วันนี้เป็นบันทึกสุดท้ายในเรื่องนี้ หลังจากที่เขียนต่อเนื่องมาเป็นตอนที่ 10 แล้ว . . . ผมจะสรุปสั้นๆ ว่าสำหรับผมแล้ว OM เป็น . . .
 
     -   เทคนิคสำหรับเปลี่ยนแรงบันดาลใจให้ออกมาเป็นรูปธรรม
     -   เทคนิคสำหรับสร้างสิ่งที่ปรารถนาด้วยการพัฒนา “เหตุปัจจัย”
     -   เทคนิคที่ใช้ “ขับเคลื่อน” โครงการ ด้วยการ “วางหมาก วางหมุด” ไม่ใช่หยุดแค่ที่การ “วางแผน”
     -   เทคนิคสำหรับสร้าง “การพัฒนาที่ยั่งยืน”
 
 
            การพัฒนาจะยั่งยืนได้นั้น ผู้ที่เกี่ยวข้องจะต้องเกิดความรู้สึกร่วม . . จะต้องรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ (ownership) . . จะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงทั้งในระดับกระบวนทัศน์กรอบแนวความคิด และพฤติกรรม . . OM เป็นการฝึกใช้สมองทั้งสองฝั่ง เป็นการสร้างความสมดุลระหว่างการมองเชิง “เหตุผล” กับการมองเชิง “เหตุปัจจัย” และเป็นการใช้ทั้งส่วนที่เป็น  “ศาสตร์” และส่วนที่เป็น “ศิลป์” ในการบริหารโครงการ