ใครชอบขับรถหลงทางบ้าง...ยกมือขึ้น....

..........เมื่อเกือบ 20 ปีที่แล้ว...สมัยผมทำงานใหม่ ๆ ต้องรับผิดชอบตำบลที่ไกลสุด ๆ ของอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง....

...มอเตอร์ไซด์..มรดก..ที่พ่อซื้อต่อมาอีกหลายมือคือยานพาหนะและทรัพย์สมบัติเดียวที่มี...

ถนนหนทางก็ยังไม่ค่อยรู้จัก(ลองหลับตา..นึกย้อนไปถึงถนนเมื่อ 18 ปีที่แล้วนะครับ..)

 

....ทางลูกรังฝุ่นคลุ้งทอดหายเข้าไปในราวป่าที่เรียกกันว่า..ดงศรีชมภู....ดินแดนที่เคยระอุด้วยไฟสงครามแห่งอุดมการณ์....

..ถนนเหล่านั้น..ไม่มีป้ายบอกทาง..ไม่มีเครื่องหมายเตือนใด ๆ ทั้งสิ้น.....

ถ้าหลง..เจอชาวบ้านก็ถาม..ไม่เจอก็มีทางเลือก 2 ทาง คือขี่ต่อไปเรื่อย ๆ เผื่อเจอคนให้ถาม..หรือ..ขี่ย้อนกลับทางเดิม...จนถึงทางที่จำได้..ค่อยตั้งหลักใหม่...

....มีครั้งหนึ่งที่ผมจำได้ดี....เมื่อชาวบ้านบอกว่าไม่ได้มาทางเดียวกับผม แต่ลัดมาอีกทาง....(เขาบอกว่าลัดจากบ้านนี้ไปห้วยนั้นห้วยนี้..แล้วทะลุออกอีกบ้าน..ซึ่งผมก็ไม่รู้จักซักห้วย) ..

....วันต่อมา ผมลองเลี้ยวเข้าไปถนนลูกรังที่ค่อนข้างใหญ่.....ไม่มีเสาไฟฟ้า...ชักไม่ดี...แต่ทางลัดนี่..ไม่มีอยู่แล้ว..ไปต่อ...ทางแคบลง...ไป..รึกลับ....ไปต่อ..ทางแคบลงอีก...ผ่านลำธารน้ำไหล..ต้องขับลุยข้ามไป...เสียงรถยนต์อยู่ข้างหน้า..มาไกลน่าจะครึ่งทาง...คงใกล้ทะลุออกบ้านที่จะไปประชุมแล้ว...

..พอพ้นแนวป่า..รถเกรดดินขนาดใหญ่กำลังไถต้นไม้ไปข้างหน้าเพื่อทำถนน....อะไรกันนี่...ผมขับมาถนนที่ยังสร้างไม่เสร็จรึนี่..โอ้แม่เจ้า....

..... 20 ปี ต่อมา ใครจะคิดว่าผมจะเจอกับ...เส้นสุดถนน..อีกครั้ง..

ก็วันอังคาร...ผมขับรถส่งแบบขึ้นทะเบียนเกษตรกรผู้ปลูกข้าวให้อำเภอ 12 อำเภอ...เล่นเอาไม่มีเวลากินข้าวกินปลา...(ขับเอง...ติดต่อราชการเองครับ..ทูอินวัน..)

...วันพุธก็ต้องวิ่งอีก 5 อำเภอที่เหลือ....ต้องอาศัยทางลัด..ประหยัดเวลา...

สงสัยจะล้า..หรือรีบ....ผมเลยทางแยก 2 ครั้ง....จะไปอำเภอโพธิ์ตาก..แต่เจอป้ายจังหวัดอุดร..เลยมา 3 บ้านแล้วนี่นา...

..ออกจากโพธิ์ตากจะไปสังคม...ทางลัดที่ต้องแยกตรงโรงเรียนอาโอยามา ผมก็ขับตรงเข้าไป...หมู่บ้านที่เคยได้ยินแต่ชื่อ..ทางแยกเริ่มไม่คุ้น...บอกตัวเอง...หลงทางอีกแล้ว...

แต่แหม...เหลืออีกแค่ 2 อำเภอ...เลยไปดูหน่อยหมู่บ้านแถวนี้อยู่บนภูเขา..บรรยากาศแปลก ๆ เหมือนเมืองเหนือ....ชื่อบ้านก็แปลก ๆ ภูพนังม่วง..แปลว่าอะไรนะ..มีเขื่อนเล็ก ๆ ด้วย...ขับต่ออีกนิดหนึ่ง...

...น้ำตกหินกาบแก้ว...ชื่อเพราะดี..ทางลูกรัง..ไม่เป็นไรนี่..เข้าไปดูหน่อย...แฮ่...หาไม่เจอครับ..ทางเข้าป่าเข้าไร่เฉยเลย...ย้อนกลับไปถามชาวบ้าน..หน้านี้ไม่มีน้ำหรอก...เอาเข้าไป..ไม่ดูก็ได้...

 

....ไปต่ออีก..น้ำตกห้วยหินขาว....อ้า..คราวนี้ทางลาดยางเรียบ โล่ง...ไม่มีรถสวน...ไม่มีรถแซง..วิ่งฉิว...

 

..เอี๊ยดดดดด......

 

อีกแล้วครับท่าน.....สินสุดถนน..555