วันนี้ฉันมีโอกาสเข้าไปในชุมชน   เพราะต้องไปบ้านผู้ใหญ่บ้านเพื่อขออนุญาตประกาศประชาสัมพันธ์เรื่องการจัดงานวันเด็ก  แห่งชาติในวันเสาร์ที่ ๙ มกราคม ๒๕๕๓ นี้ ได้รับความร่วมมือจากผู้ใหญ่บ้านและคนในชุมชนด้วยดี

              ทำให้ได้ทักทายและสนทนากับผู้ปกครองของนักเรียนเป็นบางคน  และได้พบกับคุณแม่ผู้หนึ่ง  เธอแนะนำตัวว่าเป็นแม่ของน้องชาเนื่องและน้องชาไปพูดถึงฉันที่บ้านอยู่บ่อย ๆ  จึงได้สนทนาถามทุกข์สุขกัน   ความจริงแล้วฉันไม่ได้สอนน้องชาเลย  เพราะน้องชาเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๓ แต่ฉันเป็นคนจำเด็กในโรงเรียนได้แทบทุกคน  ตั้งแต่ชั้นอนุบาล ๑ ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖  ส่วนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ - ๓ นั้นฉันรับผิดชอบสอน  จึงรู้จักเด็กทุกคน  ดูเหมือนว่ารู้จักและสนิทคุ้นเคยเป็นอย่างดี 

              ก่อนลาจากกันกับคุณแม่น้องชาเธอบอกกับฉันว่า "หนูขอฝากกอด ฝากหอมลูกของหนูด้วย  เพราะหนูไม่มีเวลากอดหรือหอมลูกเลย มัวยุ่งแต่เรื่องทำมาหากิน"  ลาแม่น้องชากลับมาด้วยโจทย์ในใจมากมาย  จึงทำให้มีบันทึก "ฝากกอดฝากหอม" ฉบับนี้ และรวมภาพบรรยายความรู้สึก

น้องชากับแม่มา 

น้องชาเรียกครูคิมว่า..แม่มา

              แต่ละวันเมื่อพบกันน้องชาจะต้องต้องมากอดฉันทุกครั้ง  อย่างน้อยวันละครั้งหรือสองครั้ง  เพื่อน ๆให้สมญาว่าน้องชาเป็นซาตานส่วนฉันเป็นแม่มา  เพราะธิดาวานรมาแรงที่บ้านนอก  น้องชาแต่งกายสะอาดหน้าตาดีแต่มีปัญหาด้านสติปัญญา  เมื่อโตกว่านี้ก็อาจจะพัฒนาดีขึ้นได้  ถ้าครูและผู้ปกครองเอาใจใส่ดูแลเป็นพิเศษ

           ย้อนไปที่ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑  น้องเลาะ  มีบันทึกถึงน้องเลาะมากมาย  น้องเลาะเป็นเด็กอารมณ์ดี  มีสำนึกจิตสาธารณะ  ตอนเช้า ๆ จะเก็บใบไม้แห้งไปใส่บ่อปุ๋ยดินหมักโดยไม่ต้องบอก  เห็นเศษขยะจะเก็บทันทีไม่ว่าเจอที่ไหนก็ตาม และเห็นใครทำอะไรก็อาสาเข้าไปช่วยโดยไม่ต้องขอร้อง

น้องเลาะเรียกครูคิมว่า..คุณครู

๓๔๐.เลาะผู้เป็นขวัญใจ

๓๕๐.เลาะในวันนี้

๓๕๑.เลาะนิยมไทย  

               ภาพการกอดข้างล่างเหล่านี้  เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น  ที่สามารถหาได้จากเว็ปไซท์และจากบันทึกเดิมในบล็อก  ขออนุญาตนำมาแสดงความรู้สึกอีกครั้ง

น้องมุก ป.๔

น้องมุกเรียกครูคิมว่า...มามี้

น้องมอส  เด็กโรคหัวใจ

น้องมอสเรียกครูคิมว่า...แม่คิม

น้องเมย์ไม่มีพ่อ แม่เสียชีวิต

น้องเมย์เรียกครูคิมว่า...มามี้

น้องต่าย น้องเมย์ น้องมอส และน้องมี่ ป.๒

น้องมี่เรียกครูคิมว่า...องค์หญิงคิม

น้องอิ๋ง ป.๔

น้องอิ๋งเรียกครูคิมว่า...มามี้

           การกอดรัด  บางครั้งมีกลิ่นไข่ กลิ่นปลาทู และกลิ่นอาหารติดตัวฉันไปถึงบ้าน  ส่วนเด็กโตไม่มีปัญหาเพราะรู้จักการดูแลความสะอาดของร่างกายดีแล้ว  แต่ถึงวันนี้กลิ่นของความรัก ความผูกพันไม่มีวันจางหายไปได้เลย

ปัจจุบันเป็นเด็กชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓

ปัจจุบันเป็นเด็กชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕

image

ปัจจุบันเป็นเด็กชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๔