มีความจริงหนึ่ง....ซึ่งอยากปกปิดไว้

มันทำให้...ต้องคอยห่างเธอ

ไม่กล้ามอง....ไม่จ้องตา...ไม่กล้ามาเจอ

กลัวจะเผลอ...หลุดปากออกไป


บังเอิญคืนนั้น...พระจันทร์สวย

มีเธออยู่ด้วย....ฉันเลยหวั่นไหว

แสงดาว....สายลม....ผสมความรู้สึกข้างใน

ลบล้างความตั้งใจ...ในวันวาน


ไม่มีทางหนี.... ฉันเลยต้องเอ่ยปาก

บอกว่ารัก......รักเธอมานานแสนนาน

ต้องโทษดาว...โกรธสายลม  และพระจันทร์

ที่สั่งให้ฉัน....ต้องพูดความจริง

                                                   กิ่งไผ่.....ใบหลิว