บันทึกนี้มีการเปิดเพลงไมโครระหว่างเขียน และควรเปิดระหว่างอ่านด้วยนะครับ ^^

ผมเพิ่งไปชมฟรีคอนเสิร์ตของวง ไมโคร มาครับ วงดนตรีที่ผมชื่นชอบที่สุดในชีวิต ขอบอกว่าสุดจะมันส์ และแสนประทับใจ ผมเก็บภาพมาให้ดูเยอะแยะเลยครับ โคลสอัพแบบใกล้ชิดกันเลยทีเดียว ^^

อัลบั้มแรก ของไมโคร

          เหมือนที่ใครๆก็รู้สึกว่าเพลงสมัยตัวเองเป็นเด็กนั้นไพเราะ น่าฟังที่สุดแหละครับ ไม่ว่าจะสมัยไหนๆก็ตาม มันก็จะมีเพลงของยุคสมัยนั้นๆเป็นกลิ่นติดตัว เช่นใครเกิดทันยุค 60s ก็จะรู้สึกยิ้มหวานกับ the Beatles ประมาณนั้นแหละ ผมเกิดในประเทศไทยยุค 80s ครับ ฉะนั้นดนตรีช่วงปี 2530+ - จึงเป็นโน้ตเพลงที่เรารักและผูกพันธ์เหลือเกิน อย่าชวนคุยเชียวนะ...เดี๋ยวได้คุยกันทั้งวันแน่ๆ ^^

          อยากจะบอกใครสักคนครับว่า ไมโคร คือวงดนตรีที่ผมผูกพันธ์ที่สุดในชีวิต ในไลน์อัพยุคแรกนั้น ไมโครเค้า Hot รุนแรงเหลือเกิน...เกินใจของคนจะทน ใครที่อายุ 30 อัพนี้คงจะนึกภาพกันออก ถึงอดีตที่แจ่มชัดในวันนั้น ^^ ปี 2529 ที่ชุดแรกออกมาร็อค เล็ก เล็กนั้น ผมอายุ 5-6 ขวบ...ร้องตามยังไม่ได้ แต่เพลง "รักปอนปอน" ก็ยังดังติดหูเด็กคนนี้ ชุดที่ 2 ชุดที่ 3 นี้เริ่มร้องได้แล้วครับ โดยเฉพาะชุด เต็มถัง เมื่อปี 2532 ผมจำได้เลย พ่อผมชอบมาก แล้วแกมักจะเปิดเพลงอัลบั้มนี้ดังๆ ดังแบบดังทั้งซอยน่ะครับ เปิดกรอกหูทุกวันจนผมก็ยัง งง งง ในทีแรก จนร้องได้ และชื่นชอบในที่สุด ต้องเล่นแค่บริเวณบ้านในระยะไม่เกิน 1 กิโลหู ไม่เถลไถลไปไกลเพราะกลัวไม่ได้ยินเพลงไมโคร!!!...Pop มั้ยล่ะ?

คิดแล้วปลื้ม แทบลืมพักผ่อน เรียกว่า โตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดี อยู่ติดบ้านได้เพราะเพลงของไมโครจริงๆ ;)

          จนเติบใหญ่ขึ้นมาผมก็ยังชื่นชอบอยู่ไม่คลาย ยิ่งมากมาย เมื่อได้ศึกษาและรู้ว่าคนเบื้องหน้าเบื้องหลังความสำเร็จของไมโครนั้นมีใครบ้าง  ก็ยิ่งรักและผูกพันธ์กับวงยิ่งๆขึ้นไปอีก ชุดแรกพี่ป้อม อัสนี โปรดิ๊วซ์ให้, พี่ดี้เขียนเนื้อร้องซะส่วนใหญ่(ชุดแรกเขียนไป 8 เพลง!!!) และพี่เต๋อ ดูแลเลี้ยงดู ^^

    

 อัลบั้มที่ 2 และ 3        

          จากวันที่เคยมาพบมาเจอกัน เมื่อปลายปี 22546 คอนเสิร์ต Micro Returns มาทัวร์ที่อุดรธานีเป็นจังหวัดแรก ใจมันร้อนเป็นไฟที่พี่เค้ามาให้เราชมถึงที่ ผมในวัย 23 มองซ้ายมองขวาก็ไม่พบว่าจะมีใครมาร่วมชูมือขวาด้วยกัน ก็ไปมันคนเดียวเลย ตื่นเต้นมากๆ เพลงแรกที่เล่นในครั้งนั้นคือเพลง เรามันก็คน ผมรู้เลยว่าตัวเองรักไมโคร ^^ เพราะผมน้ำตาซึมด้วยอารม์ไหนไม่ทราบ ประมาณว่า ฝันเป็นจริงแล้ว!! ได้ดูคอนเสิร์ตไมโคร!! พี่หนุ่ยยืนอยู่ข้างหน้าใกล้ๆเรานี่เอง!! เมื่อพี่พี่เค้าเล่นไปได้ 4 เพลง แล้วผมร้องไห้ออกมา ตอนเพลงไหนรู้มั้ยครับ...เพลง เสียมั้ย !?!?

ผมเข้าใจแล้วล่ะครับว่าพวกน้องๆเด็กนักเรียนเค้าร้องไห้ทำไมเมื่อได้พบกับศิลปินที่เค้ารัก :)

 

................................................................................................

 

          ปลายปี 2552 ก่อนที่ทางวงจะกลับมารวมตัวกันเล่นคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งอีกครั้งที่ อิมแพ็ค อารีนา เมืองทองธานี วันที่ 30-31 มกราคม 2553 ผมซึ่งกำลังเตรียมตัวเต็มที่กับความมันส์เต็มรูปแบบในวันนั้น ทาง CentralplaZa เค้าก็จัดกิจกรรมต้อนรับปีใหม่ มีศิลปิน ดารา มากมายมาร้องเพลงให้ชมให้ฟังกันฟรีๆ ที่ลานหน้าเซ็นทรัล ตั้งแต่วันที่ 23 ธันวา จนถึงวัน Count down นับก้าวหน้าเข้าสู่ปีใหม่ ผมก็ไล่ๆดูว่ามีใครมาบ้าง พอไล่มาถึงวันที่ 31 เท่านั้นล่ะครับผมถึงกับร้องเจี๊ยกๆๆๆ!! หัวใจเต้นตุ๊บๆๆๆๆ...ไมโคร มาอุดรฯครับพี่น้อง!! มาเล่นปิดท้ายปีเก่า เปิดฟ้าเข้าสู่ปีใหม่ที่นี่ เย้!!!! \^0^/

หน้าห้างฯ CentralplaZa อุดรธานีครับ 

ฝั่งตรงข้ามห้างฯ คือบริเวณที่จัดงานในชื่อ Music Countdown 2010 ภาพนี้ถ่ายจากด้านหลังเวที 

          หลังจากที่พลุหลากสีเรียงคิว บ้างแทรกคิวพุ่งขึ้นไปแตกปุ้งๆๆ เป็นดอกไม้บานทั่วฟ้า เปิดตัวปี 2553 ด้วยเสียงเฮเฮของชาวอุดรฯ ที่มาร่วมสวัสดีปีใหม่กับคนแปลกหน้ากันอย่างไม่ขัดเขิน ซึ่งผมชอบช่วงเวลานี้นะครับ ชอบมองผู้คนยิ้มให้กันและกัน รู้สึกดีที่เห็นเค้ายิ้ม หัวเราะ ซึ่งก็ไม่รู้จะดีใจอะไรกันมากมาย ก็แค่วันวันหนึ่งเท่านั้น แต่เราสามารถทำให้มันเป็นวันพิเศษกันได้ ^^  

          ต้องบอกว่า ไมโคร ชวนผมมาที่นี่ครับ เพราะไม่เช่นนั้นผมก็คงพักผ่อน เคาต์ดาวน์เองที่บ้านก็ได้ ^^ ให้ตายยังไงผมก็ต้องมาให้ได้ เพราะเราสามารถที่จะแทรกตัวไปหน้าเวทีได้ง่ายมากๆ โอกาสจะได้ภาพงามๆมาเก็บไว้ค่อนข้างสูง จะไปฝึกถ่ายภาพคอนเสิร์ตด้วยไงครับ :)

ให้ตั้งหลักกันเพียง 10 นาทีของปีใหม่...วงไมโครพร้อม ผมและชาวอุดรก็พร้อม เรามาร็อคกันเลยละกันนะครับ ;)

 

คนดูพร้อม

ขอเชิญพบกับวง...ไมโคร คร๊าบบบบบ!!!

.....................................

เริ่มจากแนะนำสมาชิกในวงก่อนเลย คนแรกก็ พี่หนุ่ย ไมโคร สุดเท่ของหลายๆคน :)

สวัสดีครับ!! ชาวอุดรธานี!!!

พี่กบ ไมโครครับ ;)

พี่อ้วน ไมโคร ^^

พี่อ๊อด ไมโคร :) 

พี่บอย ไมโคร ;)

พี่ปู ไมโคร :) 

          ตั้งแต่ภาพข้างล่างนี้เป็นลงไปคือภาพที่ผมตั้งใจเก็บมาฝากแฟนเพลงของไมโคร แห่ง G2K นี้ครับ ^^ แปลกอยู่เหมือนกัน ผมไม่เห็นช่างภาพประจำคอนเสิร์ตเลยสักคนครับ ปกตินะ จะต้องมีกล้องตัวใหญ่ๆ เลนส์ขาวๆ ยาวๆ เดินไปเดินมา แต่นี่ไม่พบเลยสักคน นักถ่ายภาพสมัครเล่นก็ไม่ค่อยเห็นมาป้วนเปี้ยนหน้าเวทีเหมือนผม 555 จริงๆแล้วภาพโคลสอัพที่ใกล้ขนาดนี้ต้องเป็น STAFF เท่านั้นนะครับ ถึงจะเข้าใกล้ได้ ผมถือว่าตัวเองโชคดีมาก มากจริงๆ ต้องบอกว่าบัตร 3,500 ที่อิมแพ็ค ก็ยังไม่ได้ใกล้ชิดไมโครเท่ากับชาวอุดรฯนะผมว่า ;)

ขอบคุณทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องในวันนั้นครับ ที่ทำให้ผมได้ใกล้ชิดขนาดนี้ ^^

เชิญชมภาพบรรยากาศในวันนั้นแบบยาวๆ เอาให้จุใจไป หากมีภาพไหนพอใช้ได้ก็เซฟเก็บไว้ได้เลยนะครับ ^^ เปิดเพลงฟังไปด้วยจะไฮโซมาก เพิ่มอรรถรสในการอ่านได้หลายๆ เพราะผมก็เปิดเพลงขณะเขียนบันทึกเช่นกัน ;)

 

ผมชื่นชอบพี่อ้วนมากครับ แกเท่แบบนิ่มๆ สุภาพ สุภาพ ^^

 

ใกล้ชิดแฟนเพลง

 

หลักฐานคาตาครับ แฟนผมแต๊ะอั๋งพี่หนุ่ย 555

 

เล่นเพลงท่ามกลางแสงจันทร์

 

พี่หนุ่ย แอ็คชั่นเค้าดีครับ ถ่ายภาพได้สนุกและหลากหลาย ;)

 

ภาพนี้เหมือนน้องกายเนาะ ว่ามั้ย :) 

เล่นอุปกรณ์ ท่าประจำทุกคอนเสิร์ตครับ ;)

 

ไมโครเป็นวงเดียวที่ใช้กีต้าร์ Hamer ครับ ตัวนี้ใช้มาตั้งแต่ปี 1988 ;)

 

วัยรุ่นเลือดร้อนหมื่นฟาเรนไฮต์ สนุกกันมาก ไม่มีตีกันครับ เย้! 

 

เยี่ยม!! จนต้องยกนิ้วให้

 

พี่หนุ่ยยกนิ้วให้แฟนเพลงชั้นเยี่ยมเช่นกัน ^^

ไมโคร ลาจากเราวันนี้ด้วยความยอดเยี่ยม ฝากไว้ให้ชาวอุดรฯประทับใจไปอีกนาน ;)

แล้วพบกันใหม่นะครับ ชาวอุดรธานี!! 

          ไมโครเล่นเพลงฮิตในความทรงจำให้ชาวอุดรฟังไปชั่วโมงกว่าๆ จุใจเกินคำว่าฟรีจนอยากจะจ่ายตังค์ซื้อตั๋วครับ ^^ กระหึ่มมากๆ ฟังแล้วรู้เลยว่านี่คือรุ่นใหญ่ของวงการ พี่หนุ่ยในวันนั้นเท่มากๆครับ วัยใกล้ 50 แล้วนะเนี่ย...เชื่อเลย เสียงร้องของพี่หนุ่ยนั้นทรงพลังอย่างแรงครับ เสียงนี้ไม่มีเพี้ยน เอนเตอร์เทนแฟนเพลงได้ดีเยี่ยม ขนลุกที่ได้ยินอีกครั้ง เครื่องดนตรีทุกชิ้นเสียงแน่นปึ๊ก!!! จังหวะแม่นยำ เชื่อเลยว่านี่คือรุ่นเก๋า แรงดีไม่มีตก หากเราต้องการจะรู้ว่าวงไหนเจ๋งจริง ให้พิสูจน์กันที่ตอนแสดงสดครับ ศิลปินที่เก่ง และมีประสบการณ์จริงๆเค้าถึงยังขายการแสดงสดได้นาน แม้ไม่ได้ออกอัลบั้มใหม่ก็เถอะ ^^

บรรยากาศหลังเวที มีแฟนเพลงมาทักทายพี่หนุ่ยอย่างแน่น!!

............................................... 

          คิดมานาน ว่าอย่างผมนั้นทำได้ก็เพียงแต่มอง ได้แต่ร่ำร้องเรียกในใจ ว่าคงไม่มีโอกาสได้เจอไมโครตัวเป็นๆ ได้พูดคุยกับพี่พี่เค้าหรอก จนวันที่ผมเริ่มมาทำงานที่สนามบินอุดรธานีนี่แหละครับ เลยได้รู้ว่าเราสามารถเจอกับศิลปินที่เราชื่นชอบได้ง่ายมากๆ

วันรุ่งขึ้น คือวันที่ 1 นั่นแหละครับ ผมคาดเดาว่า วงไมโครน่าจะมาขึ้นเครื่องกลับกันวันนี้ รอแล้วรอเล่า เดินไปเดินมาดูว่ามารึยัง? พอเจอะกันแล้วก็ไม่ผิดหวังครับ ^^ ผมได้ทักทาย แสดงตัวว่าเป็นแฟนเพลง และพูดคุยกับฮีโร่ในดวงใจในวันนั้น...ช่างเป็นของขวัญต้อนรับปีใหม่ที่วิเศษที่สุดของผมเลยล่ะครับ ^_^

 

 ภาพที่ระลึก จากแฟนเพลงผู้หนึ่งที่รักไมโครครับพี่พี่ ^^

          พี่พี่ไมโครทุกคนน่ารัก และเป็นกันเองที่สุดครับ เช่นสามัญ ไม่มีถือตัวใดๆทั้งสิ้น ยิ้มแย้ม สดใสยินดีพูดคุยกับพวกเราอย่างมาก เราผู้ตื่นเต้นที่ได้เจอเสียอีกที่ต้องประคองสติไม่ให้ปั้มๆเป๋อๆ อิอิ วันนั้น ผมเตรียม CD 3 ชุดแรกไปให้พี่พี่เค้าเซ็นต์ชื่อไว้เป็นที่ระลึกด้วยครับ 555 ไม่พลาด ไม่พลาด เราชื่นชอบเค้ามานาน ชื่นชมในฝีมือจริงๆ การได้พบกันครั้งนี้ แล้วมีการจารึกอะไรไว้นิดหน่อยนั้นมันชวนให้เราได้คิดถึงกันไปอีกนานครับ ^^

 

อยากจะบอกใครสักคนว่าผมดีใจ ที่พี่พี่วงไมโคร มา Lives คอนเสิร์ต in Udonthani วันที่ 1 มกราคม 2553 ครับ ^^

.......................................

 

แล้วพบกันอีกครั้งที่อิมแพ็คฯนะครับพี่พี่ วันที่ 31 มกราคม 2553 ;)