สำหรับผมแล้วถือว่าเป็นการ "ทิ้ง" ที่ยังพอสร้างประโยชน์ให้เกิดขึ้นได้อยู่บ้างนะครับ...

           บันทึกนี้เป็นบันทึกที่เขียนวันแรกของปีแต่ชื่อบันทึกอ่านแล้วค่อนข้างแปลก ๆ นะครับ เพราะปกติพอถึงปีใหม่ครั้งหนึ่งก็ต้องมีการรื้อของที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์ทิ้งไปบ้างนะครับ สำหรับอันไหนที่ยังดีอยู่ก็เลือกที่จะนำไปบริจาคครับ และอันไหนที่หมดสภาพก็ต้องทิ้งไปตามสภาพนะครับ...

 

           แต่มีของบางอย่างที่ก้ำกึ่งระหว่างเป็นของที่ยังดีอยู่กับเป็นของที่หมดสภาพแล้ว ซึ่งในความรู้สึกของผมแล้วการที่จะให้ของคนอื่นหรือการบริจาคนั้น ของชิ้นนั้นควรจะเป็นของที่อยู่ในสภาพที่ดีอยู่นะครับ เพราะการให้ของที่ไม่ค่อยดีกับคนอื่น ๆ ผู้ให้ก็มักจะรู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนกันนะครับ...

 

 

          อย่างเหตุการณ์วันนี้เป็นกระเป๋าใบหนึ่งซึ่งใช้มานานแล้ว แต่หากมองเรื่องของการใช้งานก็ยังเป็นกระเป๋าที่ใช้งานได้ปกติเพียงแต่ว่าสภาพของมันดูเก่ามากแล้ว จะเอาไปบริจาคก็เกรงว่ามันจะดูเก่าเกินไป เลยตั้งใจจะเอาไปทิ้งครับ ระหว่างเดินไปก็เจอแม่บ้านที่กำลังทำความสะอาดอยู่ ถามว่าจะทิ้งเหรอยังดีอยู่เลยเดี๋ยวแม่บ้านขอเอาไปใช้ดีกว่ายังใช้ได้อยู่เลย...

 

         ซึ่งปกติเวลาที่ผมจะทิ้งของที่มีลักษณะก้ำกึ่งแบบนี้ ผมมักจะวางไว้ข้าง ๆ ถังขยะ รวมทั้งพวกขวดพลาสติกด้วย เพื่อว่าอย่างน้อยของเหล่านี้อาจจะยังพอมีมูลค่าสำหรับการนำไปใช้ได้นะครับ สำหรับผมแล้วถือว่าเป็นการ "ทิ้ง" ที่ยังพอสร้างประโยชน์ให้เกิดขึ้นได้อยู่บ้างนะครับ...

 

         สำหรับปีใหม่ปีนี้ผมว่านอกจากการทิ้งสิ่งของที่ไม่จำเป็นภายนอกออกไปแล้ว ก็ถือโอกาสรื้อทิ้งความรู้สึกที่ไม่ดีต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นความขุ่นมัวใด ๆ ที่เกิดขึ้นตลอดปี ปล่อยทิ้งไปกับปีเก่า ทำจิตใจเราให้เบิกบานพร้อมรับสิ่งดี ๆ ในปีใหม่กันดีกว่านะครับ ชีวิตเราจะได้พบเจอแต่ความสุขตลอดปีใหม่นี้นะครับ...