วันสิ้นปีและวันปีใหม่ได้ให้โอกาสที่ดีคือสมาชิกทุกคนในบ้านหยุดพร้อมหน้าพร้อมตา ในโอกาสนี้หลายๆครอบครัวอาศัยช่วงนี้ไปเที่ยวนอกบ้านด้วยกันในที่ต่างๆตามแต่ตกลงกัน

แต่สำหรับผมและครอบครัวเลือกที่จะอยู่บ้าน เริ่มจากตอนเช้าว้นสิ้นปี 52 ผมและภรรยาออกไปศูนย์เยาวชนฯ เดินออกกำลังจนได้เหงื่อ ขากลับแวะเข้าตลาดสดซื้อผัก ผลไม้ ปลาและขนมของลูกๆ

สายๆหน่อยก็ยกโขยงไปบ้าน ซ. 6 ว่าที่บ้านที่อยู่ระหว่างยื่นขอกู้ซื้อจากเจ้าของเดิมที่อพยพหนีเหตุการณ์ไปทำมาค้าขายอยู่ที่อำเภอหาดใหญ่ อยู่ที่ซ.6 จนถึงเที่ยงก็ยกโขยงกลับมาบ้านปัจจุบัน ซ.12 หลังละหมาดซุฮฺรี่ได้มีโอกาสต้อนรับแขกจาก มอย. บาซูดิง มอลอแห่งศูนย์คอมฯ สำนักวิทยบริการ ก็เลยมีเพื่อนร่วมทานอาหารเที่ยงอย่างคนกันเอง ทานไปคุยไป อ้อ ใหนๆเจ้าหน้าที่ศูนย์คอมฯมาทั้งทีก็เลยขอช่วยกำจัดไวรัสเครื่องคอมฯที่บ้าน ได้ไวรัสมาโดยไม่ตั้งใจคือรอง ผอ.โรงเรียนภรรยาฝากไฟล์เอกสารมาให้ศึกษาแต่แถมไวรัสมาด้วย ก็อัลหัมดุลิลละฮฺกำจัดไปได้ในระดับที่ทำให้เครื่องสามารถทำงานเป็นปกติ หลังจากบาซูดินกลับไปแล้วก็นั่งคิดเรื่องที่จะต้องนำเสนอต่ออธิการบดีและรองอธิการบดีในวันอังคารหน้าที่จะถึงนี้ แต่อาจจะเพราะทานอิ่มไปหน่อยเลยผล่อยหลับไป

วันนี้วันที่ 1 มกราคม 2553 วันปีใหม่ยามเช้าตรู่ผมและภรรยาออกไปเดินที่ริมแม่น้ำปัตตานีเริ่มจากอุโมงลอดใต้ทางรถไฟไปสุดที่บ้านจารูระยะทางกว่า 2 กิโลเมตรเดินออกถนนใหญ่ยะลา-ปัตตานีเดินย้อนกลับมาผ่านร้านมุสลิมเฟอร์นีเจอร์ แวะซื้อข้าวยำข้าวหมกข้าวเหนียวข้างทางลัดเลาะเข้าซอยศรีปุตราผ่านด้านหลังโรงเรียนธรรมวิทยามูลนิธิ ผ่านด้านหลังโรงเรียนเทศบ้าน 5 (บ้านตลาดเก่า) ผ่านซอย 14 และเข้าซอย 12 กลับถึงบ้าน แกะห่อข้าวยำมาทานอย่างเอร็ดอร่อย บางทีความสุขก็ไม่ได้อยู่ไกลเลย การได้อยู่กับคนที่เรารัก ร่วมทำกิจกรรมที่ให้ประโยชน์ต่อทั้งสุขภาพกายและใจแบบง่ายๆ ก็มีความสุขได้ในราคาที่ไม่ต้องมาปวดหัวในภายหลัง ความสุขอยู่ ไกล้ๆเราหากเรารู้จักตักตวง การทำให้บ้านเป็นที่ๆสามารถมีความสุขในทุกโอกาสของชีวิต ย่อมทำให้ชีวิตมีมูลค่าเพิ่มและมีความสุขแบบเรียบง่ายพอเพียง อัลหัมดุลิลละฮฺ