...นี่แหละ ชีวิต...
ชีวิตมนุษย์ก็คล้ายๆกับมีสองชั้นนะครับ
ชั้นหนึ่ง ก็คือ การตอบสนองเพื่ออยู่กับโลกนี้อย่างปกติสุข มีปัจจัย 4
และเงินให้จับจ่ายไม่ขัดสน ห่างๆจากความทุกข์ไว้ก่อน
ชั้นสอง ก็คือ การที่เริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้นว่าสุขจริงๆไม่มีหรอก มีแต่
ทุกข์มาก กับ ทุกข์น้อย จนพบความสงบภายในบ้าง รู้เห็นสิ่งต่างๆ
ตามความเป็นจริงบ้างโดยเฉพาะใจตัวเอง อาจจะดูคล้ายกับมองโลก
ในแง่ร้ายที่เห็นอะไรๆก็ทุกข์ ไม่ตามสมัยนิยมว่าต้องคิดบวก แต่จริงๆ
แล้วเป็นการเห็นโลกตามความเป็นจริงซึ่งถ้าอยู่แต่ชั้นหนึ่งก็จะไม่
เคยเห็น

...บางท่านพึงใจแค่ชั้นหนึ่ง
...บางท่านเคยมาชั้นสอง แล้วก็กลับไปชั้นหนึ่งบ้างเพื่อทำตามหน้าที่
แต่ก็หาเวลามาชั้นสองบ้าง
...บางท่านผ่านชั้นสองและขึ้นไปชั้นที่สูงขึ้นและไม่วกกลับมาอีกเลย
สวัสดีค่ะ
ขอบพระคุณ คุณครูแป๋มที่มาเยี่ยมครับ
สวัสดีพี่ครูคิมครับ
เที่ยวแล้วก็ดีนะครับ
ช่วงนี้ติดภารกิจ เลยห่างหายไปหน่อยครับ
สวัสดีค่ะ
เป็นข้อคิดที่สะกิดใจอย่างมากค่ะ
บางทีเราก็ใช้ชีวิในแบบที่เราคิดว่า... ก็เหมือนคนทั่ว ๆ ไปนั่นแหละ จะเอาอะไรมากมายนักเล่า มองหาความหมายอะไรนักหรือ...
ว่ากันว่าในโลกนี้มีลักษณะคู่กันเสมอ... ทวิลักษณ์...
สุข-ทุกข์ ขาว-ดำ ดี-ชั่ว มั่งมี-ขาดแคลน....
ทวิลักษณ์ มีไว้เพื่อสร้างสมดุลแห่งชีวิต...
หากเราประสบแต่ความสุข สำเร็จ มั่งมี เราจะไม่ตระหนักรู้ได้เลยว่า... ความทุกข์ ล้มเหลว ยากจน... น่ะเป็นอย่างไร...
โลกนี้จึงมีไว้ให้เราเรียนรู้...เสมอค่ะ
ส่งกำลังใจให้นะคะ ไม่ว่าจะกำลังประสบกับสิ่งใดอยู่... ขอให้ผ่านพ้นได้อย่างสง่างามค่ะ
(^___^)
ขอบคุณที่มาเติมเต็ม และ กำลังใจนะครับ...^_^
ดูเหมือนว่าเราจะเพิ่งกลับจากการเดินทางที่ใดที่หนึ่งมาเหมือนกันเลยนะคะ แวะมาทีไรได้แง่คิดกลับไปทุกทีค่ะ
ขอบพระคุณพี่ sila ที่มาเยี่ยมนะครับ
ด้วยความระลึกถึงครับ...
ขอบคุณน้องกานต์ที่แวะมาเยี่ยมครับ
dee จ้าแวะมาหาอาหารสมองเพิ่มความคิดดีๆค่ะ
ขอบพระคุณพี่หมูจ๋าที่มาเยี่ยมครับ