ในฐานะจักรกลตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งที่เป็นแกนกลางให้เกิดงานชิ้นนี้

หลังผ่านพ้นงานชิ้นใหญ่ไปแล้วอีกเรื่องหนึ่ง  ได้นั่งทบทวนการทำงานที่ผ่านมาพบว่ามีข้อผิดพลาดจากการทำงานเกิดขึ้นบ้าง  แต่ส่วนใหญ่บอกได้ว่า "รู้สึกพอใจ" กับภาพรวมทั้งหมดที่สำเร็จลงด้วยดี  ในฐานะจักรกลตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งที่เป็นแกนกลางให้เกิดงานชิ้นนี้  พละกำลัง แรงกาย แรงใจ และความคิด  ของตนเองถูกระดมเพื่อใช้วางแผน ปฏิบัติ ประสานงาน ฯลฯ  อย่างเต็มที่  ความเหนื่อยยากทั้งมวลหายเป็นปลิดทิ้ง  เมื่อผลสุดท้ายของการปฏิบัติการขั้นตอนนี้ออกมาให้เห็น

(ภาพต้นไม้กับแสงแดดยามเช้าตรู่ 15 12 2552)


ระหว่างการทำงานคงจะทำได้ไม่ดีเท่านี้  หากตัวเองไม่รู้จักแบ่งเวลาพักผ่อน ออกกำลังกายและปล่อยอารมณ์ให้ลอยละล่องไปบ้าง  เมื่อความเครียดมาถามหา เพลง "ไฟในทรวง" ของชรัส เฟื่องอารมย์ เพลงนี้ฟังแล้วได้บทสะท้อนของ "คน" ได้ดีพอสมควรลองฟังดูซิครับ  http://www.naronk.org/smf/index.php?topic=282.0;prev_next=prev#new เป็นเพลงลำดับที่ 14 นะครับ  "กาลเวลา....ทำให้เราชราไป  แต่กิเลสในหัวใจมิได้แก่ตามกาลเวลา..."

(ภาพท้องฟ้ายามเช้ากับแม่น้ำน่าน 15 12 2552)

(ภาพเป็ดไล่ทุ่ง กำลังหากินกลางทุ่งนา)

(พงหญ้าข้างเถียงนา ยามเช้า 15 12 2552)

(ภาพเพิงพักกลางทุ่งนา 15 12 2552)

(ภาพไถพรวนดินเตรียมปลูกข้าวเบา ที่จู่ ๆ ลูกชายกระโดดยืนท้ายไปกับพ่อ)

ครับวันนี้นำภาพมาให้ชมเพื่อความรู้สึกที่กำลังปล่อยวางจากภารกิจทั้งมวล  ก่อนที่จะพักผ่อนเอาแรง  เพื่อเผชิญหน้ากับเรื่องใหม่ ๆ ในวันต่อ ๆไป