เมื่อสี่คนพี่น้องในสกุลชื่นชมยินดีหมุนวนมาเจอกัน

ท่ามกลางกระแสผู้คนที่หลั่งไหลมารอชมปรากฏการณ์ฝนดาวตกลีโอนิค ทั่วฟ้าเมืองไทย (17 พฤศจิกายน 2552) ฉันเองก็อยากประกาศให้ทราบโดยทั่วกันด้วยว่า ได้มีปรากฏการณ์ของสี่พี่น้อง โคจรมาเจอะกันโดยอาศัยกิจกรรมเกี่ยวกับฝนดาวตกบังหน้า

ปรากฏการณ์ฝนดาวตกบอกความสัมพันธ์ว่ารักกันนั้นยังต่อติดเสมอ

ฉันมีพี่และน้องรวมเป็นสี่คน มีชื่อไพเราะเพราะพริ้งที่คล้องจองกัน เพราะผู้ใหญ่สมัยก่อนชอบตั้งชื่อให้อ่านออกเสียงเรียงเป็นทำนองเสนาะ  แต่ชื่อจริงในโลกเสมือนนี้คงขอละไว้ที่จะในที่ทางของมัน มาดูชื่อที่ถอดรหัสไว้แล้วเพื่ออยู่รื่นเริงในโลกดิจิทัลใบนี้กันดีกว่านะคะ

พี่ฉันชื่อ พี่ปิ๊กเวียง น้องสองคนชื่อ ธาร่า และนายพรสี่ข้อ ส่วนฉัน คุณรู้จักแล้วนะคะ ดาวลูกไก่ ค่ะ พวกเรานามสกุลต่อท้าย “ชื่นชมยินดี” ค่ะ แนะนำตัวอีกครั้ง

ปกติพี่น้องสี่คนไม่ค่อยจะได้พบเจอกันหรอกค่ะ ถึงแม้ว่าสามคนจะมีบ้านอยู่บนเส้นรุ้งตะแคงแวงตั้งเดียวกัน มีก็แต่น้องธาร่านั้นโยกย้ายถิ่นฐานไปนอนนับแกะอยู่บนเกาะติดแถบขั้วโลกใต้ ซึ่งหาโอกาสยากนักที่จะมองฟ้าแล้วเห็นฝุ่นดาวพุ่งผ่านเข้ามาในสายตา ราวกับดวงดาราจากฟากฟ้าแห่งนิวซีแลนด์ไม่ได้มีอภิสิทธิ์ต่างอะไรจากเมล็ดพันธุ์พืชที่เขาออกกฎหมายห้ามการนำเข้า

เมื่อนักดาราศาสตร์ทำนายว่าจะมีปรากฏการณ์พิเศษบนฟากฟ้า เป็นจังหวะเดียวกับน้องธาร่า และครอบครัวเดินทางกลับบ้าน ในรอบสี่ปี ดาวสี่ดวงแห่งตระกูลชื่นชมยินดีจึงมีจังหวะวนมาเจอะกันได้

พี่ปิ๊กเวียงเป็นผู้เชื้อเชิญให้น้องทั้งสามมารวมตัวกัน พร้อมด้วยผลิตผลเป็นเด็กๆ ของตัวเองเท่าที่รวมตัวได้ ซึ่งการพบกันครั้งนี้มีลูกของธาร่าและนายพรสี่ข้อ นับได้ห้าคนตามที่พ่อธันย์(คุณตา-ปู่) ว่าไว้ ส่วนหลานรุ่นแรกที่มีสามคนนั้น(ผลิตผลของพี่ปิ๊กเวียงและฉัน) เติบโตเป็นหนุ่มสาวแล้ว เขาไม่มายุ่งวุ่นวายกับผู้ใหญ่อย่างเรา

แต่ประสบการณ์ในทำนองรอยเดียวกันนั้นชัดเจน นับจากปรากฏการณ์สุริยุปราคาที่ครอบครัวเราแห่แหนออกจากบ้านเมื่อตีสามเพื่อไปจับจองที่นั่งให้ทันกับการรอชมท้องฟ้าสว่างกลับสลัวลงและค้างคาวสับสนบินกลับรังนอนเมื่อเวลาสายราวสิบนาฬิกาเศษๆ หรือจากปรากกฎการณ์ฝนดาวตกที่นักดาราศาสตร์คำนวณและสื่อมวลชนกระพือข่าวว่าไม่ควรพลาดเมื่อปี พ.ศ.254....^^ นั่นคือจุดหมายของกิจกรรมที่เราได้กระทำร่วมกันในอดีตหลายๆ ครั้ง หากนับรวมกับการเจอกันในวัยเยาว์ของเราทั้งสี่

ดาวนับล้านที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า..จะมีไหมหนาที่ลอยอยู่เองเฉยๆ (เพลง...เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ - Scrubb สครับบ์)

ทำอะไรร่วมกันทำให้คิดถึงความหลังความสัมพันธ์

ความสุขในปัจจุบัน ความสุขในวันเก่าๆ  และท้องฟ้าในคืนเดือนมืดเป็นสักขีพยาน

แม้ว่าไม่มีฝุ่นฝนจากดวงดาวในทางช้างเผือกพัดผ่านมาให้เราเห็น แต่ความรู้สึกอบอุ่นในวงเสื่อที่เราปูบนพื้นหญ้า ความรู้ที่ได้รับจากการเรียนผ่านห้องเรียนธรรมชาติแสนกว้างใหญ่ ทำให้ความคิดความระลึกรู้สึกได้ถึงความสัมพันธ์ในวันก่อนแจ่มใสชัดขึ้นมาในขณะนั้น

นั่นแหละคือความสัมพันธ์ของเราพี่น้องสี่คนที่ยังต่อติดเสมอ

(บันทึกนี้ต่อเนื่องจากบันทึกที่แล้ว)

ข่าวจากนักดาราศาสตร์ว่า คืนนี้มีฝนดาวตกเจมินิค (13-14 ธ.ค. 52) ชั่วโมงละหนึ่งร้อยดวง แต่ไม่เห็นสื่อมวลชนกระพือข่าว จึงไม่ฮือฮาอะไรมากนักสำหรับเราสี่คนพี่น้อง อีกทั้งเวลาของการเดินทางโคจรมาพบกันพร้อมเพรียงได้ผ่านไปอีกครั้งแล้ว ผ่านไปพร้อมความสุขในทรงจำที่ขยับจากปัจจุบันเป็นอดีตเมื่อวันวาน อดีตแห่งความงามและหวานชื่น เราจะพบกันพร้อมหน้าเมื่อเวลาเดินทางไปยังจุดใหม่ที่ลงตัวสำหรับเรา ทั้งสี่คนนี้ ในอนาคต

อ่านเพิ่มเติม