การทำกิจกรรมร่วมกัน ไม่ได้หมายความว่าต้องมุ่งหวังชนะเพียงอย่างเดียว หากแต่การได้ทำกิจกรรมร่วมกันเป็นจุดเริ่มของความรัก ความสามัคคี การทำงานเป็นทีม การแบ่งหน้าที่ การมีผู้นำตามธรรมชาติ และเกิดผู้ตามอย่างไม่มีข้อสงสัย

        และแล้วเช้าวันที่รอคอยก็มาถึง  กับงาน Sport Day  “กีฬาสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี”

        ด้วยปัญหาด้านร่างกายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน  วันนี้ฉันจึงไม่ต้องตื่นแต่เช้ามืดนัก  เหมือนกับคนอื่นๆ  ที่บางคนต้องมารอคิวการแต่งตัวสวยงาม  กับช่างแต่งหน้าตั้งแต่ ตี 2  โอ้ว! แม่เจ้า ฉันขอยกย่องเขาจริงๆ   เนื่องจากต้องแต่งตัวสวยงาม  ใบหน้าจึงต้องงามไปด้วย  ใครที่แต่งหน้าคิวแรกๆเสร็จแล้ว  ง่วงก็นอนได้  แล้วคิวต่อมาก็มาเรื่อยๆ  จนสว่าง  

ส่วนหนึ่งของพาหนะ  พาสู่สนาม 

        06.00 น. รถเริ่มออกจากโรงพยาบาลแก่งคอย  มุ่งสู่สนามกีฬาจังหวัดสระบุรี  เพื่อไปตั้งขบวนกันให้แล้วเสร็จทุกโรงพยาบาลภายใน 06.30 น.  และนี่ก็เป็นการประกวดขบวนพาเหรด  ด้วยสปิริต   แม้ไม่แข่งขันก็ต้องมาให้พร้อมกัน  งานนี้วัดระยะทางของหัวขบวน  ถึงท้ายขบวนก็ต้องบอกว่าเกือบ 2 กิโลเมตร  ซึ่งสีสันของ Sport Day ก็อยู่ที่ขบวนพาเหรดนี่เอง...อย่างที่กล่าวข้างต้นว่าไม่ได้มาแต่เช้าและด้วยสภาพร่างกาย  ฉันจึงเก็บภาพได้บางขบวนเท่านั้น  แล้วต้องไปดูสาวๆ  เชียร์หรีดเดอร์  ซึ่งกลุ่มนี้ไม่ได้เดินในขบวนด้วยเพราะแต่งตัวกันสวยและช้ากว่ากลุ่มอื่น  จึงอยู่ด้านหลังของอัฒจันทร์  แต่ก็แว๊บไป  แว๊บมาเก็บภาพไว้

  

  

น้องๆสาวงามของพวกเรา

        คปสอ.แก่งคอยมาในคอนเซป คำขวัญของอำเภอแก่งคอย 

ถิ่นหลวงพ่อลาคู่เมือง  รุ่งเรืองอุตสาหกรรม  แก่งงามล้ำลำน้ำป่าสัก  พระตำหนักวังสีทา  รำลึก ร.5 ผาเสด็จ  เขตป่าเขางาม  นามเมืองแก่งคอย

         และ  รณรงค์ป้องกันไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ด้วยคำขวัญ ปิด  ล้าง  เลี่ยง  หยุด

 

 

 

         สังเกตเห็นทุกคนใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส  ไร้ร่องรอยการนอนดึก ตื่นเช้ามืด  ดูมีความสุขเมื่อมีคนมากดชัตเตอร์ให้  งานนี้ไม่มีใครเป็นลมค่ะ  อาจจะเป็นเพราะพวกเรารู้ตัวดีว่าจะป้องกันตัวเองอย่างไร  ถ้าเป็นลมไปเสียชื่อและอายขายหน้าแน่  เพราะถ้ารู้ว่าแย่ก็อย่าลงไปให้เป็นภาระ 

 

        ขบวนของทุก คปสอ. ต้องเลี้ยวเข้าประตู อบจ.(องค์การบริหารส่วนจังหวัด)  ทีแรกที่ฉันเห็น  ยังชมว่าเจ้าภาพจัดได้เยี่ยม  เมื่อสังเกตดูดีๆ  อ๋อ! เป็นการตกแต่งซุ้มประตูตั้งแต่การแข่งขันเมืองเพรียวเกมส์(เมืองเพรียว หรือตำบลปากเพรียวของ อำเภอเมืองสระบุรีนั่นเอง ถ้าคนเก่าแก่เมื่อถามว่าจะไปไหน ตอบว่า ไปสระบุรีเค้าจะไม่พูดกัน  เค้าพูดกันว่าไปเพรียว  ก็คือสระบุรีนั่นเอง)  เมื่อผ่านเข้าประตูของสนามกีฬาเจ้าภาพจะรอต้อนรับอยู่ที่ประตูพร้อมมอบ  “มัสคอตเสือน้อย”  ซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ของการแข่งขันกีฬาสาธารณสุขในปีนี้

 

        เมื่อทุกขบวนพร้อมกันที่สนามหมดแล้ว  ได้ทำพิธีเปิดโดย นพ.วิทยา  ศุภรพันธ์  นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดสระบุรี อดีต ผู้อำนวยการโรงพยาบาลแก่งคอย (อีกแล้วค่ะ) ระหว่างนั้นก็มีเครื่องร่อน 2 ลำลอยบนท้องฟ้า โปรยร่มอันเล็กๆลงมาก  และกระดาษเงินทอง  ราวกับกินรีร่อนบนท้องฟ้าสลับกันไปมาให้ชื่นชมอยู่พักใหญ่...เสียงน้องรัตน์ถามฉันว่า   

          “พี่ๆแฟนพี่ขับเครื่องร่อนนี้หรือเปล่า”   

          “ไม่จ๊ะ  แฟนพี่ไม่ขับเครื่องร่อน  แฟนพี่เค้าเครื่องบินค่ะ”  555

 

 

        เมื่อทุกอย่างพร้อม  เพลงพร้อม  ผู้นำเต้นพร้อม  คนเต้นแอร์โรบิคพร้อม  เสียงเพลงแบบจังหวะเร้าใจ  ก็ดังกระหึ่ม  พร้อมลีลาลวดลายการเต้นแอร์โรบิคของตัวแทนจากทุก คปสอ. ๆ ละ 30 คน  ซึ่งเป็นภาพที่สวยงามมาก  กว่าจะได้เป็นภาพที่สวยงามก็มีการซ้อมเต้นกันทุกวันที่โรงพยาบาลอย่างน้อย 2-3 สัปดาห์  (ซ้อมตามท่าที่ทางเจ้าภาพกำหนดจะได้เหมือนๆกัน  ภาพออกมาจึงสวยงาม)  ทำเอาบางคนเอวบางร่างน้อยไปเลยทีเดียว  แต่ที่ต้องชื่นชมคือโรงพยาบาลค่ายอดิศร  แม้จะไม่ได้ซ้อมมาแต่ด้วย Spirit ทุกคนต่างเต้นตามผู้นำเต้น  แบบไม่พร้อมเพรียงกัน  แต่ผู้ชมในสนามก็ปรบมือให้กำลังใจเกรียวกราว  นี่แหละ  น้ำใจนักกีฬา

 

        จบจากเต้นแอร์โรบิคเปิดสนาม  จึงตามมาด้วยการแข่งขันกองเชียร์และเชียร์หรีดเดอร์  ซึ่งทำงานกันเป็นทีม  จะเด่นเฉพาะกองเชียร์  หรือ เฉพาะเชียร์หรีดเดอร์  อย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้  ต้องทำงานสอดประสานกันไปด้วยกันอย่างพร้อมเพรียง  สวยงาม  กลมกลืน  นอกจากนี้ยังมีการตกแต่งสเตทเชียร์  ก็ตามสไตล์ใครสไตล์มัน  บางทีมก็ประณีต  บางทีมก็ไม่ตกแต่งเน้นประหยัด  ฉันแอบไปเก็บภาพในหลายๆทีม  ระหว่างรอทีมของพวกฉันแข่งขัน  แต่พอถึง  คปสอ.ม แก่งคอย แข่งฉันไม่ได้เก็บภาพเพราะต้องไปทำหน้าที่ส่งของให้กับน้องๆเชียร์หรีดเดอร์  จึงนำภาพของ คปสอ.อื่นมาให้ชมก่อน  แล้วจะนำภาพตอนแข่งของเรามาให้ชมทีหลังในวันจันทร์จากกล้องของคนอื่น

 

รพ.ค่ายอดิศร...สีม่วงขรึม แข็งแกร่ง ระเบียบวินัยเป๊ะ สมกับเป็นโรงพยาบาลทหาร

 

คปสอ.ดอนพุด...สุดหรรษา ร่าเริงกับสีแดง

เมือง"วิปัสสนาลือเลื่อง  พระเครื่องหลวงพ่อเฮ็น  ดีเด่นเครื่องจักสาน  กล่าวขานเรื่องงูเห่า  นกเขาขันเสียงดี  ประเพณีกำฟ้า  ปลามีชุกชุม"

 

คปสอ.หนองแค...สีเขียว เฮี้ยวซ่า น่ารัก

"รพีพัฒน์เย็นฉ่ำ  เกษตรกรรมรุ่งเรือง  อุตสาหกรรมลือเลื่อง  เมืองนักพัฒนา"

 

คปสอ.มวกเหล็ก...สีม่วงอ่อน  หวาน  เมือง"เนื้อนุ่ม  นมดี  กระหรี(ปั๊บ)ดัง  คลังเครื่องหนัง  วังรีสอร์ท  ยอดน้ำตก"

 

คปสอ.วิหารแดง...สีฟ้า  สดใส  ซาบซ่าส์

เมือง"เจดีย์พระคุณแม่  ธรรมชาติแท้ท่องไพร  อ่างใหญ่ซับปลากั้ง  อุโมงค์ทางรถไฟ  บึงใหญ่หนองโพธิ์  ไข่โตส้มหวาน"

 

คปสอ.เสาไห้...สีส้ม  เริงร่า

เมือง"เสาตะเคียนคู่บ้าน  ถิ่นข้าวสารพันธุ์ดี  ผ้าทอหลากสี  ประเพณีเรือยาว"

 

 

 

ฉันไม่ได้เข้าข้าง คปสอ.แก่งคอยนะ  แก่งคอยเรายังเป็นที่สนใจของสือมวลชนมากมายเสมอ

 

        ใกล้เที่ยงฉันหมดแรงก่อน  คงแดดแรงจึงคล้ายมีไข้จึงขอมาพักก่อนที่บ้านและเย็นนี้ยังมีการแข่งขันลูกทุ่งเสียงทองก่อน  เพื่อคั่นเวลากว่าจะถึง Sport  Night  ในเย็นนี้  สำหรับ Sport Night คืนนี้ฉันก็ขอสละสิทธิ์ไม่ไปเนื่องสุขภาพกายอย่างที่บอก  แล้วจะนำภาพมาขึ้น Blog ทีหลังในวันจันทร์เช่นกัน

        มาชมขบวนของ คปสอ.แก่งคอยกันนะคะ

 

มีคนแซวป้าย คปสอ.แก่งคอย  ว่าใช้มากว่าสิบปี  ปีนี้เราเลยทำใหม่  และเบากว่าเดิม  เนื่องจากสงสารคนถือป้าย...ฮา

 

   

หลังบ้านค่ะ...หิวก็กิน  กองทัพต้องเดินด้วยท้อง

ซ้อมอีก...ซ้อมอีก

ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...นำเพลงของแม่พุ่มพวงมาแข่ง  เลยต้องขอพร

        ยังเหลืออีกหลายแห่งที่ภาพยังไม่ได้นำมาลง  แล้วจะนำมาเติมทีหลังค่ะ