เขียนออก บอกได้ ใช้เป็น บอกเพื่อนถูก ถือว่ามีประสบการณ์
ตลอดเวลา 3 วันที่ทางทีมงาน ของ อาจารย์ ธวัช ชาญชยานนท์และคณะ มาเป็นพี่เลี้ยง spa (Standard Practice Assessment) ให้กับทีมขับเคลื่อนงานคุณภาพ ของโรงพยาบาลปากพะยูน ผู้เขียนไม่ได้เป็นกรรมการของทีมไดๆทั้งสิ้น ในงานคุณภาพ เพียงแต่อยากเข้าร่วมรับรู้ และสังเกตุการณ์ใน จังหวะก้าวของทีมงานคุณภาพ จึงต้องลงบุญดึกแล้วจึงมาเข้าร่วมเวทีทั้ง 3 วัน ในฐานะเฟืองตัวหนึ่งของโรงพยาบาล ที่ต้องคอยหมุน วนรอบแล้วรอบเล่าเพื่อเฟืองทุกให้ตัวไม่ติดขัด เพื่อพัฒนาไปสู่เป้าหมายร่วมกัน จึงให้ความสำคัญกับเรื่องคุณภาพ
วันนี้ก็เช่นกัน ลงบุญดึกมาแล้วจึงได้ติดตามทีมงานคุณภาพข้ามทะเลสาบสงขลา มาร่วมสังเกตุการณ์ เหมือนเดิม ที่โรงแรม BP หาดสมิหราสงขลา เพื่อตามมาดูว่าทีมงานคุณภาพทำการบ้านมาส่งอาจารย์ ผลของคะแนนเป็นอย่างไร
แต่ อาจารย์ยังไม่ได้ตรวจการบ้านก็ให้โจทย์ข้อใหม่ไปทำมาเพิ่ม คือการ"ตามรอยคุณภาพ" tracer การตามรอย แกะรอย สะกดรอย ผู้เขียนนึกถึง การเดินป่าดงพงไพร ได้เห็นการตามรอย แกะรอยและสะกดรอย ของผู้ชำนาญไพร ล้วนเป็นผู้มีประสบการณ์ มีทักษะและพิชาญอันล้ำลึก เห็นใบไม้พริกใบเดียวก็รู้ได้ว่าเป็นสัตว์ชนิดไดผ่านหน้าไปก่อน ทั้งยังยังรู้รอบกระแสลม ดินฟ้าอากาศ สามารถคาดการณล่วงหน้าได้ ถึงจุดหมายทีเป็นไป
เช่นเดียวกันงานตามรอยคุณภาพของโรงพยาบาล ก็ต้องอาศัยกระบวนการดูแลคุณภาพผู้ป่วย กระบวนการพัฒนาคุณภาพ และระบบงานที่เกี่ยวข้อง เป็นแนวทางในการตามรอย ที่สำคัญคือว่างานคุณภาพที่ผ่านมา มีร่องรอยให้ตามได้อย่างไร และคนที่ตามรอยมีความมีประสบการณ์ (เขียนออก บอกได้ ใช้เป็น แนะนำเพื่อนถูก ถือว่ามีประสบการณ์)ในการตามรอยคุณภาพ แค่ใหนอย่างไรถึงจะพบรอย ก็ต้องตามไปดู แต่เสียดายที่ผู้เขียนไม่ได้อยู่ตลอดรายการเพราะติดเวทีโครงการ"ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ แนววิถีไทย วิถีธรรมชาติ ที่สถานีพัฒนาและส่งเสริมการอนุรักษ์สัตว์ป่าทะเลน้อย พัทลุงhttp://gotoknow.org/blog/bangheem/314237
ผู้เขียนมาทราบข่าวว่าจากการตามรอยในวันนั้นทำให้โรงพยาบาลปากพะยูน ไปพบเครื่องมือสำคัญในการตามรอย คือค่านิยมValu Concept ของชาวโรงพยาบาลปากพะยูน นั้นคือเขาค้นพบ พรบ. ของโรงพยาบาลฯ ที่กำหนดเป็นค่านิยม เป็นลายแทงในการสืบค้นการตามรอย ค่านิยมที่กำนดออกมาเป็น พรบ.ที่นั้นถอดมาจากคำว่า
พ . = พร้อมให้บริการ
ร . =รับผิดชอบงานเต็มที่
บ. =บริหารแบบมีส่วนร่วม
คงเป็นเครื่องมือชิ้นสำคัญที่จะพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลปากพะยูนไปสู่ความเป็นเลิศขององค์กรในไม่ช้านี้ เพราะคุณภาพคือ "การตอบสนองความต้องการของผู้รับผลงาน โดยอยู่บนพื้นฐานของวิชาชีพ"
ข้อคิดของฝากจากกัลยาณมิตรคุณน้ำชา โรงพยาบาลแก่งคอย สระบุรี มีมาให้เป็นข้อสังเกตุ เหตุแห่งหลุมพรางที่ทีม คุณภาพของ รพ. ปากพะยูนต้องระวังคือ
ระวังหลุมพราง
(ข้อกำหนด ที่ไม่นำไปปฏิบัติ ก็เป็นแค่ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง เป็นเพียงลมปากและรอยลิขิตบนกระดาษเท่านั้น ที่จะทำให้เราตกหลุมพรางของการทำงานและพัฒนาคุณภาพ
ข้อกำหนด ที่นำไปปฏิบัติจริง คือสิ่งศักดิ์ ยิ่งกว่าพระเครื่องใด ที่ฝันจะเป็นจริง คุณภาพจะเกิดจริง แม้ไม่ได้ตามคาดหวังแต่ก็ได้เรียนรู้และปรุงเปลี่ยนแปลงสู่สิ่งที่ดีขึ้น)
คนสร้างภาพ
หาดหน้าโรงแรม
บ้านหัวแดง สงขลา
มาให้กำลังใจ
ทั้งๆที่ตัวเองก็กำลังจะต้องรับการประเมินไม่นานนี้แล้ว อิอิ
สวัสดีครับคุณ หมอจ๊ แซ่เฮคนงาม
ขอแสดงความยินดีด้วยครับ
รพ. ปากพะยูน ก็สมองบวม หัว ฟูไปตามๆกัน
หัวหน้าฝ่าย เรียกให้ผมมาช่วยประสานทีมครับหมอ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ ธนิตย์ "ยึดถือและปฎิบัติ ตาม พรบ. อย่างเคร่งครัด เชื่อว่า ก่อเกิดมาตรฐานตามมาครับ
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า
เห็นความตั้งใจ ร่วมใจ ของทุกคน เชื่อว่า พรบ.ของโรงพยาบาลปากพะยูนต้องเข้มแข็งค่ะ การทำงานคุณภาพในโรงพยาบาลน้ำชาเปรียบเหมือนเด็กหัดเดิน เริ่มแต่ตั้งไข่ มีล้มบ้าง ลุกบ้าง เจ็บบ้าง แต่ก็มีความสุข และก็อดไม่ได้ที่จะออกนอกเส้นทางบ้าง เดินหลงทางบ้าง เพราะข้างมันสวยงามและหอมหวาน สุดท้ายก็ไปถึงจุดหมาย จะช้าหรือเร็วก็ไปจนถึงที่หมาย จะช้าบ้างจะล้มบ้างก็เพื่อความั่นคงของการก้าวเดิน เพียงแต่ว่าแต่ละย่างก้าวที่เราก้าวเดินล้วนเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจทั้งสิ้น
การพัฒนาคุณภาพในโรงพยาบาล ไม่มีคำว่า "จบ" หรือ "เสร็จ" เมื่อคนใหม่เข้ามาไม่ว่าทั้งผู้ให้และผู้รับ เมื่อสิ่งแวดล้อมเปลี่ยน เมื่อสังคมเปลี่ยน เมื่อการเมืองเปลี่ยน ฯลฯ เราก็มีประเด็นในการพัฒนาต่ออีกไปเรื่อยๆ (อย่าเพิ่งท้อนะคะ) แค่เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด รับผิดชอบหน้าที่ ซื่อสัตย์ต่อตนเองและวิชาชีพ น้อมรับการเปลี่ยนแปลงที่ดี คุณภาพเกิดแล้วค่ะ (ความคิดเห็นส่วนตัว)
เป็นกำลังใจให้กันและกันค่ะ
สวัสดีครับ เจ๊มนัญญา เห็นคุณประกายนำภาพร้านอาหารมาให้ชม เห็นทีจะต้องไปถล่มสักครั้ง (น่าจะนัดคนหน้าตาเฉย)มาเชยชมกันสักครั้งครับ
งาน ha ผมไม่ได้เป็นกรรมการ แต่เป็นกรรมเกินครับอิอิ
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า
เห็นความตั้งใจ ร่วมใจ ของทุกคน เชื่อว่า พรบ.ของโรงพยาบาลปากพะยูนต้องเข้มแข็งค่ะ การทำงานคุณภาพในโรงพยาบาลน้ำชาเปรียบเหมือนเด็กหัดเดิน เริ่มแต่ตั้งไข่ มีล้มบ้าง ลุกบ้าง เจ็บบ้าง แต่ก็มีความสุข และก็อดไม่ได้ที่จะออกนอกเส้นทางบ้าง เดินหลงทางบ้าง เพราะข้างมันสวยงามและหอมหวาน สุดท้ายก็ไปถึงจุดหมาย จะช้าหรือเร็วก็ไปจนถึงที่หมาย จะช้าบ้างจะล้มบ้างก็เพื่อความั่นคงของการก้าวเดิน เพียงแต่ว่าแต่ละย่างก้าวที่เราก้าวเดินล้วนเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจทั้งสิ้น
การพัฒนาคุณภาพในโรงพยาบาล ไม่มีคำว่า "จบ" หรือ "เสร็จ" เมื่อคนใหม่เข้ามาไม่ว่าทั้งผู้ให้และผู้รับ เมื่อสิ่งแวดล้อมเปลี่ยน เมื่อสังคมเปลี่ยน เมื่อการเมืองเปลี่ยน ฯลฯ เราก็มีประเด็นในการพัฒนาต่ออีกไปเรื่อยๆ (อย่าเพิ่งท้อนะคะ) แค่เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด รับผิดชอบหน้าที่ ซื่อสัตย์ต่อตนเองและวิชาชีพ น้อมรับการเปลี่ยนแปลงที่ดี คุณภาพเกิดแล้วค่ะ (ความคิดเห็นส่วนตัว)
เป็นกำลังใจให้กันและกันค่ะ
สวัสดีครับคุณ น้ำชา ข้อสังเกตุเรื่องหลุมพรางน่าคิด
ขอบคุณมากครับ
ขออนุญาตินำใส่ในบันทึกแล้วครับ
ขอบคุณครับคุณ บุษรา ที่แวะมาให้กำลังใจเสมอมาครับ
พรบ. ปากพะยูน คงเดินหน้าไปได้ครับ ได้ข้อคิดจากคุณน้ำชามาเติมเต็ม ได้อุดช่องโหว่ครับ
สวัสดีครับคุณ ธรรมทิพย์ ขอบคุณกำลังใจ ดอกไม้แห่งวันพ่อครับ
สวัสดีครับ
เข้ามาติดตาม พรบ. และ หลุมพราง ครับ
เป็นแนวคิดที่ดี ที่ผมนำไปใช้ได้ครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณ หมอเจ๊ แซ่เฮคนงาม
ขอบคุณล่วงหน้าครับหมอ
เช่นเดียวกันครับ ถ้าต้องการแรงงานคนชุมชน ส่งเสียงมาครับ แต่เสาร์ อาทิตย์ ติดเรียนหนักครับหมอ
จันทร์ ถึงศุกร์ เคลียร์ บุญได้ครับ
สวัสดีครับท่านรอง ขอบคุณมากครับที่แวะมาบันทึกนี้
ผมต้องเรียนรู้และตีโจทย์คุณภาพให้ออก จึงอยากได้ความเห็นเพื่อให้เกิดปัญญา แก้โจทย์ได้ครับ