สวัสดีค่ะท่านวอญ่า

เห็นความตั้งใจ ร่วมใจ ของทุกคน เชื่อว่า พรบ.ของโรงพยาบาลปากพะยูนต้องเข้มแข็งค่ะ การทำงานคุณภาพในโรงพยาบาลน้ำชาเปรียบเหมือนเด็กหัดเดิน เริ่มแต่ตั้งไข่ มีล้มบ้าง ลุกบ้าง เจ็บบ้าง แต่ก็มีความสุข และก็อดไม่ได้ที่จะออกนอกเส้นทางบ้าง เดินหลงทางบ้าง เพราะข้างมันสวยงามและหอมหวาน สุดท้ายก็ไปถึงจุดหมาย จะช้าหรือเร็วก็ไปจนถึงที่หมาย จะช้าบ้างจะล้มบ้างก็เพื่อความั่นคงของการก้าวเดิน เพียงแต่ว่าแต่ละย่างก้าวที่เราก้าวเดินล้วนเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจทั้งสิ้น

การพัฒนาคุณภาพในโรงพยาบาล  ไม่มีคำว่า "จบ" หรือ "เสร็จ"  เมื่อคนใหม่เข้ามาไม่ว่าทั้งผู้ให้และผู้รับ  เมื่อสิ่งแวดล้อมเปลี่ยน  เมื่อสังคมเปลี่ยน  เมื่อการเมืองเปลี่ยน ฯลฯ เราก็มีประเด็นในการพัฒนาต่ออีกไปเรื่อยๆ (อย่าเพิ่งท้อนะคะ) แค่เราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด  รับผิดชอบหน้าที่  ซื่อสัตย์ต่อตนเองและวิชาชีพ  น้อมรับการเปลี่ยนแปลงที่ดี  คุณภาพเกิดแล้วค่ะ (ความคิดเห็นส่วนตัว)

เป็นกำลังใจให้กันและกันค่ะ

ระวังหลุมพราง

ข้อกำหนด ที่ไม่นำไปปฏิบัติ ก็เป็นแค่ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง เป็นเพียงลมปากและรอยลิขิตบนกระดาษเท่านั้น ที่จะทำให้เราตกหลุมพรางของการทำงานและพัฒนาคุณภาพ

ข้อกำหนด ที่นำไปปฏิบัติจริง คือสิ่งศักดิ์ ยิ่งกว่าพระเครื่องใด ที่ฝันจะเป็นจริง คุณภาพจะเกิดจริง แม้ไม่ได้ตามคาดหวังแต่ก็ได้เรียนรู้และปรุงเปลี่ยนแปลงสู่สิ่งที่ดีขึ้น