“แม้นจะสิ้นสูญ…เรือนกาย หากแต่มีสิ่งนี้ปรากฏให้ชุ่มฉ่ำหัวใจทุกครั้งที่หวลรำลึกถึง” ความดีที่ไม่เสื่อมสลายไปกับกาลเวลา....John Rabe

 

 

 

 

                คงไม่มีใครที่ปฏิเสธได้ว่า….ความโหดร้ายของสงครามนั้น…โหดร้ายเพียงใด?

                หากได้ซึมซับเหตุการณ์ที่…นานกิง ผ่านบทความ หนังสือ หรือ    คลิปวิดีโอต่าง ๆ จาก internet หรือที่แห่งอื่น

                เพราะนี่คือ…อีกหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์  ที่โลกต้องจารึกไว้ เพื่อเป็นอุทาหรณ์แก่บรรพชนรุ่นหลัง   ถึงความไร้มนุษยธรรมของมนุษย์ที่มีต่อมนุษย์ด้วยกัน

 

ที่นี่…นานกิง  เมื่อประมาณกว่าครึ่งศตวรรษมาแล้ว  การทำลายล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่สุดแสนจะบรรยายด้วยถ้อยคำใด ๆ ได้

                                        ที่นี่...นานกิง

http://www.nanking-massacre.com/Home.html 

               หากแต่…ไม่มีถ้อยคำใด ๆ ต่างหาก.... ที่สามารถทดแทนความสูญเสียเหล่านั้นได้

 

               นานกิง…จึงเป็นถ้อยคำที่ทดแทนได้ด้วย….ถ้อยคำที่สื่อความหมายในตัวเอง   ต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ เวลานั้น

 

                 รูปภาพเกือบทั้งหมด ที่ได้เห็น สะเทือนหัวใจอย่างยิ่ง  ยิ่งดูยิ่งมืดมิด  ไม่เห็นหนทางใด ๆ ที่จะไขว่คว้ามาให้ได้ซึ่งความหวังของพวกเขาเหล่านั้น ทั้งเด็ก สตรี คนชรา และบุรุษเพศ  ทุกคนยืนอยู่บนความสิ้นหวังของชีวิต

                 ที่นี่..เด็กวิ่งหาความเมตตา  ผู้หญิงท้องร้องขอความสงสาร เป็นภาพที่โหดร้ายเกินไปที่จะรับได้

 

หากมิใช่สงครามแล้ว  มนุษยชาติทุกเผ่าพันธุ์คงมิใช่เป็นเช่นนี้

สงครามจึงทำร้ายจิตใจของกันและกันอย่างโหดร้ายทารุณที่สุด

 

 

               พื้นที่สีขาว ภายใต้เงามืด เป็นสิ่งเดียว ที่ได้หล่อเลี้ยงหัวใจของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน  แม้นจะเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ จุดเดียว ที่ต้องค้นหาภายใต้ความอับแสงของชีวิต

 

เราเกิดมาต่างกัน….แต่สิ่งเดียวที่ทดแทนได้ คือความยิ่งใหญ่ของหัวใจนั่นเอง

 

 

บุคคลท่านนี้…จอห์น  ลาเบ้(John Rabe)  จึงกุมหัวใจของคนที่นานกิงได้อย่าง…สุดขั้วหัวใจ

 

เปรียบได้กับจุดขาว…บนผืนผ้าสีดำ 

 

เพราะอะไร?หรือ

 

              เพราะ….บุคคลท่านนี้ยืนอยู่ข้างประชาชนที่ถูกรุมทำร้ายโดยปราศจากหนทางต่อสู้ ทุกรูปแบบ…. ด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยมนุษยธรรม

 

             ปัจจุบันอนุสรณ์สถานของจอห์น ลาเบ้ มีปรากฏให้อนุชนรุ่นหลัง รำลึกถึง ณ ที่แห่งนี้

 

                 รูปอนุสรณ์สถานJohn Rabe

 

แม้นจะสิ้นสูญ…เรือนกาย  

หากแต่มีสิ่งนี้ปรากฏให้ชุ่มฉ่ำหัวใจทุกครั้งที่หวลรำลึกถึง

ความดีที่คงทน… ไม่สูญสิ้นไปตามกาลเวลา