บทคัดย่อวิจัยชุมชนบำบัด

บอกเล่าบทคัดย่อวิจัย

ชื่อเรื่อง  : การศึกษาผลการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรงด้วยรูปแบบชุมชนบำบัด ของศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดเชียงใหม่       

โดย : วันเพ็ญ อำนาจกิติกรและคณะศูนย์บำบัดรักษายาเสพติด เชียงใหม่สถาบันธัญญารักษ์ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข

บทคัดย่อ
     ปัญหายาเสพติด ได้ขยายตัวรวดเร็วและมีผลกระทบรุนแรงต่อความมั่นคงของประเทศชาติ และ คุณภาพชีวิตของประชากร  ผู้ป่วยรายเก่ายังมีการวนเวียนเข้ารับการบำบัดรักษา  แม้จะผ่านการบำบัดรักษาหลายครั้งหรือหลายวิธีการแล้วก็ตาม  แต่ยังไม่สามารถบังคับตนเองให้เลิกยาเสพติดได้  ผู้ป่วยกลุ่มนี้เรียกได้ว่าเป็นกลุ่มที่ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรง จึงจำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือดูแลอย่างต่อเนื่องและมีกระบวนการที่เป็นรูปแบบเฉพาะมีระยะเวลาที่นานพอ ชุมชนบำบัดเป็นรูปแบบหนึ่งที่เหมาะสมในการรองรับภาระงานฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดทุกรูปแบบ โดยเฉพาะผู้ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรง ซึ่งเป็นกลุ่มที่เป็นปัญหาเรื้อรังและรุนแรงของสังคมโลกมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
      การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการเปรียบเทียบลักษณะที่พึงประสงค์ของสมาชิกที่ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรง ที่เข้ารับการบำบัดรักษาด้วยรูปแบบชุมชนบำบัดตั้งแต่ระยะแรกเข้า ระยะบำบัด จนถึง ระยะฝึกกลับสู่สังคม ของศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดเชียงใหม่ ทั้ง 5 ด้าน คือ ด้านสุขภาพร่างกาย ด้านพฤติกรรม ด้านอารมณ์ จิตใจ ด้านสติปัญญา จิตวิญญาณ คุณธรรม จริยธรรม   และ ด้านทัศนะทักษะการดำรงชีพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นผู้ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรงจำนวน 30 คน ระหว่างเดือน พฤศจิกายน 2548 ถึง เดือน กันยายน 2550 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม เกี่ยวกับข้อมูลทางประชากรและ การใช้ยาเสพติด และแบบประเมิน เกี่ยวกับลักษณะที่พึงประสงค์ของสมาชิกทั้ง 5 ด้าน สถิติที่ใช้ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และการทดสอบค่าที (paired sample t- test)
       ผลการวิจัยพบว่า
            1. สมาชิกระยะบำบัดมีค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะที่พึงประสงค์สูงกว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนที่พึงประสงค์สมาชิกระยะแรกเข้า ด้านสุขภาพ ร่างกาย ด้านพฤติกรรม ด้านอารมณ์ จิตใจ ด้านสติปัญญา จิตวิญญาณ คุณธรรม จริยธรรม   และ ด้านทัศนะทักษะการดำรงชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01  
          2. สมาชิกระยะฝึกกลับสู่สังคมมีค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะที่พึงประสงค์สูงกว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะที่พึงประสงค์สมาชิกระยะบำบัด ด้านสติปัญญา จิตวิญญาณ คุณธรรม จริยธรรม   และ ด้านทักษะการดำรงชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 สำหรับด้าน สุขภาพ ร่างกาย และ ด้าน พฤติกรรม ไม่แตกต่างกัน
         3. สมาชิกระยะฝึกกลับสู่สังคมมีค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะที่พึงประสงค์สูงกว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนที่พึงประสงค์สมาชิกระยะแรกเข้า ด้านสุขภาพ ร่างกาย ด้านพฤติกรรม ด้านอารมณ์ จิตใจ ด้านสติปัญญา จิตวิญญาณ คุณธรรม จริยธรรม   และ ด้านทัศนะทักษะการดำรงชีพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01  
          ผลการวิจัยนี้ได้ชี้ให้เห็นว่าผู้ป่วยที่ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรงมีการพัฒนาขึ้นตามลำดับในสามระยะของการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพแบบชุมชนบำบัด การศึกษาครั้งต่อไปน่าจะศึกษาผลในด้านคุณภาพชีวิตหลังการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพซึ่งจะสามารถนำมาพัฒนารูปแบบในการช่วยเหลือผู้ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรงต่อไป

 

 อ้างอิงจาก วันเพ็ญ อำนาจกิติกร,2550 การศึกษาผลการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดเรื้อรังและรุนแรงด้วยรูปแบบชุมชนบำบัด ของศูนย์บำบัดรักษายาเสพติดเชียงใหม่