แด่ คุณสมัคร สุนทรเวช

ผมชอบ คุณสมัคร นานนักหนา

ชอบวาจา จริงใจ ไม่ดีดดิ้น

ชอบคนทำ กับข้าว เล่าน่ากิน

เป็นนายก ติดดิน กินข้าวแกง

     ซี่โครงไก่ ต้มฟัก ให้หลักชัด

     เรื่องประหยัด จับจ่าย อย่าหน่ายแหนง

     จำไปสอน หลานลูก รู้ถูกแพง

      ไม่เสแสร้ง ขวานผ่าซาก ออกจากใจ

ท่านเป็นคน เมตตา อุราแน่ว

ท่านรักแมว เลี้ยงดู อยู่หลามไหล

ท่านแข็งนอก บอกก่อน ว่าอ่อนใน

พอเห็นใคร ถูกรังแก ช่วยแก้กัน

      นับแต่นี้ ไม่มี ท่านสมัคร

      แต่ความรัก ความหลัง ยังฝังมั่น

      คนเคยว่า สมัคร เมื่อก่อนนั้น

      ทุกทุกวัน นี้หน้ารื่น กลืนน้ำลาย

ผมเป็นท่าน ผมจะทำ อย่างนั้นนี้

พอได้ดี ลืมคำ พร่ำมักง่าย

คุณสมัคร รักสถาบัน จนวันตาย

แสนเสียดาย คนจริง ผู้ยิ่งยง

       ขอความดี ท่านสร้างมา พาดวงจิต

       สุขสัมฤทธิ์ ในวิมาน อันสูงส่ง

       สัมปรายภพ เลิศล้ำ ท่านดำรง

       สิ้นโลภหลง โกรธนั้น นิรันดร