ความที่ต้องเดินดอยบ่อยๆในหน้าที่นักส่งเสริมการเกษตร พบเจอผลไม้หน้าตาแปลกๆเลยถ่ายรูปมาไว้ให้ดู ชนิดนี้ชอบหล่นใกล้ๆนำ หรือลอยมากับนำ ลูกขนาดกำปั้น หรือใหญ่กว่าไม่มาก ลูกที่สุกมีกลิ่นหอมมากๆและเป็นเอกลักษณ์ หากกลิ่นนี้เป็นกลิ่นผลไม้อื่นๆที่กลิ่นได้ เช่น ชมพู่ หรือ ฝรั่ง คงเพิ่มมูลค่าอีกมาก (แต่ไม่แน่ในอนาคตอาจตัดต่อพันธุกรรมได้) ลูกไม้ที่ว่านี้ คนดอยเรียกว่า ส้าน ลูกดิบแก่ใช้ใส่แกง แต่ลูกลูกไม่นิยมกิน เพราะรสชาดเปรี้ยวอมฝาด และมีเมือกยางเหนียวทีเดียว คนบนดอยใช้สระผม ใช้ทานกำจัดพยาธิ และน่าจะมีประโยชน์อื่นๆอีกที่ไม่รู้ ส่วนผมนำกลับมาทำน้ำหมักชีวภาพตั้งเยอะ ทดลองใช้กำจัดแมลงได้ผลอย่างไรจะบอก ลูกไม้นี้เห็นได้ง่าย เพราะต้นชอบอยู่ใกล้แหล่งนำ โดยเฉพาะห้วย หรือธารนำไหล และที่เรียกว่าลูกไม้หล่นไกลต้นเพราะเวลาลูกสุกจะหล่นลงนำและลอยไปไกลหลายกิโลกรับ ติดค้างระหว่างธารบริเวณใดก็งอกเป็นต้นต่อไปอีก แต่หากเป็นต้นบนดอยไกลแหล่งนำจะไม่ค่อยมีลูก ลูกไม้หล่นไกลต้นนั้นเป็นเหตุแห่งธรรมชาติในการดำรงเผ่าพันธุ์ แต่คนละไกลต้นมากน้อยอย่างไร?
ทามไมเก่งจังง่าตามหาผมไม้เก่งน้
สวัสดีค่ะ
น่าสนใจครับ แถวทางใต้บ้านผมไม่มีแน่นอนครับ ภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเรามีความหลากหลายทางพันธุกรรมเยอะจริง ๆ ครับ
ขอบคุณ ตุณนัฐดนัยครับที่แวะมาเยี่ยม
ต้องขอบคุณกล้องยุคใหม่เปิดโอกาสให้บันทึกภาพได้บ่อยๆ ครับ
ขอบคุณน้องซิลเวียครับ ที่แวะมาเยี่ยม
ที่คุณซิลเวียคิดไว้ดีมากๆครับ อยากให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ ก่อนที่จะโดนคนอื่นเขามาขโมยเอาคุณค่าจากทรัพยากรของเราไป ก่อน เหมือนยาจากพืชไทยหลายๆชนิด
สบายดีนะครับ
ขอบคุณ ท่านธวัชชัยที่แวะมาเยี่ยมครับ
ความหลากหลายทางธรรมชาติบ้านเรามีมากจริงๆ น่าศึกษามากๆครับ
สวัสดีครับ ท่านเกษตร(อยู่)จังหวัด
ผลไม้แปลก แต่คนไม่แปลกครับ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ
สวัสดีครับ......ท่านสามสัก
ลูกไม้หล่นไกลต้นไปนิดเลยไม่ได้ถ่ายต้นมาให้ดู
ความจริงหากเป็นนักจัดสวน เห็นรูปทรงและใบต้นส้านแล้วคงอยากเอาไปเป็นไม้จัดสวน เพราะ ต้นสวย และใบสวย เห็นทีขึ้นดอยคราวหน้าคงต้นไปถ่ายมาให้ดูแล้วครับ
สวัสดีปีใหม่คราบ