เช้าวันอาทิตย์ที่ 22 พฤศจิกายน 2552 น้องกู๊ดดี้มีนัดไปโรงเรียนแต่เช้า ก็..วันนี้จะมีกิจกรรม "นิทรรศการแสดงผลงานของหนู" ซึ่งเป็นการจัดกิจกรรมในด้านวิชาการของโรงเรียน ถือเป็นโอกาสอันดีที่บรรดาพ่อแม่ผู้ปกครองจะได้มีโอกาสได้ซักถามคุณครูประจำชั้นเกี่ยวกับเรื่องการเรียนของลูกๆ
พิธีเปิดงาน "นิทรรศการแสดงผลงานของหนู"
โดย ผศ.ดร.หฤทัย อติชาตพงศ์ ผู้อำนวยการโรงเรียน และตัวแทนนักเรียน
การแสดงต่างๆ ของนักเรียน
ส่วนน้องกู๊ดดี้ก็ได้คำแนะนำจากคุณครูรจ ให้เข้าร่วมแข่งขัน "คนเก่งภาษาอังกฤษ" จริงๆ แม่ไม่อยากใช้คำว่า การแข่งขัน เลย เพราะแม่ไม่ชอบสอนลูกให้แข่งขันกับใคร และแม่เองก็ไม่ชอบการแข่งขัน ขอแค่ลูกสามารถอยู่อย่างมีความสุขในสังคมก็พอแล้ว กู๊ดดี้เองก็ไม่ชอบแข่งขัน แม่มักสังเกตเห็นว่า เวลาเล่นเกมส์อะไรก็ตาม หากกู๊ดดี้ชนะบ่อยๆ ลูกจะรีบบอก "เกมส์ต่อไปให้คุณแม่ชนะบ้าง กู๊ดดี้แพ้เอง"
การแข่งขันครั้งนี้ จึงถือเป็นการแข่งขันครั้งแรกของกู๊ดดี้ กู๊ดดี้ก็เคยบอกคุณแม่ไว้ว่า "คุณครูรจจะให้ลูกตอบภาษาอังกฤษ โดยให้คุณแม่ไปดูด้วย" ดูกู๊ดดี้มีความสุขมากที่แม่จะได้ไปดูลูกที่โรงเรียน แต่พอถึงวันนี้ บังเอิญแม่ได้รับเชิญจากทาง รร.ให้ช่วยเป็นกรรมการในการแข่งขัน "คนเก่งวิทยาศาสตร์และความรู้รอบตัว" ระดับชั้น อ.1-อ.3 โดยเป็นกรรมการคู่กับคุณพ่อน้องข้าวกล้อง อ่า..ทำไงดีล่ะ อยากดูลูกก็อยาก หน้าที่ที่รับมาก็รับปากไปแล้ว เอาเถอะค่อยอธิบายให้ลูกฟังกันไป..
แต่มันไม่ใช่อย่างที่คิด น้องกู๊ดดี้เป็นเด็กที่สัญญาต้องเป็นสัญญา รับปากอะไรก็ต้องตามนั้น.. เฮ้อ.."ไม่ใช่คับคุณแม่ ก็..ครูรจบอกลูกตอนทานข้าวกลางวันว่า ให้คุณแม่ไปดูด้วยนี่คับ" อธิบายเท่าไหร่ก็ไม่ยอมฟังล่ะ พอถึง รร.ก็ตามแม่แจ..กลัวแม่หาย..อิอิ จนพอตอนที่คุณครูดาวมาขอแยกน้องกู๊ดดี้ไป 555+ เป็นไปตามคาด ร้องไห้ฟูมฟายใหญ่โต แม่แอบเห็นอยู่กับครูเดือน และป้าไพ แต่จำเป็นต้องนั่งรอพิธีการทาง รร.จัดเปิดงานเสร็จสิ้นไปก่อน
สภาพตาบวมๆ ของน้องกู๊ดดี้หลังพลัดพรากจากแม่ และได้พบกันในที่สุด!!
พอแอบไปเจอน้องกู๊ดดี้ เห็นสภาพแล้วน่าสงสารมากๆ จะร้องไห้อะไรขนาดนั้น ครูเดือนวิ่งมาบอกว่า "น้องกู๊ดดี้ขออยู่กับคุณแม่โดยสัญญาว่า จะไม่กวนคุณแม่เลย" เฮ้อ..ได้ยินอย่างนั้น แม่วิ่งไปขออนุญาตครูใหญ่ทันที ขอไปดูการแข่งขันน้องกู๊ดดี้ก่อน ครูใหญ่ก็ใจดีบอกว่าจะเป็นกรรมการให้แทนก่อน จนกู๊ดดี้แข่งเสร็จคุณแม่ก็ค่อยมารับเป็นกรรมการต่อไป เย้ๆๆ ได้ดูลูกรักแล้ว!!!
น้องกู๊ดดี้กับแฟ้มสะสมผลงาน
แต่สภาพอย่างงี้จะแข่งไหวไหมเนี่ย ร้องไห้ซะตาบวมปูด.. เอาเหอะ ไม่ลองไม่รู้..สู้ๆๆ แต่ก่อนจะขึ้นห้องแข่งขัน ทาง รร.ก็เชิญบรรดาผู้ปกครองเข้าห้องเรียนแต่ละห้อง เพื่อให้ได้พูดคุยพบปะกับครูประจำชั้น และได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างผู้ปกครองด้วยกัน ซึ่งในห้องก็จะมีการแยกแฟ้มผลงานของนักเรียนไว้ให้ผู้ปกครองได้ชมด้วย ไม่อยากบอกเลยว่า ศิลปะกู๊ดดี้นี่ ขั้นเทพจริงๆๆ 555+ ไม่เชื่อเชิญชมค่ะ..
ศิลปะการแปะเปลือกไข่ในภาพ "ฟักเขียว" และภาพระบายสี "วัด" หุๆๆ
การฉีกแปะกระดาษภาพ "คะน้า" และภาพ "ชาวนา" อืมม อันนี้ค่อยยังชั่วหน่อย อิอิ
อ๊ากกก..ภาพระบายสีโรงเรียน (เละเชียวลูก) และภาพโปรดน้องกู๊ดดี้ "การเป่าสี" แบบ Art..อิอิ
ภาพเด็กชายซึ่งมีขาคนละสี แปลกไหมคะ..อิอิ
เรื่องศิลปะไม่ขอพูดถึง เพราะถึงแม้น้องกู๊ดดี้จะชอบวาดลายเส้นต่างๆ ตั้งแต่ขวบครึ่ง วาดภาพพัดลมเป็นรูปร่างตั้งแต่ยังไม่ถึง 2 ขวบ ตอนนั้นแม่ก็ดีใจคิดว่า ลูกเรานี่คงมีแววด้านศิลปะ แต่จนบัดนั้นถึงบัดนี้..ลูกกู๊ดดี้ของแม่ก็ยังคงวาดแต่พัดลมอยู่นั่นแหละ อิอิ แถมยังมีพัฒนาการวาดพัดลมในหลายๆ แบบอีกด้วย เอาเข้าไปค่ะลูก..
ภาพ "ครูรจ กับพัดลมแบบต่างๆ" และภาพ "ฝ่ามือของน้องกู๊ดดี้" น่ารักดี..
นั่นคือ ศิลปะ..อิอิ แต่เรื่องของวิชาการ แม่ไม่ห่วงลูกเลย เพราะผลการเรียนของลูกก็อยู่ในเกณฑ์ที่ดี ดูได้จากคะแนนของเทอมแรกที่มีการเก็บคะแนนสอบถึง 2 ครั้ง ที่สำคัญคุณแม่ไม่เคยต้องเคี่ยวเข็ญเรื่องเรียนกับกู๊ดดี้เลย เพราะโดยธรรมชาติ กู๊ดดี้เป็นเด็กที่ชอบอ่านหนังสือ ชอบถามซักไซ้ช่างคิดทุกเรื่อง และชอบทำการบ้านเอาซะมากๆๆๆ

คะแนนรอบแรก เทอม 1 = 87% ได้ B มาตัวนึง ภาษาอังกฤษได้เต็ม..แม่ก็ดีใจแล้ว

คะแนนรอบสอง เทอม 1 ได้ = 90% ได้ A ทุกวิชา อ่า..คณิตศาสตร์เต็ม ดีใจกว่าเดิมไปอีกนิด

คะแนนรอบแรก เทอม 2 ได้ A หมดทุกวิชาอีก คราวนี้ได้เต็มภาษาอังกฤษ อิอิ
แล้วก็ถึงเวลาน้องกู๊ดดี้ถูกเชิญขึ้นห้องแข่งขัน "คนเก่งภาษาอังกฤษ" โดยระดับชั้น อ.1 มีผู้เข้าแข่งขันรวมทั้งสิ้น 5 คน มีน้องกู๊ดดี้ น้องมน น้องไอซ์ น้องซีซ่าร์และน้องนิโก้
น้องกู๊ดดี้ น้องมน น้องไอซ์ น้องซีซ่าร์ น้องนิโก้ และครูคริส
โฉมหน้าผู้เข้าแข่งขันระดับชั้น อนุบาล 1
น้องกู๊ดดี้กลัวไม่ได้อยู่กับคุณแม่ งอแงก่อนเข้าแข่ง ต้องอธิบายกันยกใหญ่ ซักพักก็ยอมเข้าแข่งขัน เอาเถอะค่ะลูก ขอให้ได้แค่เข้าร่วมกิจกรรมแม่ก็ปลื้มแล้ว ชนะหรือแพ้ไม่สำคัญ..
ลืมบอกไปค่ะ ครูคริสนี่ เสียงจะดังมากกกก.. เทอมแรกครูรจรายงานมาในสมุดเลยว่า น้องกู๊ดดี้ไม่ยอมขึ้นเรียนภาษาอังกฤษทั้งเทอม เพราะกลัวเสียงครูคริสนี่แหละ เทอมสองครูคริสมาอุ้มไปเรียน ถึงยอมขึ้นเรียน..คุ้มค่าเทอมจริง จริ๊งงง..
น้องกู๊ดดี้ กับสองสาว น้องมน และน้องไอซ์
โดยการแข่งขันในชีวิตครั้งแรกของกู๊ดดี้นี้ ครูคริสใช้ภาษาอังกฤษโต้ตอบกันในการแข่งขันเท่านั้น รอบแรก ก็เป็นการถามอักษรตัวแรกของศัพท์แต่ละคำ รอบสอง ถามคำศัพท์เกี่ยวกับสัตว์โดยให้ทำเครื่องหมาย X ลงในภาพสัตว์ตามแผ่นชีสที่ให้มา รอบสุดท้ายก็เป็นการถามศัพท์เกี่ยวกับจำนวนตัวเลข โดยครูคริสแจกการ์ดให้เด็กๆ ถือไว้ คนละ 2 ใบ เลขของใครตรงตามโจทย์ที่ครูคริสถาม ก็ให้นำไปให้..อิอิ แม่ถ่ายวิดีโอสถานเดียวตามระเบียบ
ภาพน่ารักระหว่างการแข่งขันของเด็กๆ
"Who have six ?"... ((อิอิ นี่ไงของกู๊ดดี้ มี 6 ตัว))
;">เด็กๆ จะมีความน่ารัก และใสซื่อกันอยู่ในตัว ในการแข่งครั้งนี้ จึงปราศจากภาวะกดดันใดๆ ทั้งสิ้น แถมยังมีการบอกข้อสอบกันเองอีกต่างหาก 555+ เรียกเสียงหัวเราะจากผู้ปกครองที่เข้าชมกันทีเดียว สนุกกันเข้าไว้ แพ้ชนะไม่สำคัญค่ะ..
ผลการแข่งขัน ผู้ชนะจะมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น และผู้ชนะ"คนเก่งภาษาอังกฤษ" ก็ตกเป็นของ น้องไอซ์ สาวสวยที่มาพร้อมกับความมั่นใจ..ชนะใสๆ ไปด้วยคะแนน 15 คะแนนค่ะ
โฉมหน้าผู้ชนะ "น้องไอซ์"
แต่ไม่รู้นะ แม่รู้สึกปลื้มมากเลย ไม่ได้ปลื้มกับคะแนนที่ได้รับนะคะ แต่ปลื้มที่กู๊ดดี้หนุ่มสันโดษ ผู้ไม่ชอบสังคมวุ่นวายของแม่ สามารถเข้าร่วมกิจกรรมได้อย่างตลอดรอดฝั่ง แค่นี้ก็ดีใจแล้วล่ะ..อิอิ
"Goody.. One Two Three Four Five Six Seven Eight .. Score 8 yeah!!"
หลังจากเสร็จชมการแข่งของลูก แม่ก็วิ่งปรู๊ดไปที่ห้องแข่งขัน "คนเก่งวิทยาศาสตร์และความรู้รอบตัว" ในบัดดล เฮ้อ..แข่งอนุบาล 1 จบไปก่อนหน้านี้แล้ว แม่ก็ต้องเป็นกรรมการในชั้น อนุบาล 2 และ 3 ต่อไป ไม่อยากเชื่อว่าเป็นข้อสอบสำหรับเด็กอนุบาล ขนาดตรวจคำตอบ แม่ยังต้องขอคำเฉลยจากคุณครูมาประกอบเลย 555+
ห้องแข่งขัน "คนเก่งวิทยาศาสตร์และความรู้รอบตัว" และภาพผู้ปกครองนั่งลุ้นลูกๆ
น้องลูกแพร์ ผู้ชนะในระดับชั้น อ.2 และภาพการขับเคี่ยวคะแนนของพี่ๆ ชั้น อ.3
แม่มาเป็นกรรมการในครั้งนี้ ทำให้ทึ่งเด็กๆ ไปเหมือนกัน โดยเฉพาะพี่ๆ อ.3 พี่นล กับพี่ภาพพิมพ์ คะแนนเท่ากันต้องทดสอบกันใหม่ถึง 3 รอบ และเชื่อไหมคะ คะแนนเท่ากันทั้ง 3 รอบเลย 555+ เก่งๆ กันทั้งนั้น..
ภาพคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ และภาพซุ้มขายของสำหรับเด็กอนุบาล
หลังจากนั้น แม่ก็ต้องเข้าประชุมเรื่องการจัด แรลลี่แนวท่องเที่ยวของโรงเรียน ในฐานะคณะกรรมการเครือข่าย กว่าจะเสร็จ ก็เลยเวลาทานกลางวันมาเยอะพอควร
เสร็จแล้วเหรอคับ กลับบ้านกันซักที!! ภาพพี่นี (สาธิตรามฯศิษย์เก่า รร.) พี่นิว และสาวน้อยน่ารักประจำ รร.
ขอบคุณกิจกรรมดีๆ ที่ทางโรงเรียนได้จัดขึ้น ทำให้ได้รู้ถึงพัฒนาการของลูก และการเข้าร่วมสังคมภายนอก และทำให้ทราบว่า ลูกต้องการพัฒนาการไปในด้านใด ที่แน่ๆ กู๊ดดี้ได้รับคำแนะนำจากครูรจ เรื่องวิชาการไม่ต้องห่วง แต่เรื่องวาดรูปต้องพัฒนาให้หัดวาดภาพอื่นบ้าง นอกเหนือจากพัดลม 555+
กลับจากโรงเรียนเราสองแม่ลูก ก็แวะทานกลางวันกันที่ KFC อิ่มเรียบร้อยก็เดินเล่นดูโน่นนี่ซักพักก็กลับบ้าน อิอิ กู๊ดดี้..ลูกจะรู้ไหมว่า กลับถึงบ้านคุณพ่อเตรียมของขวัญกล่องโตไว้ให้ลูกด้วยค่ะ รางวัลสำหรับวันนี้...คุณพ่อคุณแม่ภูมิใจในตัวลูกที่สุดเลยค่ะ..


หวัดดีคับ คุณครู notalay
ขอบพระคุณคับที่ให้เกียรติแวะชมบล็อคนี้คับ
ส่วนภาพที่คุณครูชอบนั้น..เป็นช่วงก่อนเข้าแข่งภาษาอังกฤษคับ และเป็นภาพหลังผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ อิอิ
กรุณาสังเกต ตาบวมๆ ด้วยนะคับ..ขอบคุณคับ
หวัดดีคับ อาจารย์ขจิต
ว๊าวๆๆ ฟักเขียว..ตัวจริง ของจริง.. ((ไม่ใช่ฟักเปลือกไข่แบบศิลปะของกู๊ดดี้ อิอิ))
กู๊ดดี้ชอบภาษาอังกฤษคับ แต่เรื่องที่อาจารย์ขอมา (เรื่องร้องไห้) สงสัยเลิกไม่ได้คับ
เพราะคุณแม่เคยถามเรื่องนี้ กู๊ดดี้ตอบว่า "จะเลิกร้องไห้ตอนอายุ 4 ขวบคับ" ตอนนี้ 3 ขวบ 4 ด. เหลืออีกตั้งหลายเดือนแน่ะ กว่าจะ 4 ขวบ
ขอบพระคุณมากเลยคับอาจารย์ สำหรับฟักเขียว และการแวะมาเยี่ยมกู๊ดดี้คับ..
มาดูแฟชั่นใหม่ล่าสุดของน้องกูดดี้.. อิ อิ เย้.. มีก้าวแรกสู่สังคมน้อยๆ แล้วเก่งจังเลย.. ปลื้ม คุณแม่ทันสมัยด้วยค่ะ..
หวัดดีคับ พี่นินานันท์..
ขอบคุณคับที่แวะมาชมแฟชั่นใหม่ของกู๊ดดี้
ว่าแต่..แฟชั่นที่ว่า ใช่แฟชั่นร้องไห้ รึเปล่าคับเนี่ย..
แต่คุณแม่ก็ปลื้มเหมือนกันคับ..ปลื้มทุกอย่างที่ลูกได้ทำคับ..อิอิ
ขอบคุณคับ.. :)
แฟชั่นร้องไห้นั้นเก่าแล้ว เดี๋ยวอีกไม่กี่เดือนก็กำลังจะเลิกแล้วใช่มั๊ยคับ.. อิ อิ เห็นแฟชั่นชาวนา ฟักไฮเทค แล้วก็ เท้าโคลนนิ่ง อิ อิ เป็นกำลังใจให้นะคะ..
น้องกู๊ดดี้เก่งจัง
เยี่ยมครับ
เชียร์ขาดใจเลย
555+ พี่นินานันท์คับ..
อ้อ..หมายถึง แฟชั่นศิลปะกู๊ดดี้นั่นเอง.. แต่อยากบอกพี่นินานันท์ว่า..
แฟชั่นชาวนา ฟักไฮเทค แล้วก็ เท้าโคลนนิ่ง เอ่อ..คือว่า...ชิ้นสุดท้ายมันไม่ใช่เท้ากู๊ดดี้คับ..
มันคือ ศิลปะ "มือ" กู๊ดดี้เองคับ.. อิอิ
น้องกู๊ดดี้ เก่งมากจ้า เห็นพัฒนาการที่โตขึ้นของเด็ก ๆ แล้วดีใจแทนคุณแม่คะ
แค่นี้คุณแม่ก็หายเหนื่อยแล้วน้า
แม่ลูกหวาย
หวัดดีคับ คุณแม่อ๋อ..ของน้องลูกหวาย..
เสียดายที่ลูกหวายไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับกู๊ดดี้นะคับ ไม่งั้นคงมีเวลาได้พูดคุยเล่นกันสนุกสนานกันมากกว่านี้
คุณแม่ก็รู้สึกดีคับกับกิจกรรมต่างๆ ที่กู๊ดดี้ได้มีส่วนร่วม
เรา 2 ครอบครัว คงมีความรู้สึกไม่แตกต่างกันหรอกคับ ขอบคุณมากคับที่แวะมาเยี่ยม..
ไว้คุยเรื่องเรียนดนตรีกันนะคับ..
หวัดดีคับ คุณครูโย่ง..
ขอบพระคุณที่แวะมาเชียร์คับ..แวะไปอ่านคำคมของคุณครูโย่งมาแล้วคับ..คมตั้งแต่บรรทัดแรกเลย..
หวัดดีคับ คุณพ่อพี่ซอมพอ
พี่ซอมพอพาเพื่อนมาด้วย..น่ารักทั้งคู่เลยคับ..
ชอบคุณคับที่แวะมาชมคับ...แต่กู๊ดดี้ว่า..เรื่องศิลปะการวาดภาพนี่ สู้พี่ซอมพอไม่ได้เลยจริงๆ นะคับ..วาดเก่งมากๆๆ
สวัสดีค่ะ
ป้าครูคิม มาชื่นชมและเชียร์น้องกู๊ดดี้
และเป็นกำลังใจให้คุณแม่ด้วยนะคะ
หวัดดีคับ คุณครูป้าคิม
ขอบพระคุณคับ สำหรับแรงใจที่คุณครูให้กู๊ดดี้เสมอมา .. :)
หลานชายลุงพรเก่งเสมอ บรรยากาศดีจัง การมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง เป็นความฉลาดของผู้บริหารโรงเรียน
ดูครูคริส ก็โอเค ครับ เด็กซึมซับเอาคงเก่งภษาอังกฤษ
แฟ้มสะสมงานเด็กขนาดนี้ ทำได้ดีทีเดียว
หวัดดีคับ คุณลุง ผอ.พรชัย
ขอบพระคุณคับที่แวะมาชมพฤติกรรมที่โรงเรียนของกู๊ดดี้..
ครูคริส เป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่เสียงดังมากคับ แต่ก็มีความนุ่มนวล อบอุ่นและมีจิตวิทยาในการเข้าถึงตัวเด็กได้ดีทีเดียว
เวลาเจอกู๊ดดี้ร้องไห้ จะอุ้มไปเลย แล้วบอกว่า "Goody...Don't cry!!!"
เจอมุขนี้ กู๊ดดี้หยุดไปทันทีเลยคับ 555+ ((ตกใจเสียงอ่ะคับ))
แฟ้มสะสมผลงานจริงๆ มีมากกว่านั้นคับคุณลุง นี่คุณแม่เลือกเอาเฉพาะที่พอดูได้นะคับนี่ นอกนั้นไม่กล้าโชว์ อายคับ..อาย..
น้องgoody
มีแววจะเป็นเด็กเก่งในอนาคตอันใกล้
มีคุณแม่ช่วยลุ้น รับรองฉลุยแน่ๆ
หวัดดีคับ คุณครู ป.1
555+ เรื่องลุ้น..นี่น่าจะลุ้นเรื่อง งานนี้จะมี "น้ำตา" หรือเปล่าน๊า
กู๊ดดี้เป็นเด็กค่อนข้างเซ็นซิทิฟคับ เวลาจะจากกันนี่ ทำใจไม่ได้เลย มีน้ำตาทุกที แต่ตอนเย็นไปรับที่ รร. ไม่อยากกลับ..ซะงั้น..
แล้วถ้าสัญญาอะไร ต้องทำตามสัญญาเป๊ะ..รักษาสัญญามากคับ แต่ก็มีเหตุมีผล..
ถ้าอนุญาตให้เล่นได้ 10 นาที ถ้าให้เลิกเล่นก่อนไม่ยอมกันเลย ต้องให้ครบ 10 นาทีตามสัญญาถึงจะยอมเลิกคับ..จ้องนาฬิกาตลอดเวลา อิอิ ถ้าจะให้เลิกก่อน ต้องมีเหตุผลต่างๆ มาหักล้างกันให้ได้ซะก่อน..เฮ้อ..เด็กสมัยนี้
คุณแม่ก็คงรู้สึกภูมิใจ เหมือนคุณพ่อคุณแม่ทั่วๆ ไปน่ะคับ..คงเหมือนเวลาคุณครูไปลุ้น พี่อิฐ แน่เลย..ขอบคุณนะคับ