ไปเชียงรายหนไหนๆ ก็ต้องไปที่นี่ให้ได้เลย ... ที่วัดร่องขุ่นค่ะ น้อยบอกไว้ว่า ที่นี่ ต้องตอนเช้าๆ หรือตอนเย็น ที่จะถ่ายภาพได้งดงาม เราก็เลือกไปตอนเย็น

ไปครั้งนี้ ไม่เหมือนครั้งก่อนที่มา เพราะว่า สิ่งก่อสร้างเพิ่มขึ้นอีกเยอะแยะมากมายค่ะ ทำให้เห็นความเงา แวววาวของบริเวณสถานที่ได้สวยงามมาก

... กระจกเงาสะท้อนความแวววาว บอกว่า แทนธรรมะของพระพุทธเจ้า ที่ทรงสอนให้มนุษย์เฝ้ามองที่จิตของตน และสะท้อนความเมตตา ไปสู่มนุษย์

ก่อนที่จะข้ามสะพาน มีขุมนรก ก็คือ กิเลสในใจของมนุษย์ เมื่อตัดกิเลสได้แล้ว จึงก้าวไปสู่ประตูแห่งสรวงสวรรค์

มีผู้คนเข้าชมเยอะแยะมากมายค่ะ ถามกลุ่มนี้ บอกว่า มาจากเมืองชลบุรี ... ที่นี่เขาเปิดให้เข้าชมภายในอุโบสถ ได้ถึง 5 โมงเย็นค่ะ

สิ่งก่อสร้างโดยรอบ สวยงาม

ด้านหลังของอุโบสถค่ะ

หลังสีทองเหลืองอร่ามดูสวยงาม

ปรากฎว่า เป็นห้องสุขาค่ะ ซึ่ง อาจารย์เฉลิมชัย ได้เล่าไว้ในหนังสือว่า "ผมสร้างโบสถ์สีขาวด้านขวามือแทนโลกุตระ หมายถึง จิตวิญญาณ (จิต) ผมสร้างห้องส้วมเป็นสีทองอร่าม ด้านซ้ายมือ แทนโลกียะ (กาย) ... เพื่อสอนให้คนละวาง อย่ายึดติดกับวัตถุเงินทอง อย่ามองกายสมมติเป็นความจริง ต้องมองหา ความสว่าง สงบ สะอาด ในจิตวิญญาณ ..."

มีคนลืมของไว้เยอะแยะมากมายที่นี่ ก็ยังรอให้คนมาเอากลับคืนไปค่ะ

เชิญชมภาพวาดของจริง มีฝือ อาจารย์เฉลิมชัย ที่นี่

แม้กระทั่ง เครื่องหมายห้ามสูบบุหรี่ ก็ยังมีศิลปะ

ภาพงามยามเย็น

รอบๆ วัดจะมีสินค้ามากมาย ... เวลาปิดก็ตามเวลาเข้าชมค่ะ เพราะว่า 5 โมงเย็น ก็เห็นว่าเริ่มปิดกันหมดแล้ว