เป็นวันที่ทุกคนประสบความสำเร็จพร้อมกัน... แม้จะเริ่มต้นในเวลาที่ต่างกัน จากจุดเริ่มต้นที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงตามวิถีทางของแต่ละคน

สืบเนื่องจากบันทึกนี้ อีกหนึ่งวิกฤตของชีวิตพยาบาลดมยา(เมื่อมาสอบปากเปล่า)

ก็มาถึงวันนี้... ที่รอคอย...

วันพฤหัสบดีที่ 12 พฤศจิกายน 2552 

วันซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นจากพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลีพระวรราชาทินัดดามาตุ ประทานวุฒิบัตรฯแก่พยาบาลผู้มีความรู้ ความชำนาญเฉพาะทางหลายสาขา  ณ ห้องประชุมราชนครินทร์  ชั้น 4   อาคารนครินทรศรี  สภาการพยาบาล   นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณยิ่ง

 

สาขาการพยาบาลด้านการให้ยาระงับความรู้สึก ก็เป็นอีกหนึ่งสาขาที่ได้รับด้วยเช่นกัน รุ่นนี้เป็นรุ่นที่2

 

 

วันนี้... เป็นวันที่ใครๆก็มองว่า น่าภาคภูมิใจ

และวันนี้... เป็นวันที่หลายๆคนรอคอย

เพราะวันนี้... เป็นวันที่ทุกคนประสบความสำเร็จพร้อมกัน... แม้จะเริ่มต้นในเวลาที่ต่างกัน จากจุดเริ่มต้นที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงตามวิถีทางของแต่ละคน 

 

...เหลือเชื่อ!...

 

หากให้นำเรื่องเล่าเพื่อถ่ายทอดประสบการณ์การของแต่ละคนมาเล่าสู่กันฟัง คงได้นิยายน้ำเน่า นิยายเศร้าเคล้าน้ำตา หรือแม้นิยายบู๊ล้างผลาญก็อาจมี ในหลายเรื่อง ตามสไตล์ของแต่ละคน... น่าสนใจ...

 

ขอนำภาพบรรยากาศวันนั้น มาให้เพื่อนๆโดยได้ปลื้มไปกับพวกเราวิสัญญีพยาบาล ที่กำลังพยายามใช้ลำแข้งของตัวเองยืนขึ้นอย่างมีศักดิ์ศรี

 

ผู้รับวุฒิบัตรแสดงความรู้ ความชำนาญเฉพาะทาง  สาขาการพยาบาลด้านการให้ยาระงับความรู้สึก รุ่นที่2 (APN รุ่นที่ 7) จำนวน 8 คน ได้แก่

 

 

1. นางกฤษณา สำเร็จ ภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  อ.เมือง จ.ขอนแก่น 

2. นางกานดา เลาหศิลป์สมจิตร์ งานการพยาบาลวิสัญญี สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี กรุงเทพมหานคร 

3. นางสาวแขไข ชาญบัญชี P  โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา อ.เมือง จ.นครราชสีมา

4. นางสาวพนิดา สุทธิประภา  

5. นางสาวรัชนี ไตรยะวงศ์ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา อ.เมือง จ.นครราชสีมา

6. นางสาวเรืองศิริ ภานุเวศ 

7. นางศิริลักษณ์ วรรณละเอียด  กลุ่มงานวิสัญญี โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์

8. นางสาวสิริรักษ์ เกตุจินดา โรงพยาบาลสนามชัยเขต อ.สนามชัยเขต จ.ฉะเชิงเทรา  

ขออนุญาตนำที่อยู่ของเพื่อนๆมาใส่ไว้เพื่อง่ายต่อการติดต่อ 

และเพื่อนๆที่ให้ข้อมูลไว้น้อย กรุณาเพิ่มเติมในรายละเอียดส่วนตัวและที่อยู่โรงพยาบาลของตัวด้วยค่ะ หากจะอนุเคราะห์... เพื่อน้องๆรุ่นหลังสามารถติดต่อขอคำแนะนำจากพวกเราได้ กรณีน้องๆมีขนาดเตียงใกล้เคียงกับเพื่อนๆ 

ขอบคุณค่ะ

 

พอลงทะเบียนกันเสร็จ รับโบว์ติดอก พร้อมกับตรวจไข้หวัดนก 2009 เราก็แอ็คชั่นถ่ายภาพกันอุตลุด

 

คงเป็นอีกหนึ่งบรรยากาศที่พวกเรามีความสุข เราเฮฮากันจนคนอื่นๆมอง... ก็ดูเอาเถอะ มีกันแค่แปดคน ยังสนั่น...ในสภาการพยาบาลได้ขนาดนั้น.... ตามสไตล์พยาบาลดมยาจริงๆ คนอื่นเค้าก็กระหนุงกระหนิง กุ๊งกิ๊งถ่ายรูปกันเงียบๆ...

 

                           (ซ้ายสุดน่ะ...แม่กระดังงา ส่วนขวาสุดน่ะ...แม่นู๋รัชนี...)

แม่พวกนี้กรี๊ดกร๊าดสุดๆ....

 

(ดูดีๆ...ภาพนี้ลูกกอดแม่...เห็นชัดจริงๆ)

(สามผู้ใหญ่...วัยโจ๋...)

คนนี้(น้องเจี๊ยบ)ต้องจัดภาพให้เป็นพิเศษ เพราะเธอมัวแต่เป็นตากล้องในรุ่น เลยไม่ค่อยมีภาพกะเค้า

                (ดูเอาเถอะ...ขนาดเจอกันแป๊บๆ ยังรักกันได้ขนาดนี้...)

เนี่ย... แล้วจะให้ผู้เขียนเข้าใจผิดว่าเฉพาะตัวผู้เขียนติ๊งต๊องไปคนเดียวได้ไง... ก็มันเป็นกันทั้งก๊วนน่ะ...อิอิ

 

(ภาพนี้...ผู้เขียนดูเรียบร้อยหน่อย)