วันนี้เป็นวันที่ครูตุ๊กแกยืนเคารพธงชาติด้วยน้ำตาคลอเบ้า  เพราะอะไรน่ะหรือคะ  ก็วันนี้เป็นวันที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาได้มีการทดสอบ อ่านไทย  คิดเลขในใจ  คิดนอกใจ และการแก้โจทย์ปัญหาตามที่ได้เล่าไว้ที่บันทึกนี้ค่ะเราจะก้าวไปด้วยกัน สู้ต่อไป...ทาเคชิ

            แล้วเกี่ยวอะไรกับได้ยินเพลงชาติแล้วน้ำตาคลอเบ้า(นั่นน่ะสิ) 

            เช้าวันนี้ .. เมื่อเสียงบรรเลงเพลงชาติจากวงดุริยางค์ของโรงเรียนดังขึ้น เด็กๆต่างพร้อมใจร้องเพลงชาติเสียงดัง แลดูอึกเหิม  ต่างกับทุกๆวันที่ต้องบอกว่า เอ้า..ร้องดังๆ  ราวกับว่าวันนี้เขาพร้อมแล้วทั้งใจและกายที่จะเข้าสู่สนามสอบ แล้วจะไม่ให้คนอ่อนไหวอย่างครูตุ๊กแกน้ำตาคลอได้อย่างไรคะ  ฮือๆๆ แงๆๆ งืดๆๆ (ยังไม่ได้ร้อง แค่คลอๆ  นอกเรื่องอยู่เรื่อยครูตุ๊กแกนี่)

            แต่ก็ซึ้งอยู่ได้ไม่นานค่ะ  หลังเพลงชาติจบลงครูก็จะตรวจสอบนักเรียนแต่ละห้องเรียนว่ามากันครบไหม  แล้วความวุ่นวายเล็กๆก็เกิดขึ้นเมื่อห้องนั้นก็ไม่ครบห้องนี้ก็ไม่ครบ (รวมถึงห้องครูตุ๊กแกด้วย)  คราวนี้ก็เริ่มใช้บริการองค์การโทรศัพท์กันยกใหญ่ค่ะ  ดีนะคะที่เมื่อต้นปีการศึกษาเราได้ออกเยี่ยมบ้านนักเรียนกันทุกบ้าน การติดต่อสื่อสารจึงไม่ยุ่งยากมากนัก  และทุกห้องเรียนก็เข้าสู่เหตุการณ์ปกติทันก่อนที่จะขึ้นห้องสอบเด็กๆมาครบ(เล่นเอาลุ้นซะเหนื่อยเหมือนกันค่ะ อิ..อิ..)

            หลังจากที่หายเหนื่อยกับการลุ้นและติดตามนักเรียน  ก็มาลุ้นๆๆๆๆๆกันต่อเมื่อเริ่มการทดสอบ  โดยภาคเช้าจะเป็นการทดสอบคณิตคิดในใจ  ของ ป.2 มี 15 ข้อ ผู้คุมสอบจะอ่านโจทย์ 2 รอบ และให้เวลาคิด 1 นาทีแล้วเขียนคำตอบ

            หลังจากนั้นจะเป็นคณิตคิดเร็ว ป.2 จะมี 30 ข้อ เวลา 15 นาที  และสุดท้ายการแก้โจทย์ปัญหา  ป.2 มี 1 ข้อ เวลา 30 นาที

            ดูจากสีหน้าและรอยยิ้มของเด็กๆ รวมถึงแอบฟังโจทย์แล้วไม่ห่วงค่ะ  พอสู้ไหว ให้กำลังใจกันมาดีค่ะ  อิ..อิ...

            ภาคบ่ายลุ้นแทบขาดใจ  ทดสอบอ่านโดยข้อทดสอบจะมี 5 ชุด  ชุดละ 20 คำ ให้นักเรียนจับฉลาก  ใช้เวลาอ่าน 3 นาทีค่ะ  (เกณฑ์คือ ผิดได้ไม่เกิน 2 คำถึงจะผ่านค่ะ)

            หลังจากที่ซ้อมอ่าน  ซ้อมคนที่ไม่อ่านและไม่ตั้งใจอ่าน รวมถึงอ่านไม่ได้กันมานานประมาณว่า เช้ามาตั้งโต๊ะอ่าน เข้าห้องอ่าน กลางวันครูทานข้าวไปด้วยฟังนักเรียนอ่านไปด้วย อ่านกันจนถึง 5 โมงเย็น (แฮกๆ)  ถ้าอ่านผ่านทุกคนจะเลี้ยงส้มตำ  ผลปรากฏว่า............ไม่ผ่าน 2 คนค่ะ (อดกินส้มตำเลย แงๆๆๆๆๆ)

            แต่สองคนที่ไม่ผ่าน  ครูตุ๊กแกก็ภูมิใจนะคะเพราะเด็ก 2 คนนี้เมื่อก่อนอ่านไม่คล่องเอามากๆ และก็มักจะไม่อ้าปากอ่านเมื่อให้อ่านพร้อมเพื่อนๆ(ก็อ่านไม่ได้นี่จะอ้าปากอ่านได้อย่างไร)  แต่ตลอดเวลาที่ฝึกฝนการอ่านตั้งแต่เปิดเทอม (10 ต.ค.) ครูตุ๊กแกมองเห็นความตั้งใจและมุ่งมั่น  และความตั้งใจของทั้งของทั้งสองคนก็ประสบความสำเร็จ  ถึงแม้จะไม่สำเร็จถึงที่สุด  เพราะคนหนึ่งอ่านได้ 15 คำ  อีกคนอ่านได้ 17 คำ(อีกคำเดียวก็จะผ่านแล้ว)   และตอนนี้ทั้งสองคนสามารถอ่านหนังสือไปพร้อมกับเพื่อนๆได้แล้ว ถึงแม้จะอ่านแบบทันบ้างไม่ทันบ้าง  น่าภูมิใจไหมล่ะคะ

            ผลของการทดสอบในครั้งนี้ภาพรวมของโรงเรียนจะเป็นอย่างไร  เมื่อเรียงลำดับแล้วโรงเรียนวัดท่าไชยจะเป็นอันดับที่เท่าไรของเขตครูตุ๊กแกไม่อาจรู้ได้ในวันนี้  แต่สิ่งหนึ่งที่รู้แน่ๆแล้วก็คือ  เด็กๆของครูตุ๊กแกมีพัฒนาการทั้งด้านการอ่านและการคิดคำนวณดีขึ้น  เด็กๆดูมีความสุขกับการมาโรงเรียน

            ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนมักจะพูดกับครูเสมอเวลาประชุม  เมื่อครูบ่นว่าเด็กๆไม่ยอมทำการบ้าน เด็กๆขาดเรียนบ่อยไม่อยากมาโรงเรียน  ผอ.จะบอกว่าอย่าไปว่าเด็ก  ที่เขาเป็นแบบนั้นเพราะเขาอ่านไม่ออก คิดเลขไม่ได้เลยทำให้ไม่อยากมาโรงเรียน   

            วันนี้ครูตุ๊กแกเห็นด้วยกับคำพูดท่านผอ.ค่ะ ดูจากสีหน้าของเด็กๆเมื่อออกมาจากห้องสอบแล้วตะโกนบอกเพื่อนๆบอกครูว่าตัวเองสอบอ่านผ่าน สีหน้าและแววตานั้นดูมีความสุขนัก รวมถึงรอยยิ้มเต็มแก้มของเพื่อนๆที่ร่วมลุ้น .. พลอยให้คนเป็นครูมีความสุขไปด้วย

            ความเหน็ดเหนื่อยที่สะสมมาหลายวันพลันมลายหายไปหมด คืนนี้คงนอนหลับฝันดีหลังจากที่เมื่อคืนนอนไม่หลับเพราะตื่นเต้นและกังวล  (ดูแล้วครูจะตื่นเต้นและกังวลกว่าเด็กๆอีกค่ะ  อิ...อิ..)

ขอบคุณทุกๆกำลังใจที่มอบให้จากบันทึกนี้..เราจะก้าวไปด้วยกัน สู้ต่อไป...ทาเคชิ

             ขอบคุณน้องอ้อ  น้องธุรการที่น่ารักครูประจำชั้นคู่  ที่คอยช่วยเหลือเป็นกำลังสนับสนุนที่สำคัญในครั้งนี้  (น้องอ้อน่ารักมากค่ะ  จับเด็กๆมาทาแป้งหน้าขาวก่อนเข้าห้องสอบอ่านทุกคนเลย   อย่างน้อยก็ทำให้เด็กๆลดความตื่นเต้นลงไปได้เยอะอิ..อิ..)

           สู้ๆๆ  คำสั้นๆคำนี้ยังคงใช้สร้างกำลังใจที่ดีได้เสมอ  เด็กๆ ครูตุ๊กแกและน้องอ้อจะชูสองนิ้วให้กันก่อนที่จะเข้าสู่การทดสอบทุกครั้ง เพื่อเป็นกำลังใจให้กันและกัน ..

.. เราจะก้าวไปด้วยกันบนเส้นทางของความรักและกำลังใจทุกวันจ่ะ เจ้าลูกลิง.. สู้ๆ ..^___^..