วันเสาร์ที่ผ่านมาเจอรุ่นน้องที่ทำงานเดียวกัน เนื่องจากคนไม่มีรากต้องเข้าไปเก็บข้าวของ โยกย้ายที่นั่งและกลุ่มงาน ฯ เป็นที่โกลาหล หลังเริ่มปีงบประมาณใหม่…
น้องคนนี้เป็นสาวอีสาน นิสัยน่ารัก พูดคุยเก่ง ทำงานหนักเอาเบาสู้ จิตใจดี อารมณ์ดี รักสัตว์ เอ็นดูเด็ก ... พวกพี่ ๆ ล้อว่าให้ไปบ่มผิวให้ขาวอีกนิด เสริมจมูกอีกหน่อย แล้วจะส่งเข้าประกวดนางสาวไทย…
น้องมีน้ำใจ กุลีกุจอมาช่วยพี่คนไม่มีรากขนย้ายหนังสือ กองมหึมาที่ขนกลับบ้าน เพราะไม่มีที่ไว้หนังสือ เลยมีโอกาสได้พาน้องไปเลี้ยงขนม
น้อง : อือ...เจอพี่ทีไร หนูอ้วนทุกที ชอบเลี้ยงขนมหนูเรื่อย
ความจริงหนูไม่อยากกินเลยอ่ะ... เสียงอุบอิบ ฟังไม่ถนัด
เพราะขนมยังอยู่เต็มปาก
พี่ : ทานเหอะ นาน ๆ ที กำลังโตต้องทานเยอะ ๆ ไม่อ้วนหรอก...
นั่งอมยิ้ม ดูคนบ่นไม่อยากทานแต่กำลังเคี้ยวตุ้ย ๆ เต็มปาก
น้อง : วันก่อนนะ หนูก็มาร้านนี้ กำลังกินน้ำแข็งไส หันไปเจอ
เด็กมอมแมมเชียวมาขายทิชชู่ หนูกินต่อไม่ลงเลย... เสียงเบาลง
พี่ : อ้าว...ทำไมล่ะ คนรักเด็กจิตใจอ่อนโยน มักจะสงสารเห็นใจ
เด็กที่ลำบากน่ะสิ
น้อง : หนูให้เงินไป บอกไม่เอาทิชชู่หรอก จะเลี้ยงน้ำแข็งไส
แต่เด็กมันไม่เอา เสียงเบาลงไปอีกด้วยความสะเทือนใจ
พี่ : อือ...ใจดีจัง รักเด็ก สงสารเด็ก ...คุณสมบัติของนางงามนะนี่...
ล้อเล่นให้น้องคลายอารมณ์หดหู่ซะหน่อย
น้อง : เปล่าจ้ะพี่...หนูไม่ได้สงสารเด็กหรอก...
พี่ : อ้าว... ฟังแล้วงุนงงสงสัย
น้อง : หนูสงสารตัวเอง... คิดถึงว่าแต่ก่อนไม่มีเงินอยากกิน
โน่นอยากกินนี่ เดี๋ยวนี้มีเงิน มีพี่ ๆ เลี้ยง แต่ไม่กล้ากิน...
พี่ : ไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก ทานเลย...ปลอบให้คลายกังวล
น้อง : หนูไม่ได้เกรงใจจ้ะ ....แต่กลัวอ้วนอ่ะ
พี่ : อ้าว... !!!! เป็นงั้นไป
กลับบ้านแล้วมานั่งคิดต่อ อนิจจังหนอคนเรานี่...บางคนไม่มีกิน อยากกิน ก็ยังไม่ได้กินครบสามมื้อ ส่วนบางคนมีกินล้นเหลือ แต่ก็ไม่อยากกินเสียอีก เพราะ..."กลัวอ้วน"
คิดเลยไปถึงคนที่ชอบก่นทุกข์ คอยยึดกอดทุกข์ไว้ แม้ไม่มีทุกข์ ก็เพียรหาทุกข์มาไว้กับใจ ไม่ยอมมองความสุข (ความทุกข์น้อย) ที่มีอยู่รายรอบตัว
... คนเรานี่ทุกข์กันไปคนละอย่างคนละทาง ไม่มีใครไม่ทุกข์สักคน ...
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
น่าสงสารน้องหนูนะค่ะ
ไม่มีจะกินต้องดิ้นรนช่วยเหลือครอบครัว
และถูกมองด้วยความสมเพชมากกว่าสงสาร
ขณะที่คนบางคนกินทิ้งกินขว้าง
ไม่อยากจะกินเพราะกลัวอ้วน....เฮ้อ
...ต่างมุมมอง..ต่างบุคคล...ต่างเวลา...เมื่อเจริญวัยขึ้น...ทัศนะคติคงเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น...
สวัสดีค่ะอ.ตุ๊กตา
คนไม่มีกิน ก็ทุกข์เพราะความไม่มี ส่วนคนมีกิน ก็ทุกข์เพราะกินแล้วกลัวอ้วน...
หากเราทุกคนมองจุดสมดุลพอดี คงจะมีความสุขมากกว่านี้
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ขอบคุณพี่ใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ ค่ะ
(^___^)
สวัสดี เจ้า
คนเรานี่ทุกข์กันไปคนละอย่างคนละทาง ไม่มีใครไม่ทุกข์สักคน ...
คนที่มีความสุข คือ คนที่มีทุกข์ น้อย นั่นเอง ไช่ไหมค่ะ
สบายดี เน้อเจ้า
สวัสดีค่ะอาจารย์
ยอมอ้วนค่ะ หากจะได้ทานขนมกับคุณคนไม่มีราก ทุกข์แบบนี้ชอบค่ะ
ทุกข์บางอย่างก็อยู่กับเราอย่างยาวนาน
เพราะเรากอดมันไว้ไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ
แต่ทุกข์บางอย่างและกับบางคนก็ทุกข์ประเดี๋ยวประด๋าว..
อาจจะเป็นเพราะ...หาหนทางดับทุกข์ได้...
หรือเพราะเข้าใจ....ว่านั่นคือธรรมชาติ
สวัสดีค่ะคุณnuch
ดีจังค่ะ หากเราตักเท่าที่เราพอดีทาน ก็จะไม่เหลือค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณครูใหม่ บ้านน้ำจุนและพี่พอน้องเพียง
คนที่มีความสุข คือ คนที่มีทุกข์ น้อย นั่นเอง ไช่ไหมค่ะ.....แม่นแล้วกะเจ้า...
ไม่ได้ทักทายพูดคุยกันนานเลยค่ะ
คิดถึงจ้ง สบายดีนะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะน้องMiss Silvia Irfan Befani
อ่านคอมเม้นท์แล้วอมยิ้มเลยค่ะ...ทุกข์กันไปคนละแบบค่ะ...เลียนแบบกันไม่ได้ด้วยสิ..ทุกข์ใครทุกข์มัน ทุกข์ได้ทุกวัน..แต่พอเป็นกระษัยๆค่ะ ในความทุกข์ก็มีสุขอยู่...ในความสุขก็มีทุกข์ไม่แพ้กัน ...
สรุปได้ตรงใจจริง ๆ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณเกษตร(อยู่)จังหวัด
นั่นสิคะ สงสัยจะเอาทุกข์มากอดไว้เสียเองน่ะสิคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณSila Phu-Chaya
นั่นแนะ คนไม่มีรากน่ะชอบทานขนมกับกาแฟมากกว่าทานข้าวเสียอีกนะคะ...
คงได้มีโอกาสสักวันที่จะได้ทานขนมด้วยกันนะคะ
คิดถึงค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณนาง...มณีวรรณ
ดีใจ ตื่นเต้นที่เห็นคุณมณีวรรณมาอ่านและคอมเม้นท์ค่ะ... ^__^ ...
ครูบาอาจารย์ทางธรรม ท่านบอกว่า ไม่ควรประมาทกับชีวิต เพราะจริง ๆ แล้ว ชีวิตนี้คือทุกข์ล้วน ๆ แต่...ที่เราทนได้เพราะ บางคราวก็ทุกข์มากบางครั้งก็ทุกข์น้อย และอิริยบถต่าง ๆ ก็ทำให้เราหลงไปว่า เป็นความสุข ... พอทนได้ แต่สภาวะจริง ๆ ทุกข์อยู่ตลอดเวลาเลย...
และเห็นด้วยค่ะว่า...อาจจะเป็นเพราะ...หาหนทางดับทุกข์ได้...หรือเพราะเข้าใจ....ว่านั่นคือธรรมชาติ...
มาสรุปลงตรงที่ว่า ทุกอย่างเป็นไปตามกฏไตรลักษณ์ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ชั่วครู่ แล้วก็ต้องดับไปในที่สุดค่ะ
(^___^)
ตอนนี้ทุกข์มีอย่างเดียวก็ที่คนนี้แหละครับ
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายนะคะ
ไม่มีใครที่ไม่เคยมีความทุกข์
ทุกคนต่างก็มีความทุกข์กันทั้งนั้น
อยู่ที่ว่าจะทุกข์มาก หรือทุกข์น้อยเท่านั้นเอง
ใช่ไหมคะ?
รูปภาพให้ข้อคิดได้ดีมากเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ^^
สวัสดีค่ะท่านอ.นายประจักษ์ ปานอินทร์
ขออนุญาตนะคะ....
คนไม่มีรากกลับคิดว่า.....คน ๆ นี้คือ "สุดยอดความสุข" ของครอบครัวและพี่ป้าน้าอาใน GTK ค่ะ
เด็ก ๆ เป็นของขวัญจากธรรมชาติค่ะ...
(^___^)
สวัสดีค่ะน้องต้นเฟิร์น
ขอบคุณที่มาทักทายค่ะ
ภาพเด็กที่ตัวเล็ก ๆ นั้น ได้มาจากอินเทอร์เน็ตค่ะ
(^__^)