เหนื่อยกับชีวิต.....มากนัก

ตอนนี้.....แค่อยากพักผ่อน

หยุดการเดินทาง......แรมรอน

ปล่อยใจถลาร่อน.....สู่โลกกวี

 

อยากฝัน.......เท่าที่...มีแรงฝัน

ในโลกอันเสแสร้ง....เช่นนี้

แต่นั่น......ก็อิ่มใจดี

อย่างน้อยก็ยังมี.....ความรื่นรมย์

 

ความสุขที่ได้สรรค์สร้าง.....

เพียงเพื่อ.....อำพราง...ความขื่นขม

กลบเกลื่อนร่องรอย..ทุกข์ระทม

เพียรเพาะบ่มความหวังให้พรั่งพราย

 

ขอเถอะนะ.....อย่าดูแคลน

เมื่อกวี..ที่โลดแล่น...ไม่สมหมาย

เพียงเจตนา.....พักใจ...กาย

ใจจึงร่าย....บทกลอน...ผ่อนอารมณ์

                                           โดย.....กิ่งไผ่ใบหลิว