กล้วยก็คือกล้วย ใครเอาหน่อลงหลุม ใส่ปุ๋ย ฝนมาก็โตวันโตคืน ปลูกทิ้งปลูกขว้างยังไงก็ให้ผล เป็นงานที่เหมาะกับคนขี้เกียจ

 

ในปีพุทธศักราช 2551 ระบบคอมพิวเตอร์ผมมีปัญหา ไม่มีกึ๋นพอที่จะแก้ไขด้วยตนเองได้ จึงป่าวประกาศกระจายความทุกข์ไปยังหัวเมืองต่างๆ ในที่สุดลูกหลานหัวเมืองฝ่ายเหนือ ประกอบด้วยน้าสาวจากเวียงเชียงใหม่ นางสาวตาหวานและครูน่องหวานแห่งเมือง2แคว ตัดสินใจบึ่งรถมาดูแลระบบให้สามารถทำงานได้สำเร็จ

ไหนๆญาติโกก็มาแล้ว นอกจากชวนเด็ดผักหญ้ามาทำอาหาร ก่อนจะกลับจัดให้ปลูกกล้วยเป็นที่ระลึกแทนการปลูกไม้ยืนต้น เพราะดูจะเห็นผลเร็วกว่า ..กล้วยก็คือกล้วย ถ้ามีใครเอาหน่อลงหลุมใส่ปุ๋ยฝนมาก็โตวันโตคืน กล้วยไม่เคยหลอกใคร ถึงเวลาก็ตกเครือแตกหน่อ ปลูกทิ้งปลูกขว้างยังไงก็ยังได้ผล เป็นงานที่เหมาะกับคนขี้เกียจ..

ผมนะกินกล้วยจากฝีมือของสาวเครือฟ้าชุดนี้

กินไปก็นึกไป ..เห็นใจอยากจะส่งไปให้ชิม

แต่ก็จนใจเพราะอยู่ห่างไกลกันเหลือเกิน

แบ่งให้นกหมูเป็ดไก่ช่วยกินบ้าง

เกิดมหกรรมกินกล้วยเป็นครั้งเป็นคราว

 

เมื่อเช้านี้

คนงานแบกกล้วยเครือเบ้อเร่อมาให้

ถามว่าจะเอาไว้ที่ไหน

ว่าแล้วก็วางตุบไว้มุมชานบ้าน

..เฮ้ยๆไว้อย่างนี้ไก่ก็จิกกินหมดสิ

 

กล้วยสุกคาต้นนกหนูเจาะกินไปบางส่วน

ก่อนหน้านี้ลูกที่ไม่สวยก็โยนให้หมู

แต่คราวนี้เพื่อความแน่ใจจึงแบกมาถาม

บอกคนงาน..ไปหาลวดมา

ผูกแขวนไว้หน้าบ้านทั้ง2เครือนั่นแหละ

น้าจะแขวนไว้ทำไมละครับ 

..ไว้ถ่ายรูป

..ถ่ายรูปทำไมละครับ

..เออน่า..เอ็งนี่ช่างถามจริงๆ

..ข้าก็ไม่รู้จะทำยังไงกับกล้วยเหล่านี้

..แขวนไว้มอง..เผื่อจะนึกออก

..ขอส่งข่าวก็แล้วกัน

..ใครมาปลูกกล้วยไว้มารับผิดชอบด่วน!!

 

  จบข่าว  อิ อิ คิ คิ..