หลังประชุมแล้วรู้สึกว่าคำตอบที่รับงานด้านระบาดวิทยาของโรงพยาบาลแล้ว ค่อนข้างจะใจหาย สับสน ดูแล้วงานมากกว่าที่คิดมาก บางอย่างจะทำได้ไหม ยังบอกไม่ได้
ดูแล้วความเป็นไปได้ที่จะแยกออกมาทำงานนี้หนทางข้างลำบาก มีอุปสรรคแน่นอน ทั้งอัตรากำลังคนที่จะได้มา โอกาสความก้าวหน้า มองเห็นไม่เต็ม 100 ตอนนี้ 50/50 ขึ้นกับผลงานที่จะต้องทำ ต้องเป็นที่ประจักษ์ ไม่มีอะไรในมือ งบประมาณไม่ได้ขอไว้สำหรับเรื่องนี้ โชคดียังมีพี่เลี้ยงที่จะช่วยขออัตรากำลัง แต่จะได้ไหม ต้องเริ่มต้นคิดและวางแผนว่ามีงานอะไรบ้างที่จะต้องรับผิดชอบ
อยากถอยก็อยากถอย อยากสู้ก็อยากสู้ ตอนนี้บอกไม่ถูกมาก ๆ จะบอกปฏิเสธไปก็จะทำให้เสียหายได้ทั้งกับตัวเองและหน่วยงาน เป็นพยาบาลควบคุมโรคติดเชื้อที่รับผิดชอบดูแลงานป้องกันควบคุมโรคติดต่อ โดยจับงานด้านระบาดวิทยาโรคติดต่อนี้มาแล้ว 2-3 ปี
ต่อไปจะเปลี่ยนไปทำงานพยาบาลควบคุมโรคติดต่อในชุมชน งานระบาดวิทยา ทั้งโรคติดต่อ โรคไม่ติดต่อ โรคจากการประกอบอาชีพ ภาวะภัยสุขภาพ เป็นศูนย์ข้อมูลทางระบาดวิทยาของโรงพยาบาล ไม่ต้องรับงานโรคติดเชื้อในโรงพยาบาล
คิดผิดหรือคิดถูก ตอนนี้คงจะบอกไม่ได้ ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ คืนนี้และอีกหลายคืน ต้องสะสางงานค้างเก่าให้เสร็จ งานใหม่ก็เข้ามา อยากลาพักร้อนไปทำใจที่ไหนซักที่ เพื่อเติมพลัง
ไม่ลองก็ไม่รู้ ไม่ก้าวออกมา งานก็จะไม่เกิด ก้าวออกมาแล้วจะทำให้รู้ว่างานที่จะต้องทำมีอะไรบ้าง
การบ้านที่จะต้องคิดและทำอย่างเร่งด่วนคือวางแผนงานขอบเขตโครงสร้างงานที่รับผิดชอบ งานที่จะต้องทำ เกี่ยวข้องกับใครบ้าง จะมีเครือข่าย คณะกรรมการที่จะมาดำเนินงาน
"ไม่มีอะไรภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ที่เราทำไม่ได้ถ้าเราจะทำ"
สวัสดีค่ะอาจารย์
"Rome was not built in a day"
"ถ้าเหนื่อยนักพักหยุดค่อยรุดต่อ
สร้างแรงก่อพอพักไม่หักโหม
ใช่เพียงวันทันสร้างร่างกรุงโรม
ต้องประโคมโจมจับนานนับวัน
ค่อยก่ออิฐติดฝันวันละก้อน
สุขสะท้อนย้อนผ่านสืบสานฝัน
ด้วยสองมือคือแรงที่แกร่งครัน
เป็นอีกขั้นบันได...ปีนไต่งาม"
ถ้ามีเวลา หลบไปพักผ่อนก็ช่วยประคองให้ใจเรามีพลังเพิ่มขึ้นได้เหมือนกันนะคะ เมื่อกลับมาใหม่ อาจจะมองปัญหาที่มีอยู่ได้ชัดเจนปลอดโปร่งขึ้นค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปเมื่อใจเราแข็งแกร่งขึ้นค่ะ
อัดแรงพิสูจน์ไม้ อัดงานใส่พิสูจน์คน ถ้าคิดว่าทำได้ ต่อให้ยกภูเขา ไปถมทะเลก็สำเร็จ
แต่ถ้าคิดว่าทำไม่ได้ ต่อให้ง่ายแค่พลิกฝ่ามือ ก็ล้มเหลว
เชื่อว่าคุณทำได้ ขอให้ประสบความสำเร็จ กับอีกก้าวหนึ่งที่ยากขึ้น
พี่ไก่คะ เป็นกำลังใจให้พี่ไก่ค่ะ คิดว่าทีมคงเล็งเห้นความสามารถค่ะ เดินหน้าเเล้วก็ต้องก้าวเดินต่อไปค่ะพี่ไก่อย่างมั่นคง
ไม่มีอะไรยากเกินกว่าที่พี่ไก่จะทำได้ สู้ สู้
มีประโยคหนึ่งในใจค่ะพี่ไก่ ไว้ปลอบใจตัวเองเสมอๆ เช่นกันค่ะ
ถ้าเราคิดว่าทำได้ ก็ทำได้ ... หาเวลาไปผ่อนพักใจนะคะพี่
แวะมาเยี่ยมพี่ไก่ครับ
กลับมาจากตาก พบซองพัสดุ ดีใจมากเลยครับ
ต้ังใจจะทำสีให้เฌวา แต่เฌวามีอาการไข้นิด ๆ จึงต้ังใจให้หายขาดเสียก่อน
เย็นนี้ว่าจะชวนเฌวาปลูกต้นไม้ก็เลยต้องเลื่อนไปสักสองสามวัน
ขอบคุณพี่ไก่มาก ๆ ครับ
เมื่อ จ. 09 พ.ย. 2552 @ 18:42
สวัสดีดคะอาจารย์
ขอบคุณนะคะกำลังใจ ผู้บริหารบอกว่าต้องมีก้าวแรกเหมือนกันคะ
2.
ขอบคุณมากคะน้องสาวกำลังใจและคำแนะนำด้วยบทกลอนที่มอบให้
ลืมตอบนะคะ น้องสาวคะ
พยาบาลควบคุมโรคติดเชื้อ จะดูแลป้องกันและควบคุมการติดเชื้อเฉพาะในโรงพยาบาล นะคะ
3.
ขอบคุณคะอาจารย์ศิลา หลบไปพักผ่อนสักพักน่าจะดี เป็นคำแนะนำที่ดีนะคะ
4.
เมื่อ จ. 09 พ.ย. 2552 @ 18:54
ขอบคุณมากคะอาจารย์พรชัย
อัดแรงพิสูจน์ไม้ อัดงานใส่พิสูจน์คน ถ้าคิดว่าทำได้ ต่อให้ยกภูเขา ไปถมทะเลก็สำเร็จ แต่ถ้าคิดว่าทำไม่ได้ ต่อให้ง่ายแค่พลิกฝ่ามือ ก็ล้มเหลว เชื่อว่าคุณทำได้ ขอให้ประสบความสำเร็จ กับอีกก้าวหนึ่งที่ยากขึ้น
ความคิดเกิดขึ้นว่าทำได้ยาก หนทางข้างหน้ามีอุปสรรคที่จะฝ่าฟัน จึงทำให้เศร้านะคะ
ถ้าคิดใหม่ว่าทำได้อย่างอาจารย์แนะนำ ก็คงจะไม่เศร้า
งานใหม่ท้าทายดีนะคะไก่
ผลงานขึ้นอยู่กับตัวเรา ปัจจัยอื่นเป็นส่วนประกอบเท่านั้น
สู้สู้ !
เห็นด้วยค่ะพี่ไก่
ลาพักร้อนก่อน ว่างจากงาน สมองจะได้ปลอดโปร่ง คิดอะไรได้มากขึ้น
มีของมาฝากพี่ไก่ค่ะ
http://jit-jai-d.blogspot.com/2009/11/blog-post.html
เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ..^_^
เกิดภาวะเครียดแล้วค่ะพี่ประกาย..ถ้าไม่รีบแก้ไขจะเบื่อหน่ายหดหู่..ครูอ้อยเล็กเจอแบบนี้ต้องบริหารจิตใจให้สู้บ่อยๆอย่างที่พี่ประกายจะเห็นครูอ้อยเล็กโพสต์บล็อกขึ้นมานั่นแหล่ะค่ะ..เหมือนพี่ประกายในตอนนี้ได้บอกได้ระบายโล่งไปนิดนึงถ้างานลาไม่ได้ก็ต้องทำแบบนี้แหล่ะค่ะ..เป็นกำลังใจให้นะคะ..สู้ๆค่ะ..ใจสู้ซะอย่างเดี๋ยวก็ผ่านพ้นไปได้และได้พักอย่างเป็นสุขค่ะ..ให้ช่อดอกไม้แดงๆจะได้มีแรงสู้ๆค่ะ..
ตื่นเช้ามาอ่านข้อมความที่ส่งมาให้กำลัง ขอบคุณทุก ๆ ท่านมากคะ ขอตอบรวม ๆกันก่อนนะคะ
สวัสดีค่ะพี่ประกาย..งานหนักแค่ไหนก็แพ้กำลังใจที่เรามีค่ะ..เอาใจช่วยนะค่ะ..สู้สู้ค่ะ
เห็นคอมเมนท์ ท่านบอกว่า "เดินทางหมื่นลี้ จะต้องมีก้าวแรก" สำหรับผม ผมคิดว่า การเดินหน้าทำอะไร
จะต้องขึ้นบรรใด ขั้นแรกให้ได้ก่อนเสมอครับ ไม่รู้เหมือนกันว่า มันแตกต่างกันหรือไม่ครับ