เราคงจะนั่งนับวันรอว่าเมื่อไหร่ความสุขมันจะไปจากเรา แต่ถ้าเรามองว่าเราจะผ่านมันไปได้ดีแค่ไหนต่างหาก แล้ววันนั้นเราจะพยายามทำให้ความสุขที่เราได้รับ มันมีค่าและน่าจดจำ
สวัสดีค่ะพี่น้องชาวG2Kทุกท่าน วันนี้ดิฉันได้รับอีเมล์จากน้องเอ๋ กตวรรณ สารผล เธอเป็นผู้ป่วยโรคไตคนหนึ่งที่รับบริการฟอกเลือดที่โรงพยาบาลของเราดิฉันได้อ่านเรื่องราวที่เธอเขียนความในใจที่ได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมโครงการเครือข่ายโรคไตสปสช.เขต 8 เมื่อวันที่29 -30 ตุลาคม 2552 ณนาข่าบุรีรีสอร์ท จ.อุดรธานีอ่านแล้วรู้สึกประทับใจมากอยากให้ทุกท่านได้อ่านและร่วมเป็นกำลังใจให้เธอด้วยนะคะ เรื่องราวที่เธอเล่ามีดังนี้ค่ะ
ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ป่วยเป็นโรคไตวายเรื้อรังและได้เข้าร่วมสัมมนาในครั้งนี้ด้วยและคิดว่านับเป็นนิมิตหมายที่ดีที่คนไข้โรคไตและองค์กรต่างๆ ได้มีการจับมือร่วมงานเพื่อพูดคุยสนทนาถึงปัญหาต่างๆ ที่มีอยู่เพื่อที่จะได้หาทางแก้ไขต่อไป และรู้สึกว่าคนป่วยทุกคนจะมีความสุขที่ได้เดินทางมาร่วมงานครั้งนี้ อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่าพวกเราไม่ได้ถูกทอดทิ้ง ยังมีหลายหน่วยงานที่คอยหยิบยื่นน้ำใจที่ดีให้กับพวกเราอยู่เสมอมาและขอขอบคุณ สปสช. ท่านแพทย์ พยาบาลและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทุกท่าน ที่ได้ร่วมมือกันจัดกิจกรรมแบบนี้ขึ้น ทำให้รู้สึกว่าคนที่ป่วยด้วยโรคนี้มีมาก จนต้องฉุกคิดว่าเราควรจะทำความรู้จักและหาทางป้องกันเพื่อไม่ให้คนดีๆ ต้องมาป่วยเพราะโรคนี้และในขณะเดียวกันเราที่ป่วยแล้วก็ควรที่จะดูแลรักษาสุขภาพของตัวเราเองไม่ให้เลวร้ายไปมากกว่านี้ด้วยเช่นกัน
ดิฉันเริ่มป่วยมาตั้งแต่ปี 2545 เริ่มฟอกเลือดมาปี 2546 ตลอดเวลาที่ป่วยก็พยายามคิดอยู่เสมอว่าถึงแม้กายจะป่วยแต่ไม่ยอมที่จะให้ใจได้ป่วยเพราะกำลังใจที่ดี มีส่วนอย่างมากที่จะพยุงกายที่ป่วยให้ดีขึ้น ให้คิดถึงคนที่ลำบากกว่าเราถึงแม้ว่าเราจะเลือกเกิดไม่ได้อย่างที่เค้าว่ากัน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องคิดน้อยเนื้อต่ำใจ คิดซะว่าชีวิตนี้เราคงได้มาเท่านี้ เมื่อก่อนฉันเคยเฝ้าถามว่าทำไมความเจ็บป่วยมันถึงได้เดินทางเข้ามาเยี่ยมเยือนฉันเร็วเหลือเกิน เข้ามาโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัวเลย เวลาที่ฉันป่วยฉันก็ได้แต่เฝ้ามองเพื่อน ๆ คนอื่นที่เค้ามีความสำเร็จในชีวิตทั้งหน้าที่การงาน ชีวิต สุขภาพ การงาน และความรัก ฉันเฝ้ามองด้วยความเศร้า เสียใจตลอดเวลา และความเจ็บป่วยมันยังนำพาความทุกข์ทรมาน เจ็บปวดแสนสาหัส มาเยี่ยมเยือนฉันอีกด้วย
แต่ถึงแม้ฉันจะเสียใจมากแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าพ่อกับแม่ฉันจะไม่ยอมอ่อนแอให้พวกเค้าได้เห็น บางครั้งมีคนถามว่าทำไมฉันเข้มแข็ง ไม่ร้องไห้ แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าน้ำตาของฉันมันไหลเข้าไปข้างใน มันจุกอยู่ในลำคอ กลั้นแล้วกลั้นอีกเพื่อให้พ่อกับแม่สบายใจ และเชื่อสิฉันไม่เคยปริปากพูดเรื่องนี้กับใครเลย ไม่เคยบอกใครว่าฉันเสียใจกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นกับตัวของฉันแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันเฝ้าบอกกับตัวเองว่า ฉันขอใช้เวลาที่เหลืออยู่ สร้างความสุขให้กับตัวเองและคนรอบข้าง บางครั้งฉันไปโรงพยาบาล แค่เพียงได้เห็นพยาบาลยิ้มให้คนป่วย ฉันก็มีความสุขมาก เพราะการที่คนคนหนึ่งต้องเดินทางไปหาหมอก็แปลว่าเค้าต้องเกิดความทุกข์ขึ้นมาอย่างหนึ่งแน่แล้ว ถ้าหากมาเจอรอยยิ้มจากใครสักคน ฉันว่าเราสามารถยิ้มให้เค้าได้เหมือนกัน แต่ไม่จำเป็นหรอกว่าคน ๆ หนึ่ง จะต้องมีความสุขด้านเดียว เพราะบางครั้งความทุกข์มันก็เข้ามาทดสอบเราได้เหมือนกัน แต่อยู่ที่ว่าเราจะผ่านพ้นมันไปได้ ดีสักแค่ไหน เพราะถ้าหากเราถามตัวเองว่าเราจะผ่านมันได้นานแค่ไหน เราคงจะนั่งนับวันรอว่าเมื่อไหร่ความสุขมันจะไปจากเรา แต่ถ้าเรามองว่าเราจะผ่านมันไปได้ดีแค่ไหนต่างหาก แล้ววันนั้นเราจะพยายามทำให้ความสุขที่เราได้รับ มันมีค่าและน่าจดจำ
หลายครั้งที่ฉันได้ยินคนรอบข้างถามฉันว่าทำไมคนป่วยอย่างฉันถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้ ดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย ฉันอยากบอกทุกคนว่าฉันก็มีทุกข์นะใช่ว่าจะไม่มี แต่ถ้าฉันจะมัวแต่มานั่งคิดว่าทำไมฉันโชคร้าย ทำไมฉันต้องเป็นแบบนี้ แล้วเมื่อไหร่ฉันจะพบกับความสุขกับเค้าสักที ฉะนั้นเวลาที่เหลืออยู่ฉันควรตักตวงความสุขให้ได้มากที่สุด และบางครั้งฉันก็คิดเข้าข้างตัวเองว่าฉันโชคดี แต่ไม่ใช่โชคดีที่ป่วยหรอกฉันว่าฉันโชคดีที่การป่วยมันสอนอะไรหลายๆ อย่างกับฉัน สอนให้เข้มแข็ง ให้เรียนรู้ต่ออุปสรรคที่เกิดขึ้น และฉันคิดว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันกับฉันบางคนอาจจะรับมือกับปัญหาที่มากล้นเหมือนฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ ฉะนั้นฉันควรที่จะดีใจมากกว่าไม่ใช่เหรอ
ฉันเชื่อว่าความสุขอาจแค่ครั้งเดียวที่ฉันได้รับ มันสามารถย้อนกลับมาทำให้ฉันมีความสุขซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อยามที่นึกถึง หรืออาจจะทำให้ลบความทุกข์ไปเลยก็ได้ และการเขียนบทความครั้งนี้มันก็ทำให้ฉันได้นึกย้อนถึงความสุขในอดีตที่ผ่านมา
สวัสดีค่ะพี่นาง
เห็นความทุกข์ยากของคนเป็นโรคไต โดยเฉพาะเด็กๆ ยาก็ต้องทานเยอะมาก
ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ
ทุกคนต้องอดทนและเรียนรู้
ที่จะอยู่อย่างมีความสุขในสังคมนะคะน้องแดง
สวัสดีค่ะ
พีครูคิมหายดีหรือยังคะ
ขอบคุณค่ะที่มาให้กำลังใจ
ความเจ็บป่วยทำให้เป็นทุกข์
การที่ไม่ให้เกิดทุกข์ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน
เว้นเสียแต่ว่ามันป้องกันไม่ได้
ขอบคุณค่ะที่มาเยี่ยมพร้อมหลานม่อน
อย่างนี้เรียกว่า "กายป่วยแต่ใจไม่ป่วย" ค่ะ
จะทำอย่างไรให้ไข้น้อยลง เพื่อลดปัญหาต่าง ๆ
น่าสงสารเธอจัง เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะคนสวย
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้ว ได้พลังใจมากมาย
ได้ข้อคิดการมองโลก น้องเอ๋ป่วยกาย แต่จิตวิญญาณของเธอได้รับการฟูมฟัก จนสมบูรณ์อย่างยิ่งค่ะ
ให้หวนคิดถึงตัวเอง ร่างกายแข็งแรง แต่ป่วยทางใจบ่อย เพราะเที่ยวรับ "เชื้อโรค" จากคนอื่น ๆ และจากสิ่งแวดล้อม นำมาปรุง มาแต่งเสียจนบางวัน กายป่วยไปเลยค่ะ
ขอบคุณกำลังใจจากบันทึกนี้นะคะ และเป็นกำลังใจให้น้องเอ๋มีสุขภาพแข็งแรง เข้มแข็งเช่นนี้ยิ่งขึ้นไปทุกวัน ๆๆ
(^___^)
เห็นไหมล่ะฉันมีความสุขอีกแล้ว …..
จะเป็นกำลังใจให้เสมอ และตลอดไปนะ
สู้สู้นะคะ
สวัสดีค่ะคุณธรรมทิพย์
น้องเอ๋ เป็นคนเข้มแข็งอดทนและต่อสู้
นอกจากนั้นเธอยังมีจิตสาธารณะ
อยากทำประโยชน์ให้แก่สังคมอีกด้วย
เห็นด้วยกับคำนี้ค่ะ "กายป่วยแต่ใจไม่ป่วย"
สวัสดีค่ะ pupi
ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจ
สวัสดีค่ะ kai
"จะเป็นกำลังใจให้เสมอ และตลอดไปนะ"
ขอบคุณมากค่ะ
น้องเอ๋ไม่ค่อยพูดซักเท่าใดนัก
แต่พอเห็นเธอเขียนแล้วจึงได้เข้าใจความรู้สึกของเธอ เขียนเล่าได้ดี และมีแง่มุมความคิดที่ลึกซึ้งเกินวัยด้วยซ้ำ
คิดถึงนะคะ ขอบคุณที่มาเยือน
สวัสดีค่ะคุณ johny
น้องเอ๋คงดีใจที่มีกำลังใจส่งมาให้มากมาย
ขอบคุณค่ะ
เป็นกำลังใจให้น้องเอ๋ ด้วยนะคะน้องมณีวีรรณ พี่สุรู้ คนเป็นโรคไต น่าสงสารพอๆกับมะเร็ง บอกเขาสู้ สู้ นะคะ ขอให้เข้มแข็งตลอดไป และเป็นกำลังใจให้คนที่ป่วยด้วยโรคเดียวกันคะ
-ยิ่งคนที่จะฟอกไตประจำ ยิ่งน่าสงสารมากนะคะ ดีใจคะที่เขาได้ระบายใส่เมลย์มาหาน้อง ความรู้สึกต่างๆ ซึ่งเขาอยากจะบอกทุกคน ถึงเขาเจ็บกาย แต่ใจเขาไม่เจ็บใจคะ เขาคงปลง และทำใจได้แล้ว ถ้าคนไหนมีกำลังใจดี ก็จะพลอยให้เขาอายุยืนใช่ไหมคะ
***********************************************************
***ขอขอบคุณทุกกำลังใจ ที่ส่งมาให้เอ๋ ขอให้สิ่งดีดีที่เอ๋ได้รับจากทุกคนจงย้อนกลับไป
ทำให้ทุกคนมีความสุข...ขอบคุณจากใจค่ะ
../ เอ๋
พี่นางคะ อ่านแล้ว มีความสุข จังค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ เข้มแข็งและมีความคิดที่สวยงามมากค่ะ
ขอบคุณคนนำมาเล่าด้วยค่ะ