ดิฉันต้องทำหน้าที่อะไรบ้าง เป็นพยาบาล เป็นนักจิตวิทยาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ และจะเป็นอะไรอีกน๊อ.....

วันหนึ่งขณะที่ดิฉันก้มหน้าก้มตาทำงานพร้อมกับกองเอกสารเต็มโต๊ะภายในห้องทำงาน ด้วยความรีบเร่งจะส่ง paper ให้ศูนย์สุขภาพภายในวันพรุ่งนี้(6ตค.2552) จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้สมาธิตอนนั้นหลุดหายไปชั่วขณะหนึ่ง

  

พี่นาง หนูขอคุยด้วยได้มั้ยคะ : เสียงจากผู้ป่วยหญิงรายหนึ่ง

อ้อ! มีอะไรหรือ : ดิฉันพูดตอบ(ในใจนึกว่าแล้วฉันจะทำงานทันมั๊ยเนี่ย)

พี่..หนูมีเรื่องปรึกษา : เธอนั่งลงและพูดต่อว่า พี่พอจะมีงานให้หนูทำมั้ย

งานอะไรที่อยากทำ : ดิฉันถามเธอ

งานอะไรก็ได้ หนูเหนื่อย วันนี้ก็ฟอกเลือดแทบไม่ไหว หนูไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว หนูสงสารลูก

พ่อหนูป่วยเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก หนูไม่อยากเป็นภาระของคนอื่น ตอนนี้หนูเหมือนแบมือรอการช่วยเหลือจากคนอื่น

บางทีหนูก็ไม่อยากอยู่แล้ว.......

เธอพรั่งพรูคำพูดออกมา..น้ำตาไหลพรากๆ ตอนแรกดิฉันคิดว่าไม่มีอะไรมากมาย

แต่มองเห็นสภาพของเธอแล้วก็นึกสงสารจับใจ ดิฉันนั่งฟังเธอพูดจนเธอพูดจบ...ฟังเธอระบายความทุกข์ จนเธอสงบ...

 

เธอขอให้ดิฉันช่วยเหลือ หางานให้ทำหน่อย ภายใต้ข้อจำกัดมากมาย เธอป่วยเป็นโรคไต ต้องฟอกเลือดสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ทำงานหนักไม่ได้ ความรู้ก็น้อย เงินทุนก็ไม่มี รถจักรยานยนต์ก็ค้างไฟแนนท์ 2 เดือนแล้ว ต้องดูแลเลี้ยงลูกชายเรียนอยู่ ป.4 อีก 1 คน ลำพังตัวเองก็ลำบาก สามีก็ทิ้งหลังจากเธอป่วยเป็นโรคไต

ตอนนี้ฟอกเลือดมาได้ 9 ปีความหวังคือ รอเปลี่ยนไต วันนี้เธอหมดหนทางจึงเข้ามาปรึกษาดิฉัน ดิฉันจะช่วยเหลือเธออย่างไรหนอ ?

หลังจากเธอระบายจนหมดและอาการดีขึ้น จิตใจสงบลงแล้ว

ดิฉันก็แนะนำให้เธอไปลองพิจารณาดูว่าตัวเองจะสามารถทำอะไรได้บ้าง ก็แนะนำอาชีพไปหลายอย่างแต่มีอาชีพหนึ่งที่เสนอแนะเธอไปคือ การขายนมเปรี้ยว ซึ่งเป็นความรู้ที่เพิ่งได้รับข้อมูลมาหมาดๆเช้านี้เอง ( พอดีตอนเช้าดิฉันได้พบกับน้องสมรที่อดีตเคยเป็นลูกจ้างของโรงพยาบาล ตอนนี้เขาได้ลาออกไปแล้วและได้ทราบว่าตอนนี้เขาไปขายนมเปรี้ยวยี่ห้อหนึ่ง มีรายได้เดือนละประมาณ 2 หมื่นบาท เขาบอกว่าดีกว่าทำงานรพ.ได้เงินเดือนน้อย ดิฉันก็ได้อุดหนุนนมเปรี้ยวเขาหนึ่งโหล)

 แต่นั่นแหละมันก็ยังไม่ลงตัว (ถ้าหากมันมีงานง่ายๆ เหมาะกับเธอ เธอคงไม่มาขอร้องดิฉันหรอกเนอะ)

 

วันนี้เธอกลับบ้านไปแล้วด้วยอารมณ์สงบลง ดวงตาก็ดูมีความหวังขึ้น ดิฉันให้กำลังใจ และรับปากว่าจะช่วยเหลือ ถ้าสามารถทำอะไรได้ก็ยินดี

ดิฉันมานั่งนึกว่า ดิฉันดูแลเธอขณะมารักษาในโรงพยาบาล คิดว่าดูแลแบบองค์รวมแล้ว แค่นั้นแหละปัญหาที่แท้จริงคือเรื่อง “เงิน” ไม่มีเงินใช้ ไม่มีงานทำ จะทำอย่างไร ดิฉันต้องทำหน้าที่อะไรบ้าง เป็นพยาบาล เป็นนักจิตวิทยาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ และจะเป็นอะไรอีกน๊อ.....

พี่น้องชาว G2K มีข้อแนะนำดิฉันบ้างไหมค่ะ ว่าควรจะช่วยเหลือเธออย่างไรดี