เปิดเทอม-ลอยกระทง

เมื่อวานเดินทางโดยรถทัวร์ของบขส. จากกรุงเทพ-มาพิษณุโลก คาดการณ์ล่วงหน้าแล้วว่ารถคงแน่น เพราะเป็นช่วงเปิดเทอมและเทศกาลลอยกระทง และเป็นเช่นนั้นจริงๆ รถบขส ซึ่งได้รับความนิยมน้อยที่สุด มีคนขึ้นเต็มทุกที่นั่ง

ตอนตี 4 กว่า ลงรถที่หน้า มน. มีนิสิตลงกันกว่า ๑๐ คนเลยทีเดียว

เช้านี้ สอนวิชาผึ้งเป็นวันแรก มีคนเข้าเรียน 14 คน มีส่วนหนึ่งมาลงเพราะว่า "เวลามันว่าง" หมายถึงว่า ไม่ได้สนใจวิชาไหนเป็นพิเศษ แต่มีเวลาว่า ก็เรียนให้ครบหน่วยกิตตามหลักสูตรจะได้จบๆ ไป ผมตั้งข้อสังเกตว่า

ผู้ที่มาเรียนรุ่นนี้ (รุ่นก่อนๆ ไม่ได้สังเกต) มีเกรดตั้งแต่ 1.8 ถึง 2.24 (มีเพียง 1 คน ที่ เกรด 2.44) แสดงว่า คนที่เรียนวิชาการอ่อน ชอบมาเรียนวิชาของผมมากกว่า ส่วนคนที่วิชาการเข้มแข็งก็ไปเรียนกับอาจารย์ท่านอื่น

ต่อมา ผมคิดบวกว่า ผมได้มีโอกาสฝึกนิสิตที่เรียนอ่อน ได้รู้จักความเป็นตัวตน และได้พัฒนาศักยภาพของความรู้ฝังลึกที่ซ่อนอยู่ ให้ฉายแววออกมา มีการแอบหวังลึกๆ ว่า เขาและเธอเหล่านั้น จะเป็นพลังของประเทศชาติในอนาคต

วันนี้เช่นกัน เข้าไปในเมืองพิษณุโลก มีการเตรียมการจัดงานลอยกระทงที่วัดใหญ่ และสวนชมน่าน คนที่ทำหน้าที่สืบสานประเพณีและวัฒนธรรมก็เตรียมการกันไป

ที่มน. วันนี้ไม่มีการจัดงานลอยกระทง เพราะว่าทุกปี เปิดเทอมก่อนแล้วจึงถึงวันลอยกระทง แต่ปีนี้เป็นวันเดียวกัน เลยไม่มีกำลังนิสิตมาช่วยงาน แต่ได้ข่าวว่าทางมหาวิทยาลัยจะจัดงานในวันศุกร์ที่ 6 พฤศจิกายนนี้

สำหรับที่บ้านวันนี้ ซื้อกระทงใบใหญ่ราคา ๗๐ บาท มาจากวัดใหญ่ และจะมาลอยที่สระใหญ่ใกล้สระว่ายน้ำของมน. มีการอธิษฐานและใส่สตางค์ลงไปด้วย (แต่ว่าไม่มาก) ผมคิดว่าประเพณีและวัฒนธรรมของเราเน้นการพึ่งพิงสิ่งที่อยู่นอกตัว ไม่เน้นเรื่องการพึ่งพาตัวเอง..ภาวนาว่าอย่าเป็นอย่างที่ผมคิด เพราะไม่เช่นนั้นเราก็ไม่สามารถสร้างความเข้มแข็งให้กับประเทศได้

วันลอยกระทงปีนี้ หวังให้ทุกท่านมีความสุขใจ สุขกาย และหวังว่าอย่ามีเหตุการณ์ที่เป็นอันตรายกับทรัพยากรบุคคลของชาติอันเนื่องมาจากการละเล่นในงานลอยกระทง..สาธุ