จงเห็นคุณค่าในตัวเอง : ไม่มีใครเป็นฉันนอกจากฉัน ไม่มีใครเหมือนฉันนอกจากฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องทำตัวฉันให้เหมือนใครไปซะทุกสิ่งอย่าง ฉันเป็นฉัน เป็นฉันคนเดียวในโลก ฉันมีคุณค่า เพราะฉันคนเดียวที่ทำให้ชีวิตฉันและเรื่องราวรอบๆ ตัวฉันเป็นไปในทางที่ดี เป็นประโยชน์กับตัวฉันเอง และยังเป็นผลดีกับคนอื่นๆ โดยไม่เห็นแก่ตัว ทั้งนี้ก็เพราะฉันยังมีความคิด คำพูด การกระทำ พลัง และเรื่องราวดีๆ มากมายเกิดขึ้นจากตัวฉัน หากไม่มีฉันเรื่องราวดีๆ เหล่านี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ฉันจึงบอกกับตัวเองและใครต่อใครได้อย่างเต็มปากว่า “ฉันเป็นคนมีคุณค่า” และแม้ว่าใครจะไม่เชื่อหรือไม่เห็นด้วย ก็ไม่สำคัญ เพราะฉันได้ขัดเกลาและพิจารณาเห็นถึงคุณค่าของฉันแล้วจริงๆ ในทางกลับกันหากฉันกลับไม่เห็นคุณค่าของตัวเองแต่ต้นเสียแล้ว ใครเล่าจะมาเห็นคุณค่าของฉัน ฉันจึงเป็นผู้สร้างคุณค่าให้เกิดขึ้นโดยแท้ ...

นับถือตัวเอง : ทุกย่างก้าวในชีวิต ฉันพยายามใช้ชีวิตอย่างสมดุล รู้ถูกรู้ผิด รู้เหมาะรู้ควร ฉันเรียนรู้ และฉันก็พบว่าฉันมีคุณค่ามากมายจะส่งต่อเพื่อทำให้ใครต่อใครเกิดรอยยิ้ม สิ่งดีๆ เหล่านี้เป็นแรงหนุนทำให้ฉันย่างก้าวต่อไปในชีวิตด้วยความเข้มแข็ง สดใส ร่าเริง โลกของฉันเต็มไปด้วยเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาสู่การเรียนรู้ ฉันบอกตัวเองว่าไม่จำเป็นต้องมองโลกในแง่ร้าย ไม่จำเป็นต้องสร้างภาพว่าโลกเต็มไปด้วยเรื่องสวยงาม แต่ขอให้มองโลกตรงตามความเป็นจริง เปิดใจเรียนรู้ เปิดรับความสุนทรีที่พานพบ อย่าตีตนไปก่อนไข้ อย่าโอบกอดความคิดที่บั่นทอนตัวเอง อย่าหวาดกลัวกับอนาคตที่จะไปพบเจอ อย่ากลัว อย่าเกรง อย่าประหม่า เพราะมันไม่เคยก่อประโยชน์ แต่จงใช้ชีวิตอย่างแกล้วกล้าอาจหาญ ใช้ชีวิตมนุษย์อย่างมนุษย์ที่แปลว่า “ผู้มีใจสูง” ใช้ศรัทธาและปัญญาแสวงหาหนทาง ...

ให้อภัยตัวเอง : แม้ฉันจะเคยพลั้งพลาดทำผิดมาไม่น้อย แต่ทว่าการทำผิดก็เป็นบทเรียนของการทำดีในวันข้างหน้า ฉันจะไม่ยอมให้ความผิดพลาดในอดีตมาทำร้ายฉัน และแม้อนาคตฉันจะทำผิดอีก ฉันก็จะให้อภัยตัวเองทุกครั้ง ก็ขนาดคนอื่นทำผิด ฉันยังให้อภัยแก่เขาได้ทุกๆ ครั้ง เพราะฉันไม่โกรธ ไม่ผูกใจเจ็บใครเลย เพราะไม่มีใครไม่เคยทำผิด แล้วเหตุไฉนเล่าฉันจะไม่ให้อภัยตัวเองและผูกใจเจ็บกับตัวเองที่บางทีพลั้งพลาดด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะอย่างน้อยๆ ฉันก็รู้จักตัวฉันเองว่าฉันเป็นคนอย่างไร และฉันไม่ได้ตั้งใจทำผิด ใครเล่าจะตั้งใจให้ตัวเองต้องเสียใจ เพียงแต่จะเรียนรู้ด้วยใจ และนำไปปรับปรุงแก้ไข ถึงใครจะบอกว่าไม่ควรพลาดซ้ำสอง แต่ฉันก็จะให้โอกาสที่สามและสี่กับตัวเองบ้าง เพื่อไม่ให้บีบคั้นตัวเองจนเกินไป ก็เพราะไม่มีใครอยากทำให้ตัวเองเสียใจกับเรื่องเดิมซ้ำสองเช่นกัน ...

รับผิดชอบในตัวเอง : เมื่อฉันรู้ว่าตัวเองมีคุณค่า นับถือและเกิดความภาคภูมิใจ ให้อภัยตัวเองได้ กระทั่งฉันได้มีโอกาสพาตัวเองไปสู่ความสำเร็จ ความพึงพอใจสูงสุด หรือแม้กระทั่งการบรรลุฝั่งฝัน ฉันจึงจำเป็นต้องรับผิดชอบกับตัวเองให้มาก บางทีฉันต้องทำความรู้จักตัวเองเพิ่มเติม เพื่อประจักษ์ถึงสิ่งดีๆ ที่มีอยู่ที่ฉันยังมองไม่เห็น และพร้อมกันนั้นก็หาจุดบกพร่องที่ฉันควรแก้ไข บางทีฉันต้องปรับวิธีการคิด วิธีการพูด วิธีการทำบางอย่าง ก้าวข้ามข้อจำกัด ท้าทายและลองทำสิ่งใหม่ๆ เพื่อให้ฉันเป็นฉันที่ฉันภาคภูมิใจมากที่สุด เพราะตราบใดที่ฉันยังมีชีวิต นั่นก็หมายความว่า ฉันยังมีพื้นที่และโอกาสให้ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันปรารถนา ฉันจะไม่โทษใครหากวันนี้ฉันยังไม่ใช่คนที่วิเศษที่สุดอย่างที่ฉันต้องการจะเป็น ฉันจะดื่มด่ำกับทุกๆ ความสำเร็จไม่ว่าจะมากมายหรือเล็กน้อยเพียงไหน ฉันสัญญาฉันจะไม่หยุด ไม่ถอยหลัง พักบ้าง แต่คำมั่นสัญญาที่ฉันจะมีต่อตัวเองเสมอๆ คือ ฉันจะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ...

เมื่อนั้นพลังจึงอยู่กับฉัน