เมื่อวิศวกรตกคันนา.....(4)
อ้าว..รถขายไส้กรอกมาบริการถึงสวนแนะ..แต่คนขายหายไปไหน...อ๋อ..คนขายก็มีสวนยาง....เกาะคุณสุจิตรแจ..แถมบรรยายให้วิศวกรจากปักษ์ใต้ฟังเฉยในบางลีลา...ไม่ยอมมาขายของเลยครับ ฮิฮิ..
....ใกล้เที่ยง...เกษตรเริ่มหิวข้าว....แต่วิศวกรและกลุ่มดูงานชักสนุก....เข้าทางคุณปรีชา รีบชวนไปดูนาข้าวทันที.....
“ใกล้ ๆ เองครับ..” (ไม่ถึง 10 กิโลเมตร อิอิ..แถมฝุ่นตลบ..)
ถึงแปลงนา..คุณปรีชาเดินนำไปบนคันนา...น้อง ๆ กลุ่มวิศวกรเดินตาม....
แต่ดูชุดซะก่อน...กางเกงขาสั้น เสื้อแขนสั้น...เมื่อดูหญ้าที่หนาทึบแล้วผมก็หวาดเสียวแทน...
“..ถึงรึยัง.....” ข้างหลังตะโกนถาม..เพราะการเดินแถวเรียงหนึ่งตามคันนาที่หญ้าหนาทึบ มองเห็นเฉพาะไหล่ของคนที่เดินถัดไป....ไม่ได้ยินว่าคนที่เดินห่าง ๆ พูดอะไรกันบ้าง....นอกจากเสียงร้องของคนที่เดินตกคันนาเป็นระยะ...ท่ามกลางแสงแดดตอนเที่ยงวัน...ข้าวสองข้างทางก็เหมือน ๆ กัน..ไม่รู้แปลงไหนเป็นแปลงทดสอบที่อยากให้ดู..
และเมื่อตะโกนถามอยู่ 3-4 รอบ...หัวขบวนก็หยุด..พร้อมกับเสียงฮือฮา...เล่นเอาคนท้ายขบวนเร่งฝีเท้าขึ้นอีก..และตกคันนาอีกครั้ง...(นับถือ..ใจ..ของเด็กกลุ่มนี้จริง ๆ ครับ..)
แดดที่ร้อนระอุ....หญ้าที่บาดแขนขาจนแสบ...ท้องที่เริ่มเรียกร้องความสนใจเพราะได้เวลาเติมอาหาร..เริ่มถูกลืม..เมื่อเห็นแปลงข้าวที่อยู่ตรงหน้า...
อึ้ง....และทึ่ง..กับความแตกต่างของข้าวในแปลงนาที่อยู่ตรงหน้า...
.....ช่วยด้วย ๆ จมข้าว...555
(น้องสถิตย์ ช่วยให้เห็นความสนุกสนานในการเรียนรู้ที่ไม่มีการบังคับได้ชัดเจนยิ่งขึ้น...)
น้องเบิดด์ ตัวโต ๆ กระโดดลงไปบ้าง...แต่ก็โดนรวงข้าวบังจนมิดเช่นกัน..
นี่..มืออาชีพต้องรู้จักแหวกรวงข้าวออก..โชว์ความหล่อแบบนี้..อิอิ
เทียบกับแปลงข้างเคียงแล้วคนละเรื่องครับ...
“ด้านซ้ายนี่...ทำตามคำแนะนำของเกษตร..จ้า...”
“ส่วนด้านขวา..ปลูกแบบบ้าน ๆ..ต่างกันไหมคะ..”
ต่างสิครับ...เห็น ๆ ว่าด้านซ้ายมือข้าวสูงกว่า..งามกว่า..(ป้า ๆ ซ้ายมือป้า..ฮิฮิ)
ส่วนด้านขวามือ..ข้าวต้นเล็กกว่า รวงเล็กกว่าเห็น ๆ...
ภาพนี้ให้ดูสีใบข้าว..เปรียบเทียบระหว่างปลูกตามคำแนะนำและปลูกแบบบ้าน ๆ ...(คนละฝั่งคันนา)
ร่องรอยของโรคไหม้..ที่ปกติแทบไม่ได้เกี่ยว..แต่ประยุคใช้เทคนิคแก้ยางหน้าตายมาแก้ปัญหาโรคไหม้..ได้ผลครับ..ข้าวคืนมา..เกี่ยวได้แน่ ๆ
สิบหกต้นต่อกอครับ...คุณปรีชาบอกอย่างภาคภูมใจในผลงาน..
ลุยสวน..ลุยทุ่งกันมาเหนื่อย ๆ วิศวกรก็มานั่งยอง ๆ นั่งขัดตะมาด...ทานข้าวร่วมกับ เกษตรกร ป. 6 เริ่มมีพี่มีน้องเกิดขึ้น..ถึงแม้จะยังไม่รู้จักชื่อกันหมดทุกคน..
มิตรภาพช่างงดงามยิ่งนัก....
"น้อง ๆ รู้จักขี้กะปอมไหม..เคยกินไหม..??" คนอีสานถามเด็กใต้ระหว่างอาหาร
"ไม่รู้จักนะพี่..แต่ว่าทำไมถึงกินขี้มันละ..ทำไมไม่กินตัวมันละ.."
น้องวิศวะตอบหน้าตาเฉย..ผมแทบสำลักกับข้าว..555
โปรดติดตามตอนต่อไป
กลับไปแล้ว..อะไรจะเกิดขึ้น...
ข้าวมื้อนี้ต้องอร่อยสุดๆแน่เลยค่ะ
เล่นให้เดินคันนามากลางแดด ..อะไรก็อร่อยทั้งนั้น
พี่เกษตรใจร้าย..พาน้องๆไปตกคันนา..ขาลายหมด
จองงงงงงงงงงงงงงง
ฝากไว้ก่อนเถอะโอฬาร.....
อยากไป อยากไป ทำนา เฮ่ออออออออออออออ
พี่คร๊าบบบบบบบบบบบบ
ยากไปจริงๆ นะคะ
แต่กางเกงขาสั้น ไม่ค่อยมีค่ะ มีแต่กางเกงขาเกือบสั้น อิอิ
สวัสดีค่ะคุณเกษตร"อยู่"จังหวัด....ข้าวออกรวงกำลังสวยเลยค่ะ..ได้บรรยากาศดีจัง...
ไม่มานาน ลีลาพัฒนาไปไกล..น้องบาวเรา
ทั้งความรู้วิชาการ เทคนิค การขาย(ข่าว) การเขียน
เยี่ยมมากๆ
ได้กลิ่นหอมรวงข้าวโชยมา อิอิ คิดเอา ท่านเกษตรขา อยากกินข้าเม่าค่ะ คือสิเเซบ
ตามมาจากบันทึกนองพอลล่า
เห็นว่าโดนคำคมบาด อิอิ
สวัสดีค่ะ... "ผู้ดีเดินตรอก ขี้คอกเดินถนน" แล้ว "ขี้กระปอม" นี่เดินที่ไหน?? จ๊ะ...ฮ่าๆๆๆ สงสัยจะเดินตามคันนา เหมือนวิศกร...ดูจากภาพอากาศตามท้องทุ้งดี้ดี ลมคงพัดเย็นสบายใช่ไหมจ๊ะ...พาเด็กน้อยมาดูพี่วิศกรจ้าาาา