สิ้นสุดการเดินทางท่องเที่ยวชมเมืองหาดใหญ่และสงขลา  แต่ตรงกันข้ามมิตรภาพนั้นไม่มีวันสิ้นสุด  นับวันมีแต่แตกกิ่งก้าน  ชูช่องดงาม  ออกดอกออกผล  และแผ่ขยายไปอยู่ในความประทับใจอันเนิ่นนาน  ด้วยการสานสัมพันธ์สังคมเสมือนของชาว GotoKnow 

           ระหว่างที่อยู่เกาะยอ  น้องอ๋อยจะได้รับโทรศัพท์จากวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei-- เป็นระยะ ๆ อีกคนซื้อตั๋วรอ  อีกคนยังไม่ได้เดินทาง  สนุกละงานนี้แต่เป็นไปอย่างธรรมดาไม่มีการลุ้นให้เกิดความมันในการเหยียบเพื่อเร่งความเร็วแต่อย่างใด   ในที่สุดเกลอวอญ่าได้เลื่อนตั๋วในการเดินทางออกไปอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง  และแล้วน้องอ๋อยและสามีก็ได้นำตัวฉันและน้องนัทมาส่งขึ้นรถที่สถานีหาดใหญ่เวลาก่อนรถออก ๕ นาที 

            เส้นทางหาดใหญ่กระบี่  สวยสดงดงาม  ได้ภาพบ้างจากการพยายามใช้ความสามารถมองผ่านเลนซ์ทะลุกระจกรถที่เปื้อนไปด้วยฝุ่นและหยดน้ำฝน  แทบหยุดหายใจนิด ๆ ก่อนกดแชะ  บางครั้งกำลังจะกด  รถก็เกิดอยากจะกระโดดขึ้นมาก็ขำดี  กว่าจะได้ภาพดี ๆ แต่ละภาพ  เพราะมีความมั่นใจว่าภาพวันนี้กับวันอื่นมันอาจต่างกันทางความรู้สึก

           ถึงกระบี่ประมาณ ๓ ทุ่ม  ได้รับการต้อนรับจากน้องหนี่  ลูกสาวคนสวยและคนน่ารักของเกลอวอญ่า  ที่ทำธุรกิจรีสอร์ทอยู่ที่นั่น  ตลอดจนความเอื้ออารีการจัดการเรื่องเรือนำเที่ยวในราคามิตรภาพอีกด้วย  ขออนุญาตประชาสัมพันธ์ที่นี่ด้วยนะคะ Mountain View 

          การที่ถือกำเนิดในภาคเหนือไม่เคยสันทัดกับทะเล  ชอบทะเลอยากเห็นทะเลมาก ๆ ในวัยเด็กเห็นทะเลครั้งแรกที่ปากน้ำสมุทรปราการเมื่ออายุ ๑๕ ปี  ตื่นเต้นมากและรู้สึกผิดหวังที่ทะเลตอนนั้นไม่เป็นสีเขียวเหมือนรูปภาพที่เคยเห็น ได้เก็บเป็นโจทย์ตลอดมาว่าทะเลสีเขียว ๆ มีน้ำตัดกับขอบฟ้านั้นอยู่ที่ไหน  ทำอย่างไรจึงจะมีโอกาสได้เห็น

          ต่อมาได้เห็นทะเลจริงมาเรื่อย ๆ แถวทะเลภาคตะวันออก และเพชรบุรี  เคยโดนน้ำทะเลตามแขนและขาแล้วรู้สึกไม่สบายตัว  จึงไม่เคยลงเล่นน้ำทะเล  ครั้งล่าสุดได้ลงเล่นน้ำทะเลที่ประจวบคีรีขันธ์ เมื่อเดือนพฤษภาคม ๒๕๕๒ ที่ผ่านมาเพราะไปเยี่ยมครูอิงจันทร์  ที่ลงทะเลเพราะเห็นว่าไม่มีผู้คนพลุกพล่าน  แต่ก็ยังรู้สึกมีอาการเดิมคือเหนียวตัวและคลื่นแรงมาก 

         ครั้งนี้ไม่เคยคิดว่าจะลงเล่นน้ำทะเล  คิดเพียงแต่ให้น้องนัทได้เล่นและชมธรรมชาติ สูดอากาศบริสุทธิ์เท่านั้น  แต่ทุกอย่างเปลี่ยนใจฉันได้กระทันหัน  เมื่อฉันรู้สึกว่าได้ลุยน้ำลงเรือมาแล้ว  ไม่มีอาการเหนียวตัวเหมือนที่เคยเป็น  และน้ำทะเลสีเขียวสดใส  ปราศจากคลื่นแรง ๆ มองเห็นพื้นทรายได้ด้วย  จึงนับว่ามีโอกาสได้เล่นน้ำทะเลด้วยความเต็มใจเมื่อวัยเกือบจะหกสิบปี 

         ลงเรือที่อ่าวนาง  ราคา ๔๐๐ บาทต่อคน  ไปเล่นน้ำทะเลที่เกาะบอดะ  ดำน้ำชมปลาที่เกาะไก่  ลุยและเล่นน้ำเล่นที่ทะเลแหวก  วันนี้น้ำทะเลขึ้นจึงไม่ได้เห็นทะเลแหวกเหมือนกับในภาพโฆษณาการท่องเที่ยว  และอ่าวถ้ำพระนางเป็นจุดสุดท้ายของการนำเที่ยวทางทะเล

         น้ำทะเลที่นี่ไม่เค็มมาก  หรือว่าตัวฉันเค็มมากพอแล้วจึงรู้สึกเช่นนั้น  ..  เมื่อมีโอกาสจะพาน้องนัทกลับไปอีกครั้งจะให้เล่นน้ำทะเลทุกวัน  และเตรียมชุดว่ายน้ำไปให้พร้อม .. เพราะภาพนี้เตือนอยู่.. "น้องนัทหันไปมองทะเลเมื่อขึ้นฝั่ง  ด้วยความรู้สึกอย่างอาลัยอาวรณ์"