หลายร้อยปีที่ผ่านนานหนักหนา
ประเทศไทยก้าวหน้าไม่สูญสิ้น
มีรอยยิ้มบนใบหน้าเป็นอาจิณ
ทุกทั่วถิ่นขนานนามงามน้ำใจ


เอกลักษณ์ของไทยไปทั่วโลก
ไม่มีโศกมีรอยยิ้มพิมพ์สดใส
ยกมือไหว้ยามมาและลาไกล
นี่นิสัยคนไทยแท้อย่าแชเชือน


เคารพคนให้ความรู้ครูผู้สอน
พึงสังวรณ์นอบน้อมหาใดเหมือน
หมั่นดูแลพ่อแม่ท่านอย่าลืมเลือน
เปรียบเสมือนมณีแก้ววับแววงาม


คนไทยรักในหลวงหวงประเทศ
ทุกขอบเขตแดนดินถิ่นสยาม
เป็นศูนย์รวมดวงใจไทยทุกนาม
พ่อสยามองค์เทิดไท้ในใจเรา

ไทยไม่เคยตกเป็นทาสชนชาติไหน
จงภูมิใจความเป็นไทยอย่าอายเขา
มีวัดเป็นเอกลักษณ์มานานเนา
คอยยึดเอาใจเราหลอมออมความดี.....

 


ขอบคุณบทกลอนจาก http://www.thaipoem.forever

>> เพลง เอกลักษณ์ไทย
>> นักร้อง พุ่มพวง ดวงจันทร์ 

 

หลายร้อยปีดีดัก
เอกลักษณ์ คนไทยทราบไปทั้งโลก
รอยยิ้มบนหน้า เหมือนหนึ่งว่า มิมีทุกข์โศก
คนไทยเหมือนคนมีโชค ถูกโฉลกโลกทุกสมัย
เคารพคน สูงกว่า แหละศรัทธา ในครูผู้เคยสอนให้

ไม่ทิ้งพ่อแม่ เลี้ยงดูแลให้แกชื่นใจ
สิบนิ้วน้อม พนมไหว้ เคารพผู้ใหญ่ เป็นอาจิณ
รักในหลวง ห่วงประเทศอยู่ไม่จาง
ประเทศไทยตั้งแต่สร้าง มิเคยว่าง พระเจ้าแผ่นดิน

เอกลักษณ์นี้ ฟ้าประจักษ์และโลกได้ยิน
ว่าไทยในทั้งธานินทร์ พระเจ้าแผ่นดิน คือหัวใจ
ไทยมิเคยเป็นทาส ให้ต่างชาติ มาคอยชี้เหนือชี้ใต้
เอกลักษณ์หนึ่ง ซึ้งอยู่ในหัวใจคนไทย
เรามีวัดงามไกลใกล้ มีพระสอนให้ เราทำดี
ไทยมิเคยเป็นทาส
ให้ต่างชาติ มาคอยชี้เหนือชี้ใต้ เอกลักษณ์หนึ่ง
ซึ้งอยู่ในหัวใจคนไทย เรามีวัดงามไกลใกล้
มีพระสอนให้ เราทำดี