พอดีอ่านโดราเอมอนภาคพิเศษเล่มนึง อ่านแล้วแว๊บเข้ามาพอดี
น่าคิดๆ..
ในหนังสือลงชื่อว่า ทาเคดะ เท็ตซึยะ แสดงว่า เนื้อหานี้เป็นเพลงของไจแอนท์สินะ
ลาก่อน การลาจาก
เวลา ที่ผ่านเลยหมุนม้วนตัวไปราวกับการปลอกผลแอปเปิ้ล
หากเดินตามรอยลงไปข้างล่างเรื่อยๆ จะพบว่าเมื่อวานเชื่อมต่อกับวันนี้
แม้แต่คนที่ลาจากอดีตอันยาวนาน ถ้าเดินวนหนึ่งรอบมันจะหวนมาอยู่ใกล้ๆ ในไม่ช้า
เวลาคือขั้นบันไดที่หมุนเวียนไป แม้แต่การลาจากที่เชื่อมโยงกัน
วันพรุ่งนี้ท้องฟ้ามักจะสดใสอยู่เสมอ เหมือนกับต้นองุ่นที่ยืดยาวออก
หากปีนขึ้นไปข้างบนเรื่อยๆ แสงแดดจะอยู่เบื้องหน้าเสมอ
แม้แต่คนแปลกหน้าที่พบกันจากนี้ไป ตอนนี้เค้ากำลังรออยู่ท่ามกลางแสงสว่าง
เวลาคือขั้นบันไดที่มีแสงเจิดจ้า แม้แต่การลาจากก็ส่องแสงแวววาวเช่นนี้แล้ว
จึงลาก่อน การลาจาก ลาก่อนนะ การอำลาทั้งหมด
เวลาคือขั้นบันไดที่หมุนเวียนไป แม้แต่การลาจากก็มีความต่อเนื่อง เช่นนั้นแล้ว
จึงขอลาก่อน การลาจาก ลาก่อนนะ การอำลาทั้งหมด
การลาจากคือการเริ่มต้นเช่นกันค่ะ การตูนนี้มีอะไรให้คิดเยอะเหมือนกันนะคะ
เป็นสภาวะ flow เลยครับ ^_^
มีเริ่มก็ต้องมีจบ มีพบก็ต้องมีจาก
แต่มันมีอะไรให้เรียนรู้กันเยอะมากมาย เลยนะครับ