เมื่อวันที่  15-16  ตุลาคม  ที่ผ่านมาผู้เขียนได้มีโอกาสเข้าร่วมโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง กลยุทธ์การสอนภาษาไทยในระดับมัธยมศึกษาแบบเข้ม : เพื่อเตรียมนักเรียนสอบเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพ   จัดโดยโปรแกรมภาษาและวัฒนธรรมไทย  คณะมนุษยศาสตร์  มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย  สถาบันระดับอุดมศึกษาที่เป็นแหล่งเรียนรู้และพัฒนาบุคลากรสายการสอนภาษาไทยในระดับภูมิภาค   

                               

การได้เรียนรู้จากประสบการณ์ด้านการสอนภาษาไทยกับวิทยากรรุ่นใหม่ ที่เชี่ยวชาญด้านการสอนและวิเคราะห์ข้อสอบวิชาภาษาไทยในระบบ O-NET , GAT และ PAT  แม้วิทยากรจะมีประสบการณ์การสอนน้อยกว่าครูผู้เข้ารับการอบรมหลายคน  แต่ความสามารถในการถ่ายทอดความรู้ด้วยกลวิธีต่างๆ ทำให้ผู้เข้าอบรมได้เรียนรู้ถึงพลังในการสอนและความคิดสร้างสรรค์  ที่ทำให้การเรียนรู้วิชาภาษาไทยง่ายขึ้น เช่น การคิดสูตรเพื่อช่วยความจำ  และการแทรกเรื่องราวที่เรียงร้อยด้วยวาทศิลป์คมคายตามยุคสมัย    นึกชื่นชมและขอบคุณวิทยากรกลุ่มนี้ที่ช่วยรักษาและสืบสานศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของชาติด้วยการคิดค้นทักษะการสอนภาษาไทยมาผนวกเข้ากับเทคโนโลยี  สร้างรูปแบบการนำเสนอเพื่อเป็นแนวทางใหม่ๆ  ทำให้เกิดแลกเปลี่ยนเรียนรู้และช่วยกันคิดค้นวิธีการเพื่อร่วมกันสร้างกลยุทธ์ใหม่ๆ ในการถ่ายทอดความรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป    แม้จะเป็นการอบรมในระยะเวลาสั้นๆ  แต่ก็คุ้มค่ากับการลงทุนที่ต้องเหน็ดเหนื่อยกับเดินทางไกล 

เสร็จจากการอบรม เวลาพลบค่ำได้มีโอกาสเข้าไปเที่ยวในตัวเมือง  เลยนำภาพที่ประทับใจที่สวยงามขั้นวิจิตรอลังการ  มาฝากให้ชมกัน  นั่นคือภาพ หอนาฬิกาพุทธศิลป์เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ   ซึ่งออกแบบโดย อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ศิลปินแห่งชาติและสล่าชื่อดังของจังหวัดเชียงราย  มีมูลค่ากว่า 5 ล้านบาท ใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 5 ปี  หอนาฬิกาที่สวยงามวิจิตรที่สุดในประเทศไทย มีสีทองเปล่งประกายสวยตระการตายามต้องแสงตะวัน  ยามค่ำคืนมีการประดับไฟหลากสี  เป็นจุดถ่ายภาพที่สวยงาม  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงเวลา 1 ทุ่ม 2 ทุ่ม 3 ทุ่มตรง หอนาฬิกาพุทธศิลป์ จะมีการใช้ไฟหลากสี ที่มีระบบเทคนิคพิเศษ  LCD แสดง แสง สี เสียง ให้ชมอย่างตระการตา

   

 

เนื่องจากมีข้อจำกัดเรื่องเวลาและสมรรถนะของกล้อง  ภาพที่ได้จึงไม่สวยงามนัก  แต่ก็ภูมิใจที่ได้เก็บเป็นบันทึก “เชียงรายรำลึก” เมืองแห่งวัฒนธรรมล้านนาที่สวยงามติดตาตรึงใจ  แม้จะพบว่าบางสิ่งบางอย่างที่เคยงดงามอยู่ในจิตใจ....สูญหาย...และเปลี่ยนไปตามกาลเวลาก็ตาม