ช่วงย่างเข้าบ่าย 5 โมงเย็นไปยาวเลยที่สายฝนถล่มลงมาในเมืองหาดใหญ่ขณะกำลังขับรถอยู่นี่มองมืดไปหมดเลยข้างหน้าผลดีคือรถได้อาบน้ำเกลี้ยงเกลาไม่ต้องล้างเอง แล้วทุกคนก็กลับเข้าบ้านปกติจะแวบออกไปจ๊อกกิ้งประมาณ 40 นาทีวันนี้เลยบิดเหยียดยืดวิดพื้นวิ่งเหยาะ ๆ อยู่รอบโต๊ะเก้าอี้วนเวียนอยู่ภายในบ้านมีลูก ๆ คอยเป็นลูกตุ้มถ่วงน้ำหนักบ้าง
เมื่อแม่บ้านทำกับข้าวเสร็จแล้วพวกเราก็ล้อมวงกินข้าวค่ำกัน...เออดูละครทีวีหน่อยนะมันจะจบวันนี้ละ...ตามสบาย ๆ เราเลยพลอยได้ดูไปด้วย
ในเรื่องตอนจบก็จะเปิดเผยความจริงหลังจากที่ทุกคนในเรื่องต่างเข้าใจผิดกันคงเป็นเพราะคนแต่งนิยายผูกปมไว้แล้วมาแก้กันตอนจบนี้ละ อย่างเรื่องเจ้าพ่อจำเป็นดังกล่าวนี้
เขาเป็นตัวคนที่อยากหวังทุกอย่างโลภอยากได้ทุกอย่าง แต่พอตอนจบก็สูญเสียทุกอย่างประเภทโลภมากลาภหาย
และตนเองก็นั่งรถเข็นเพราะถูกยิงขาตายเดินไม่ได้เลยละทั้งแต่ก่อนก็เดินได้กลายมาเป็นคนพิการเพราะความโลภอยากได้...นิยายเรื่องนี้คงสอนใจตนเองได้ว่า...อย่าอยู่อย่างอยากเพราะจะไม่เหลืออะไรเลย...
ให้อยู่ อย่าง...กินอิ่ม นอนอุ่น..อิอิ
อย่า อยู่ อย่าง ยาก อยาก ... คุ้นๆ นะคะท่านอ.หล่อใหญ่
ผ่านมา ๑๘ ฝน พบกว่าโลกนี้ มีได้อย่างเสียอย่าง
... ไม่เหลืออะไรเลย นี่ทำให้คิดถึงเพลง ไม่เหลืออะไรเลย
แตกสลายลงไปกับตา เหลือเพียงใจที่ว่างเปล่า กับน้ำทะล ...
... ทะเลก็เหงา ภูเขาก็เดียวดาย อยู่ที่ไหนก็เหงาได้ ไม่มีเธอ
หากแต่ท่านอ.หล่อใหญ่ ไม่มีวันเหงาเลยค่ะ ... ล้อมวงกินข้าว
เคล้าบรรยากาศ สบายๆ ... อิ่ม อุ่น ไปด้วยเลยค่ะ ฝันดีนะคะ
สวัสดีค่ะ มาทักทายค่ะ ไม่ค่อยได้ดูละครเลยค่ะ
กำลังสงสัยค่ะ เหตุเกิดเพราะละครทีวี
เพราะตอนนี้ติดตามเจ้าหญิงอัตสึ อยากรู้ว่าทไมผู้หญิงคนหนึ่งถึงได้มีความสำคัญจนถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ที่ผู้ชายเป็นใหญ่
ก็เลย บางทีพอเริ่มทำอานาปนสติ หน้าผู้แสดงเป็นเจ้าหญิงก็เข้ามาวนเวียน จนต้องบอกตัวเองว่าให้ตัดไป บางทีก็ต้องหายใจยาวๆ 2 - 3 ครั้ง เพื่อไล่ความคิดฟุ้ง
เอ จะใช่ปลิโพธยุคไอทีมั๊ยน้อ
ท่าน ก็ดูละครด้วยหรือคะ?
กว่าจะจบ..นานจังค่ะ
"อย่าอยู่อย่างอยาก" ก็คงต้องให้อิ่มอยู่ตลอดเวลานะครับ ฮิฮิ ต้องระวังโรคอ้วนจะตามมาอีก ฮิฮิ
สวัสดีครับ คุณป้าเหมียว
อิ่มแบบอุ่นแสดงว่ามีอาหารค้างไว้เอามาอุ่นแล้วกินจึงอิ่มนะครับ...( แซว )...อิ อิ อิ
สวัสดีครับ คุณpoo
เพลงนี้มีความหมายดีนะนี่...อิ อิ อิ
จริงสินะ ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง ๆ ได้ข้างหน้าก็ต้องเสียข้างหลัง
ยิ่งต่อยิ่งสั้น ยิ่งมั่นก็ยิ่งคลอนแคลนง่อนแง่นไม่แน่นอน...
แล้วก็ไม่เหลืออะไรเลย...สุญญตา...จิตว่าง...อนัตตา...อิ อิ อิ
สวัสดีครับ คุณแดง
วาว ๆ มาชมดอกไม้สวยงามแล้วสดชื่นจังหนานี่...
ละครก็สอนจิตใจดีนะครับ
ถ้ารู้จักวิธีคิดติดตามตัวละครที่แสดงบทบาทลีลาแตกต่างกันไปนะครับ...
สวัสดีครับ คุณณัฐรดา
เป็นเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ให้เห็นเรื่องราวแต่เก่าก่อน
สะท้อนวิถีชีวิตของผู้คนนะติดตามชมนะครับ
ปลิ = รอบ ,โพธิ = รู้ ก็คือ การรอบรู้ทั่วถึงธรรมที่ควรรู้ควรเห็นเป็นยุคไอทีนะครับ..อิ อิ อิ.
สวัสดีครับ คุณครู ป.1
คู่ชีวิตชอบดูตอนว่างงาน โดยเฉพาะช่วงเรื่องต้นเรื่องและตอนจบ
ตอนกลาง ๆ เธอก็ไม่ค่อยได้ดู เพราะลูกมักจะยึดทีวีดูการ์ตูนละ...อิ อิ อิ
พอเธอดู ผมเองก็เลยผ่านหูผ่านตา
และเก็บเอามาคิดบันทึกเรื่อยเปื่อยไม่เป็นโล้ไม่เป็นพายอย่างนี้ละ...อิ อิ อิ...
สวัสดีครับ คุณจารุวัจน์ شافعى
ต้องให้อิ่มอยู่ตลอดเวลานะครับ ฮิฮิ
...นึกถึงตอนหล๊บบ้านเท่เมืองคอนนอนและกินจนพุงปลิ้น...อิ อิ อิ
ต้องระวังโรคอ้วนจะตามมาอีก ฮิ ฮิ ...
ช่วงนี้พยายามรีดน้ำหนักให้รดลงไม่พยายามแต่อาหารที่มีไขมันนะครับผม...
แต่คนอ้วนนี้ผมว่ามีเสน่ห์นะมองแล้วอิ่ม อบอุ่น ...อิ อิ อิ
ไม่ได้ดูอะค่ะ...แต่อ่านแล้วพอนึกภาพออกคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณชาดา ~natadee
เราจะดูก้ช่วงที่ว่าง ๆ จริง ๆ นะครับ
อิ อิ อิ...ดูละครแล้วย้อนดูตัวเอง...นะครับ
เป็นคติสอนใจดีแท้...
สวัสดีค่ะคุณยูมิ
ละครก็สอนได้นะคะ พอตอนจบก็จะมีละครเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....ถามว่าดูละครด้วยเหรอ คำตอบคงเป็นว่า แม่บ้านดูครับผมก็พลอยไปด้วยใช่หรือเปล่าคะ อิ อิ ขอให้มีความสุขในทุกๆวันนะคะ
สวัสดีครับ คุณเมียวดี
เรื่องละครผมชอบดูเกี่ยวกับอิงประวัติศาสตร์นะครับ
ช่วงนี้ไม่ติดละคร มาติดโกทูโนว์...อิ อิ อิ
"ไม่เหลืออะไรเลย..." ตอนจบของละคร
ตัวโกง นางร้าย มักสำนึกผิดเสมอ
แต่ในเรื่องจริงคนบางคนกลับสำนึกไม่ได้แม้สิ้นลม.. อิ อิ
จุดจบของผู้ทีอยากมาก...ไม่รู้จักอิ่ม..ใช่ไหมคะอาจารย์
อยากมากก็พลอยทุกข์มาก เมื่อได้หนึ่งอย่าง...ยังต้องการอีกสองอย่าง..อิอิ ไม่รู้จบ^-^
สวัสดีครับ คุณธรรมทิพย์
อ่านแล้วทำให้ผมแวบคิดไปถึงสิ่งที่ว่า...สันดอนขุดง่าย สันดานขุดยาก
เพราะมันติดเป็นนิสัยซะแล้วละ...อิ อิ อิ
สวัสดีครับ คุณMiss Silvia Irfan Befani
เออ...อ่านแล้วทำให้นึกถึงสิ่งที่ว่า...หยุดอยากย่อมอยู่อย่างเย็น...อิ อิ อิ