ตอบน้องเจี๊ยบ
OK เลย..ประมาณนั้น..ส่วนเรื่องการ การสัมภาษณ์เชิงลึก.นั้นพี่เองก็ได้ทักษะมาจากการเรียนรู้วิจัยเชิงคุณภาพ (1 ปี) +ประสบการณ์ในการดูแลกลุ่มผู้ป่วยระยะสุดท้ายมาด้วย เค้าเรียกว่า การสัมภาษณ์เชิงลึก.. ช่วงแรกๆก็ยากเหมือนกันนะ แต่ไม่มีอะไรที่ยากเกินไป..
สำหรับพี่นั้นคิดว่า
การที่เราเรียนรู้จากผู้ป่วยนั้นสำคัญที่สุด เพราะเค้าคือครูของเรา 
ผู้ป่วยจะเป็นคนบอกเราเองว่าเราควรจะทำอย่างไร
ค่อยๆเรียนรู้ไปนะ ไม่ต้องรีบ พี่เองก็ไม่ได้เก่ง อะไรมากมายหรอกค่ะ แต่ว่าที่ทำไปทั้งหมดและอยู่มาได้ถึงบัดนี้ก็อาจเป็นเพราะเราเข้าใจกลู่มผู้ป่วยโรคเรื้องรังมากกว่า (เนื่องจากตัวเองก็เป็นผู้ป่วยโรคเรื้องรังเหมือนกัน) แล้วอีกอย่างก็อยู่ ward อายุรกรรมหญิงด้วยมั้ง วันๆก็เลยเห็นแต่ความทุกข์ แต่บนความทุกข์ทรมานทางด้านร่างกายนั้นเอง มันก็มีความสุข ความปิติสุขในใจเกิดขึ้นเสมอ และสิ่งนี้เองที่เป็นพลังให้กับเราที่จะมุ่งมั่นทำเรื่องนี้ตลอดไป...
สู้ๆนะคะชาว palliatave care ทุกๆคน
