ดิฉัน มีลูกสองคนคนโตเป็นลูกสาวคนเล็กเป็นลูกชายลูกสาวคนโตก็เป็นเด็กปกติเหมือนเด็กทั่วไปแต่ลูกชายคนเล็กนี้ซิค่ะที่เกิดมาแล้วมีปัญหาตั้งแต่เกิดคือ
เมื่อดิฉันตั้งท้องได้ประมาณ 32 สัปดาห์ดิฉันได้กลับไปเยี่ยมบ้านสามีที่ต่างจังหวัดโดยสามีขับรถยนต์กระบะที่มี cabหลังตอนไปไม่เป็นไรเพราะนั่งข้างคนขับแต่ตอนกลับนี้ซิดิฉันต้องนั่งที่ Cabหลังเพราะคุณพ่อสามีกลับมาด้วยซึ่งโดยปกติดิฉันเป็นคนที่กลัวที่แคบมากๆและดิฉันก็ไม่เคยนั้งรถยนต์cab วันนั้นที่ต้องเอากระบะไปเพราะต้องบรรทุกของกลับด้วยขณะที่ดิฉันนั่งอยู่นั้นมีความรู้สึกกลัวและเกร็งมากๆแต่ไม่กล้าบอกสามีเพราะเกรงใจคุณพ่อสามีก็อดทนนั่งจนถึงบ้านขณะนั่งรถก็ปลอบใจตัวเองตลอดเวลาว่าไม่มีอะไรไม่มีอะไรพอกลับถึงบ้านก็ทำงานได้ตามปกติกลับจากต่างจังหวัดวันอาทิตย์เย็นตอนคืนวันพุธดิฉันมีความรู้สึกว่าลูกดิ้นน้อยมากโดยปกติเขาจะดิ้นเก็งมาก เช้าวันพฤหัสก็ไปทำงานเหมือนเดิมแต่มีความรู้สึกว่าเขาไม่ดิ้นก็เลยหลังเที่ยงก็ไปพบแพทย์เจ้าของไข้ที่ดิฉันฝากท้อง แพทย์ก็ส่งดิฉันไปตรวจคลื้นความถี่สูงแพทย์บอกว่าเด็กในท้องผิดปกติท้องของเด็กโตมากเห็นถ้าต้องผ่าตัดดิฉันรู้กังวลเลยโทรศัพท์ตามสามีแพทย์ให้งดอาหารและน้ำและทำการผ่าตัดดิฉัน 21.35 น.ของคืนวันพฤหัส หลังผ่าตัดดิฉัน แพทย์ก็นำลูกชายดิฉันเข้าห้อง ICU เด็กเพื่อดูแลอย่างใกล้ชิดสามีเล่าให้ฟังว่าลูกท้องโตมากและชีดมาก แพทย์ต้องตัดสายสะดือเพื่อถ่ายเลือดและให้เลือดและใส่สายปัสสาวะมีสายเต็มตัวไปหมด วันศุกร์แพทย์บอกว่าต้องผ่าตัดลูกชายหลังผ่าตัดแพทย์บอกว่าสำไส้ปิดทำให้ไส้เด็กเน่าต้องผ่าตัดลำไส้เล็กไปทั้งหมด 48 cm.หลังจากนั้นลูกชายต้องอยู่ รพ.ประมาณ 1 เดือนเพื่อดูอาการและเขาเป็นเด็กที่เกิดก่อนกำหนดเหตุการที่เกิดขึ้นอาจจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับการนั่งรถกระบะของดิฉันก็ได้
หลังจากนั้นดิฉันต้องพาลูกชายพบแพทย์ทุกเดือนเพื่อฉีดยา Vit B12และจากการที่ลูกชายดิฉันต้องพบแพทย์ฉีดยาทุกเดือนจนเข่าโตอายุประมาณ 3 ขวบกว่าแพทย์ประจำตัวลูกชายบอกว่าลูกชายดิฉันซนผิดปติส่งตัวลูกชายดิฉันไปพบแพทย์อีกทานค่อยเล่าตอนต่อไปว่าลูกชายดิฉันได้สร้างความแปลกพิศดารอย่างไรบ้าง
