แบงค์เป็นเด็กผู้ชายที่บังเอิญโชคร้ายไปหน่อย

 เมื่ออายุแค่แปดปีหมอบอกว่า ผมเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว....

ต้องให้ยาเคมีบำบัด...ผมสู้กับมันเหมือนจะชนะ...โรคของผมมีอาการสงบ...ก็คือตรวจไม่เจอเชลล์มะเร็ง....

ผมหวังว่าจะหาย...ผมเรียนเก่ง ชอบวิทยาศาสตร์มาก...เป็นนักกีฬาของโรงเรียน...

มค 52 ขณะกลับจากการเล่นกีฬา อยู่ๆผมก็มีอาการชัก...ลุงขับสามล้อใจดีเอาผมส่ง รพ. อุดร...ผมไปที่หอ้งฉุกเฉินให้ยากันชัก...แม่บอกหมอที่อยู่เวรว่าลูกชาย ป่วยเป็นมะเร็ง...หมอจึงเจาะหลัง....เพื่อเอาน้ำไขสันหลังไปตรวจ....

ผลออกมาทำให้แม่ของผมต้องเสียน้ำตา...โรคของผมกลับมาเป็นซ้ำ...แม้ว่าแม่จะทำใจว่าโรคอาจกลับมาเป็นซ้ำได้....

ผมต้องมาเริ่มรักษาใหม่ ผมจะสู้ เพราะยังมีหวังและฝัน...ให้กำลังใจผมนะครับ

วันนี้ผมดีใจที่จะได้เดินทางไปเที่ยวทะเลกับแม่ และเพื่อนๆ...กับโครงการ wishing well camp...2-4 ตค 52...คงจะได้เจอเพื่อนหลายๆคน....

ผมไม่เคยเห็นทะเลเลยครับ...ผมตื่นเต้นมากค่ะ...