หลายๆ คน  อาจคงและสับสน ว่าทำไมเภสัชกร  ต้องไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยด้วย

ผมเอง  เรียนจบมา ปี 2538 ต่อมา ปี 2539  รู้สึกว่าตอนบ่าย  ที่ รพ.สำโรง จ.อุบลราชธานี มันว่างๆ  ผมจะไปเยี่ยม  สถานีอนามัย  บ้าง  ไปเยี่ยมผู้ป่วยบ้าง  โดยเฉพาะผู้ป่วยโรคหืด

วัณโรคและเบาหวาน   มีหลายๆ ครั้งที่เราจ่ายยา  ไปไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไม

ผู้ป่วยไม่ดีขึ้น  ทำไมผู้ป่วยไม่กินยา  การไปเยี่ยมผู้ป่วย ของฝ่ายเภสัชกรรมนั้น ได้เปิดมุมมองใหม่ๆ  ในการทำงานมากมาย

การได้ไปเห็น  ความทุกข์ยาก  ความลำบากของผู้ป่วยในชุมชน  ทำให้เกิดไฟในการทำงานมากขึ้น   ในช่วงแรกของการทำงาน

เภสัชกรมือใหม่  อาศัยใจกล้า  ใจสู้บุกลุยไปเยี่ยมผู้ป่วยแม้ไม่ได้เงินสักบาทเดียวก็ตาม

ในปัจจุบัน ความรู้  ความชำนาญมากขึ้น  ( ประสพการณ์ 13 ปี มากกว่า 1000 เคส)

ก็มีมุมมองใหม่ที่เปลี่ยนไป  เติบโตขึ้น