จะออกไปเตรียมดินสำหรับปลูกผักบุ้ง
เดินไปดูเฌวา ปรากฏว่ายังไม่ตื่น น้ำลายยืดย้อย ท่าทางจะนอนอีกนาน
ทันใดนั้นท้องก็ส่งสัญญาณ “จ๊อกกกกกกกกก........”
ท้องสั่งสมอง สมองสั่งผมเดินตรงไปห้องครัว เปิดตูกับข้าวสำรวจโลกภายใน
มีกับข้าวสองสามอย่าง ถูกปากทั้งนั้นแต่ไม่ถูกใจ
ผัดกระเพรา ผัดกระเพรา ผัดกระเพรา ใจสั่งมา...
...
ไม่ทันจะเปิดตู้เย็นสำรวจวัตถุดิบ ผมก็เดินกลับมาจากห้องเรียนศึกษาธรรมชาติของเฌวาพร้อมกับกระเพราสองก้านและพริกขี้หนูสิบกว่าเม็ด
เดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาเนื้อสัตว์
เนื้อก็ไม่มี หมูก็ไม่มี ไก่ก็ไม่มี ไม่มีศากสัตว์ใด ๆ ในตู้เย็น
ฮ่วย...ผมพิมพัมในใจแบบเดียวกับคนอีสานทั้งที่เป็นลีซู
ทันใดนั้นก็พลันเหลือบไปเห็นไข่ไก่ในช่องของเธอ
เอาวะ...เจียวไข่ก็ได้
กำลังจะเดินกลับที่ที่ห้องเรียนเฌวาอีกครั้ง เพื่อเด็ดใบโหระพามาเจียวไข่
เห็นก้านกระเพราและพริกขี้หนูยิ้มให้ ส่งสายตาออดอ้อน
“...เด็ดหนูมาแล้วก็เอามาทิ้งมาขว้าง เห็นหนูเป็นดอกไม้ริมทางได้...”
มิใช่กระเพรากับพริกขี้หนูพูดหรอกครับ
ผมพูดแทนน้องเพราะเชื่อว่าถ้าน้องพูดได้ก็คงจะพูดอย่างนี้
ผัดกระเพรา-ไข่เจียว ผัดกระเพรา-ไข่เจียว ผัดกระเพรา-ไข่เจียว ผัดกระเพรา-ไข่เจียว ...
เอาละว่ะผัดกระเพราไข่ละกัน ผมตัดสินใจ
สาบานได้ว่าเพิ่งคิดออกเดี๋ยวนี้ครับ ทดลองทำเป็นครั้งแรก
ตามผมมานะครับ
...
ทุกฝ่ายต่างเบิกบานเมื่อตัดสินใจทำผัดกระเพราไข่เจียว
เริ่มจากเด็ดใบกระเพรา พริกขี้หนู แกะกระเทียมและหอมหัวแดง
ถูกต้องครับหอมหัวแดง
ผมชอบตำมันลงไปพร้อมกับกระเทียมและพริกด้วย บอกไม่ถูกว่ารสชาดอย่างไร รู้แต่ว่าอร่อยและชอบ
วิธีตำ ต้องกำกระทียมและหอมหัวแดงให้ละเอียดแล้วเอาพริกขี้หนูใส่ลงไป โขลกเบา ๆ พอให้เม็ดพริกแตก ตักใส่ตะหลิวไว้ น้ำล้างครกอย่าเพิ่งทิ้ง เก็บไว้ นี่แหละเคล็ดลับความอร่อย ภูมิปัญญาแม่ช้อยนางรำทีเดียวเชียวนะ จะบอกให้
ผมตอกน้องไข่แล้วคนเบา ๆ สองสามรอบ
ที่คนเบา ๆ เพราะไม่ต้องการให้เนื้อไข่ผสมกันสนิทซะจนกลมเกลียว ให้มีทั้งไข่ขาว ไข่แดง และไข่คน (แหะ แหะ อ.ขจิต ครับ มันคือไข่ที่ผสมกันระหว่างไข่ขาวและไข่แดง)
ส่วนประกอบสำคัญ
ตั้งกระทะ พอร้อนใส่น้ำมันลงไปเล็กน้อยครับ แค่พอรองพื้นมิให้ไข่ติดกระทะ
ผมเลือกใช้ไฟอ่อนครับ เพราะกลัวไข่ดำ (อ.ขจิต คิดอะไรอยู่ครับ...)
คนไข่ให้สุก และพยายามให้มันเป็นก้อน ๆ เข้าไว้ ผมใช้เวลาไม่ถึงนาทีครับ แล้วตักใส่ถ้วยพักไว้ บ้านใครไม่มีถ้วย จะใช้จาน ชาม กะละมัง สุดแท้แต่สะดวกครับ ฮิ ฮิ
ตักใส่ถ้วยพักไว้
กระทะที่ตักไข่ขึ้นแล้ว ไม่ต้องล้างใส่น้ำมันลงไปเยอะกว่าเดิมนิดหน่อย
ใช้ไฟอ่อนเช่นเดิมครับ ใส่หอมกระเทียมและพริกขี้หนูที่ตำไว้ ใส่ลงไปผัดสักคู่พอกลิ่นคละคลุ้งก็ใส่ไข่ลงไปผัด ใส่น้ำปลา ซอส ลงไป คนเบา ๆ ครับ เดี๋ยวเละ
จากนั้นน้ำล้างครก เทลงไปพอเหมาะ ชอบน้ำเยอะใส่เยอะ ชอบน้อยหรือขลุกขลิกใส่แต่น้อย ไม่ใส่เลยก็ได้ครับแต่จะได้ไข่แห้ง...
ใส่เครื่องปรุงลงไป คนเบา ๆ เดี๋ยวเจ็บ เอ้ย เละ..
คนเบา ๆ แล้วเขย่าพริกไทยใส่ลงไป ก็อีกแหละครับ ชอบแค่ไหนใส่แค่นั้น ผมชอบพริกไทยจึงเขย่าซะตัวสั่นสะเทือน
ใส่ใบกระเพราแล้วคนเบา ๆ พอใบเหี่ยวเป็นอันใช้ได้
พริกไทยใส่แล้วหยิบใบกระเพราที่เตรียมไว้ใส่ลงไป คนให้เข้ากันพอใบเหี่ยวก็ยกลง
เท่านี้ก็ได้ผัดกระเพราไข่แล้วครับ
ผมคดข้าวใส่จาน ตักผัดกระเพราราดลงไป หน้าตาออกมาอย่างนี้ครับ
ผัดกระเพราไข่นาดข้าว พร้อมทาน
...
ตามไปดูต่อว่าอร่อยไหม
หลักฐานเชิงประจักษ์ครับ
คุณหนานเกียรติคะ
ท่าทางเป็นอาหารจานเด็ด น่าอร่อยทีเดียว.....(แต่สงสัยคงเผ็ดมากๆ แน่เลย)
เคยทำกินแต่กระเพราะเห็ด เพราะไม่ชอบกินเนื้อสัตว์สักเท่าไหร่ ฮุฮุ เดี๋ยวลองทำผัดกะเพราไข่ดูบ้าง คงไม่จดลิขสิทธิ์สูตรนะคะ
สวัสดีค่ะ
..โอ้โฮ..เมนูนี้เด็ดจริง..จดทะเบียนสงวนสิทธิ์หรือเปล่า...ขออนุญาติเอาไปผัดบ้าง...กระเพราไข่คน..(รับรองว่าจะคนเบาๆ)..คงอร่อยแน่แค่เห็นรูปก็น้ำลายหก...อิอิ....สวัสดียายธีจ้ะ
สวัสดีค่ะ
โอ... หน้าตาน่าทานมาก ๆ ค่ะ กะเพราไก่ ไข่ดาว นี่....
ในกลุ่มจะเรียกกันอย่างไม่ค่อยเพราะว่า.... "ผัดสิ้นคิด" ค่ะ
เพราะเวลาเที่ยง ไปร้านอาหาร ไม่รู้จะสั่งอะไร...ก็....
กะเพราะ ไข่ดาว ...
ทานได้ทุกวัน ๆ ๆ ๆ จน คนขายบอกว่า.... กินอย่างอื่นไม่เป็นเหรอพี่...
หลักฐานเชิงประจักษ์นี้...ใช้ขอทำวิทยฐานะได้นะคะ...
(^___^)
อูย ... ขอโทษค่ะ เมนูนี้คือ กะเพราไข่ ...
พิมพ์ผิดค่ะ เป็นเมนูที่สร้างสรรค์มากค่ะ
(^___^)
ไอ้หยา!! สาบานได้...น่ากินมาก ๆ (ขอยืมคำสาบานคุณหนานเกียรติ)...เข้ามาตอนแรกก็ได้กลิ่นแล้วค่ะ...แต่ไม่แน่ใจว่ากลิ่นกระเพรา หรือน้ำลายน้องเฌวา...อิๆๆๆ...เอาเป็นว่าสูจน์นี้ขอลองมาทำยามขาดแคลนเนื้อคุณวัว คุณไก่ คุณหมู...ตอนนี้...น้ำลายไหลเหมือนน้องเฌวาเลย...

------
สังเอยสังเกต...Vij เป็นคนช่างสังเกตค่ะ...บ้านนี้ท่าจะครองรักกันมาน้านนานหลายปีแล้วนะคะ...สังเกตได้จากกระทะเจ้าค่ะ...ฮิ้ว!!!
เค้าบอกว่า "แต่งงานหม้อข้าวไม่ทันดำ เลิกกันซะแล้ว" แต่คู่นี้ขอบอกว่า "กระทะดำแล้วดำอีก...ก็ยังรักกั้นรักกัน"...มีภาพยืนยันเป็นหลักฐาน อิๆๆๆ (แซว)
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ
ผมหัดทำกับข้าวต้ังแต่เด็ก เพราะบ่อยคร้ังที่พ่อแม่ไปทำงานกลับมืดค่ำ เป็นหน้าที่ผมต้องทำรอพ่อแม่และเลี้ยงน้อง
โตเป็นวัยรุ่น สมัยไปอาศัยอยู่กับชุมชนชาวนาที่พิษณุโลก ก็คบกับพวกรุ่นใหญ่ เวลาร่ำเมรัยกัน ผมมักถูกจองตัวให้เป็นมือทำกับแกล้ม
กระทั่งแต่งานเข้าบ้านภรรยาก็ยังถูกมอบหมายให้ทำกับข้าวอยู่เรื่อย ๆ เมื่อมีแขกมาเยี่ยมบ้าน
ภรรยาบอกว่า ที่แต่งงานกับผมเพราะผมทำกับข้าวอร่อยครับ...
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ
ปกติผมชอบกินเผ็ดครับ
ยังไม่เคยกินเลยครับกระเพราเห็ด สงสัยต้องลองมั่งแล้ว
กระเพราไข่ไม่ได้จดลิขสิทธิ์ครับ ลองทำกินดูก็ได้ครับ
กินแล้วมาเล่าสู่กันฝังบ้างนะครับ
เห็ดหอมก็ชอบครับ
บ้านที่ดอยมูเซอมีชาวบ้านเพาะขาย ราคาไม่แพงนัก
ภรรยาชอบให้ทำเห็ดหอมอบซีอิ้วให้กินครับ
ส่วนกระเพราไข่ คิดว่าคงไม่ต้องตอกใส่ถ้วยแล้วคน ตอกใส่แล้วคนในกระทะเลยน่าจะดีกว่าครับ
สวัสดีครับ ยายธี
ไม่สงวนสิทธิ์ครับ
ทำกินแล้ว ผลเป้นไงมาเล่าสู่กันฟังมั่งนะครับ
นับถือเลยครับ เพราะผมประเภททำอะไรทานไม่เป็นเลย..
ดีหน่อย คนที่บ้านชอบเข้าครัว..
เลยพลอยให้อ้วนเอาอ้วนเอา...
ขอบคุณครับ
ผมกลับกันครับ เพราะไม่ได้ทำกับข้าวที่บ้าน
ออกไปทานนอกบ้านกับภรรยา รวมท้ังกับข้าวที่ซื้อมา ที่ทำให้ผมอ้วน
เพราะมักไม่ค่อยมีเมนูผัก ผมชอบทำเมนูผักครับ
ทั้งยำ ผัก ต้ม และแกง
...
ตอนหลังภรรยาพาไปกินเนื้อโคขุนโพนยางคำ
เกิดติดใจขึ้น ไม่ต้องรอให้ชวน ผมเป็นคนดึึงมือนำไปเลยครับ
แต่งงานมา ๔ ปี น้ำหนักขึ้น ๑๐ ก.ก. ครับ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ
แหะ แหะ หลักฐานเชิงประจักษ์...
เมนูผัดกระเพรามีหลานสูตรที่ผมทดลองครับ
ผัดกระเพราโดยใช้พริกแห้งผัดก็อร่อย
ไม่เชื่อลองทำดูสิครับ
แหะ แหะ แต่งมา ๔ ปีแล้วครับ บังเอิญกระทะใบนี้ใช้มาต้ังแต่รุ่นคุณยายเฌวาหนะครับ
จริง ๆ ที่บ้านมีกระทะหลายใบครับ แต้ผมชอบอันนี้ มันบ้าน ๆ ดีครับ
ขอบคุณที่แวะมาครับ
มีเมนูแปลก ๆ วันหลังจะนำมาแบ่งปันครับ...
นาอร่อยจัง ทุกอย่างค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาเนี่ยม อร่อยไหมครับ
น้องหนานครับ ความไมมี ความขัดสน ทำให้คิด ทำสิ่งที่นอกเหนือธรรมดา เป็นความรู้ใหม่ขึ้นมาครับ ความจริงแล้ว ไข่ทำประโยชน์ ได้หลายสิบรายการ ที่คนปักษ์ใต้บอกว่าอร่อยที่สุดมีอยู่เมนูเดียวเท่านั้น จะเป็นอะไรเอาไว้พบกันค่อยเฉลยครับ
โห๋...อ้ายหนานอะหยังมาเก่งแต๊ะเก่งว่า...ขอจำสูตรให้เมียทำให้กินพ่องเน่อ..อิอิ
เออแหะ..อร่อยนะ..กระเพราไข่..หลักฐานเชิงประจักษ์ชัดเจน...งิๆๆๆ