ที่มาของบันทึกนี้เกิดจากการเข้าไปอ่านบันทึก ปลูกทุกอย่างที่กิน..แต่..ไม่ได้กินทุกอย่างที่ปลูก ของ คุณพี่ คุณลดา ที่เขียนขึ้น จะเรียกว่าเป็นควันหลงจาก GotoKnow สัญจรที่ขอนแก่น ก็ได้

   ระหว่างที่รอคอยการงอกของต้นข้าวที่ผมและเฌวาปลูก ขอพาไปแนะนำให้รู้จักกับห้องเรียนวิชาธรรมชาติศึกษาของเฌวา สักหน่อยครับ

   ที่มาของบันทึกนี้เกิดจากการเข้าไปอ่านบันทึก ปลูกทุกอย่างที่กิน..แต่..ไม่ได้กินทุกอย่างที่ปลูก ของ คุณพี่ คุณลดา ที่เขียนขึ้น จะเรียกว่าเป็นควันหลงจาก GotoKnow สัญจรที่ขอนแก่น ก็ได้

   อ่านบันทึกแล้วอยากเขียนมั่ง

...

   ในรอบวัน เฌวาต้องออกมาเดินนอกบ้านอย่างน้อยสองครั้ง เช้า และ เย็น

   เย็นนี้ผมพาเฌวาไปเรียนวิชาธรรมชาติศึกษา ที่สวนหน้าบ้าน

 

เฌวานั่งรอเรียนวิชาธรรมชาติศักษาหน้าห้องเรียน

 

   สวนหน้าบ้านผมไม่เหมือนสวนชาวกรุงโดยทั่วไป แน่นอนมิใช่สวนหย่อมที่ปลูกไม้ประดับ

   สวนหน้าบ้านพื้นที่เท่าแมวดิ้นตาย ปลูกพืชผักสวนครัวนานาชนิด อย่างละต้นสองต้น

   กินเองบ้าง เผื่อแผ่นกหนูบ้าง แบ่งปันคนข้างบ้านบ้าง ตามวาระโอกาส 

 

ต้นมะม่วงและต้นกล้วย

 

   อย่างต้นมะม่วงที่เห็นในภาพ ออกลูกมากกว่าปีละ ๒ ครั้ง ผลดิบทำน้ำปลาหวานอร่อยมาก มีรสเปรี้ยวนิด ๆ พอสุกก็หวานหอม เฌวาชอบกินมะม่วงสุก เคยออกมาเด็ดมะม่วงต้นนี้กับยายเผลอไปเด็ดแล้วโดนยางมะม่วงกระเด็นถูกจมูก แดงแจ๋ไปหลายวัน...

   ต้นกล้วยที่อยู่ติดกัน เดิมมีแค่ต้นเดียว ตอนนี้แตกหน่อออกกอมาหลายต้น ที่บ้านได้กล้วยจากกอนี้เป็นสิบเครือแล้ว กินเองไม่หวาดไม่ไหว ปันเพื่อนบ้านได้ถ้วนหน้า ตอนนี้กำลังออก ๔ เครือ ไม่นานก็จะได้กิน วันดีคืนดีเพื่อนบ้านในซอยก็จะมาขอใบเอาไปห่อขนม (สาบานได้ครับว่าอยู่ในกรุงเทพฯ) ซึ่งแน่นอนบ้านเราได้กินขนมด้วย เฌวาชอบกล้วยพอกับมะม่วง กล้วยน้ำว้าสุกเฌวากินได้เป็นลูก ๆ

  ต้นมะเขือพวงอยู่ถัดกอกล้วยไปทางทิศตะวันออก เดิมมีสองต้นคู่กัน เพราะมันแตกกิ่งก้านกินพื้นที่มากเลยเอาออกต้นนึง เหลือไว้เพียงต้นเดียว ที่บ้านชอบทำแกงเนื้อและน้ำพริกกระปิ มะเขือพวงจากต้นจึงเป็นแขกรับเชิญในหม้อแกงและครกน้ำพริกอยู่เสมอ ลูกมะเขือพวงดิบ ๆ เฌวาชอบครับ เฌวากินมะเขือพวงดิบได้หน้าตาเฉย วันนี้กินไปไม่ต่ำกว่า ๕ ลูก ครับ

 

  

ต้นมะเขือพวง / เฌวากำลังเด็ดมะเขือพวง

 

 

มะเขือพวง... ของโปรดเฌวา

 

   เลยออกไปทางทิศตะวันออกราว ๑.๕ เมตร เป็นต้นแคครับ เราได้อาศัยมันกินทั้งยอดและดอก เชื่อไหมว่าต้นแค่นี้เนี่ย เก็บเอาไปลวกกินได้เกือบจะทุกสัปดาห์ เฌวาเคยเด็ดดอกไปกิน เคี้ยวแล้วคายเพราะไม่ถูกปาก สู้มะเขือพวงไม่ได้

  ใต้ต้นแค มีทั้งโหระพาและผักแพว (เขียนถูกหรือเปล่าไม่รู้) 

  

 

ต้นแค เก็บกินได้เกือบทุกสัปดาห์ / โหระพา  

 

ผักแพว

 

   โหระพาผมมักเด็ดเอามาใส่เป็นไข่เจียวโหระพา อร่อยมากครับ เด็ดใบด่อนใส่ไปสัก ๒๐ ใบ ต่อไข่ไก่ ๒ ฟอง ใส่หมูสับนิดหน่อย พริกขี้หนูทุบพอบุบสัก ๕ – ๑๐ เม็ด ปรุงรสแบบไข่เจียวทั่วไป ทอดในน้ำมันร้อนจัด ก็จะได้ไข่เจียวโหระพาที่รสเลิศครับ

   ผักแพว ที่บ้านคนอื่น ๆ ไม่ค่อยกิน เพราะจัดจ้านทั้งรสและกลิ่น ผมมักเด็ดมากินดิบ ๆ แนบกับลาบเมือง หรือลาบปลาดุก ที่ซื้อมาเป็นบางโอกาส

   ใต้ร่มเงากอกล้วยทางทิศตะวันตกติดรั้วบ้านด้านหน้า มีกะเพราและพริกครับ บ้านเราไม่เคยซื้อทั้งพริกและกระเพรา เพราะมีมากพอสำหรับเก็บกินตลอดทั้งปี

   เฌวาชอบมาเดินเล่นแถบนี้ในตอนเช้า และจะเด็ดใบกระเพราไปดม แต่ไม่กินครับ

 

 

กระเพรา / พริกขี้หนู

 

   ข้างต้นกล้วย เป็นซากต้นมะม่วงยืนต้นตาย ต้นมะม่วงนี้เป็นที่ยึดเกาะของถั่วพู และตำลึง ถั่วพูเป็นพันธุ์พื้นเมืองได้มาจากรุ่นพี่ NGOs รุ่นใหญ่ท่านนึง อยู่ทางภาคอีสาน เอ่ยชื่อมาหลายท่านน่าจะรู้จัก ปลูกไว้นานแล้วแต่ไม่ยักจะออกฝัก ยังไม่ได้กินเลยครับ ส่วนตำลึงเก็บกินอยู่เรื่อย ๆ ยายมักเอามาต้มจืดให้เฌวากิน

 

  

ถั่วพู / ตำลึง

 

   ใต้ต้นกล้วยถัดกลุ่มต้นกระเพราและพริก เป็นมะละกอครับ มีสองต้น ต้นใหญ่เฉากำลังจะตาย ต้นเล็กยังคงงอกงามดี ที่บ้านเคยได้กินมะละกอจากต้นนี้แล้วครับ กินสุกครับ เฌวาชอบกินเช่นเดียวกับมะม่วงสุก

 

  

มะละกอ / ชะพลู

 

   ใต้ต้นมะม่วง มีต้นชะพลูอยู่ราว สามสี่ต้น น้าอ้นของเฌวามักเอามากินกับเมี่ยงคำ ถัดจากต้นชะพลูไปทางกอกล้วยมีต้นฟ้าทะลายโจร ที่บ้านไม่เคยมีใครกินยกเว้นเฌวาครับ เฌวาเด็ดใบสด ๆ จากต้นกินหน้าตาเฉย ทุกวันนี้ก็ยังกินอยู่ครับ

   ใกล้ต้นฟ้าทะลายโจร มีสมุนไพรที่ว่ากันว่ามาจากเวียดนาม สรรพคุณยาวเหยียด ปลูกไว้ด้วย แต่ยังไม่เคยใช้ครับ

 

 

ฟ้าทะลายโจร / ว่านจากเวียดนาม