วันนี้หลายคนโดยมากได้หยุดพักเพื่อออมแรงที่จะสู้ต่อไป
หยุดทำงานแล้วเราได้มีโอกาสคิดอะไรหลายอย่างเพื่อจะได้
ทรงไว้บ้าง  ปรับปรุงบ้าง  เปลี่ยนแปลงบ้าง  แก้ไขบ้าง
ให้กับชีวิตของเรา  สิ่งหนึ่งที่โลกเราใบนี้จะขาดเสียไม่ได้เลยคือ..การให้..
เพราะเป็นสิ่งที่เติมเต็ม.ให้สังคมได้งดงามมากยิ่งขึ้น  ทั่วทุกมุมบนโลกใบนี้ยังพร่องอยู่เป็นนิตย์  พร่องทั้งด้านวัตถุและด้านจิตใจ  ถึงแม้นว่าโลกใบนี้จะมีความเจริญก้าวหน้าล้ำยุคล้ำสมัยอย่างไรก็ตาม  ความหิวโหยอันแสนทุกข์ทรมานหาได้หมดไปไม่ 
บางคนมั่งมีศรีสุขมีกินมีใช้เหลือเฟือ  แต่ทว่าบางคนไม่มีแม้เสื้อผ้าที่จะปกปิดกาย
หรือน้ำสักหยดที่จะหล่อเลี้ยงกาย
มนุษย์เราหากรู้จัก..การให้..กันและกันเพียงข้อเดียว 
ก็จะอยู่ร่วมกันได้อย่างน่าดูชมยิ่งนัก
จะให้วัตถุสิ่งของ  ให้ความช่วยเหลือร่วมมือกันในกิจต่างๆที่พึงกระทำได้ 
ให้วิชาความรู้  ให้ในสิ่งต่างๆทั้งที่เป็นรูปธรรม  และนามธรรมโดยไม่เอารัดเอาเปรียบกันโดยที่สุดคือการให้อภัยกัน  แม้แต่ในด้านพระพุทธศาสนา
พระองค์ยังตรัสสอนไว้เป็นปฐมบทเลยทีเดียว  เพราะพระองค์คงทราบดีว่า
ขึ้นชื่อว่ามนุษย์นั้นมีความโลภและตระหนี่โดยมาก  เรามีความคุ้นเคยกับการรับเข้ามา  มากกว่าการให้ออกไป   พึงระลึกว่าการเสียสละโดยการให้
ตามกำลังความสามารถของเรานั้นเป็นการให้ความสุขแก่เขา 
ดังนั้นเมื่อเราให้ความสุข  เราก็หาได้สูญเสียมันไป 
ยิ่งให้ยิ่งปลื้มใจ  สุขใจเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
ลองย้อนระลึกมาดูชีวิตเราสิ   การให้และการรับของเราสมดุลดีพอหรือยัง
พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน และคนรอบข้างเราได้รับการให้จากเรามากน้อยเพียงใด
จะเป็นการให้เวลาบ้าง ให้ความช่วยเหลือบ้าง ให้ความสนใจบ้าง ให้กำลังใจบ้าง
ให้คำปลอบใจ หรือ แม้แต่การให้อภัย  เราได้แบ่งปันให้บ้างหรือยัง
บางอย่างเราอาจนึกว่ายากคงทำไม่ได้หรอก..
แต่ทว่าในเวลาที่หัวใจของเราเป็นอิสระ
เราสามารถให้อะไรๆ กับเขาเหล่านั้นได้อย่างสุขใจ
จนกรทั่งลืมความต้องการสิ่งตอบแทน   ลืมความเห็นแก่ตัวที่เคยมีอยู่ในใจอย่างสิ้นเชิง
บางครั้งคราให้ได้แม้แต่สิ่งที่จำเป็นสำหรับชีวิตของเรา...
พยายามเปิดใจในมโนสำนึกของเราแผ่ออกให้เต็มที่.
รับรู้รับฟังความทุกข์ และเรื่องราวชีวิตของคนรอบข้างอย่างตั้งใจ
ณ  เวลานั้น มนุษย์ทั้งมวลก็มีจิตใจใน..การให้..ได้เองอย่างเป็นธรรมชาติ
..ธรรมฐิตขอให้เราได้พึงตระหนักรู้ถึง..การให้..ใส่ไว้ในใจ
เพื่อประโยชน์แก่มวลมนุษยชาติผู้เกิดแก่เจ็บตายอย่างแท้จริง...
แล้วจะรู้ซึ้งถึงความสุขอย่างนิ่มนวล..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..