จากการไปอบรมเทคนิคการแสดงเพื่อสร้างขวัญและกำลังใจให้กับเด็กนักเรียนที่ประสบภัยสึนามิ แล้วก็สนใจเรื่องการทำละครหุ่นเงา ได้งบประมาณมาสร้างโรงหุ่นเล็กๆเคลื่อนย้ายได้สะดวก ฝึกเด็กๆให้เชิดหุ่น เมื่อเสร็จสิ้นจากการแสดงพบว่านักเรียนสนใจชมและหลายคนมีพรสวรรค์ทางด้านนี้ สอบถามความสมัครใจก็มีเด็กสนใจหลายคน ถามว่าจะมาเชิดหุ่นช่วงพักกลางวันไหม๊ ก็ได้รับคำตอบว่าสนใจสมัครใจหลายคน จึงร่วมกับนักเรียนระดับชั้นมัธยมแต่งบทละคร โดยให้นักเรียนมัธยมแต่ละกลุ่มแต่งบทละครมาส่ง ส่วนครูก็ช่วยแก้ไขบทละครให้ แล้วให้กลุ่มสนใจนำไปฝึกซ้อมช่วงพักกลางวัน จึงได้บทละครให้เด็กได้แสดงอย่างหลากหลาย ทำให้เกิดนักเชิดหุ่นอีกหลายคน วันนี้จะนำเสนอเรื่องความสามมัคคีให้ลองอ่านดูนะคะ และขอความกรุณาผู้ที่มีความถนัดและสนใจช่วยติชมจะได้นำไปแก้ไขปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น จะขอบคุณมากค่ะ
โรงเรียนเพื่อนสัตว์
ณ โรงเรียนเพื่อนสัตว์ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการทำโครงงาน เด็กๆจึงตั้งใจทำงานอย่างขยันขันแข็ง
ครูแพะ แบะๆ สวัสดีครับนักเรียน พรุ่งนี้ครบกำหนดส่งโครงงานแล้วนะครับ
ใครมีปัญหาอะไรบ้างครับ
กา กา ๆๆๆ ไม่มีครับคุณครู
ครูแพะ แบะๆ ตั้งใจทำงานนะครับ ว่าแล้วครูแพะก็เดินดูการทำงานของแต่ละ
กลุ่มพร้อมให้คำแนะนำ และให้กำลังใจไปด้วย
ตุ๊กแก ตั๊บแก ๆๆๆ ชะนีมาช่วยวาดรูปหน่อยซี
ชะนี ผัว ๆๆๆ ได้เลย ได้เลย
กบ โอ๊บ ๆๆๆๆ เอ๊ ตรงนี้จะระบายสีอะไรดีน้า
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ สีแดงซี จะได้เห็นชัดๆ มาฉันช่วยระบายให้
กา กา ๆๆๆ บินไปบินมา กา ๆๆๆ บินมาบินไป
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ รำคาญจริงๆ มาช่วยกันหน่อยซี
กา กา ๆๆๆ เจ้าหมาขี้บ่น มีหน้าที่ทำก็ทำไปซี เราทำไม่เป็นนี่นา
ว่าแล้วเจ้ากาก็บินหนีจากไป
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ ไอ้กาบ้า...ไอ้จอมขี้เกียจ
ตุ๊กแก ตั๊บแก ๆๆๆ ใจเย็นๆน่าเพื่อนหมา เธอมีฝีมือมาช่วยเราระบายสีดีกว่า
สัตว์ทุกตัวต่างช่วยกันทำงานอย่าตั้งใจ เวลาผ่านไป จนกระทั่งรู้สึกหิว
และกระหายน้ำ
ตุ๊กแก ตั๊บแก ๆๆๆ เฮ่อ! ไชโยงานเสร็จแล้ว
กบ โอ๊บ ๆๆๆๆ โอ๊ย ! หิวน้ำจังเลย
ชะนี ผัว ๆๆๆ โอ๊ยแย่แล้ว เราลืมเรื่องอาหารไปเลย
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ จะเอาอะไรกินละทีนี้
ทันใดนั้นเอง กาก็บินกลับมา
กา กา ๆๆๆ หิวแล้วละซีเพื่อนรัก อาหารพร้อมแล้ว เชิญทางนี้เลยครับ
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ ไม่กิน ฉันไม่กินของเจ้ากา
กา กา ๆๆๆ โธ่ ! โธ่ ! โธ่ ! อย่าโกรธเลยนะฉันขอโทษนะเพื่อนนะ
ก็ฉันวาดรูปไม่เป็นนี่นา
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ ฉันก็ขอโทษ ที่ว่าเธอแรงไป
กา กา ๆๆๆ ไม่เป็นไรจ๊ะ ไป ไปกินอาหารกันเถอะ
ชะนี ผัว ๆๆๆ ดีแล้วหละ ที่เข้าใจกันได้
สัตว์ทุกตัวรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ทุกตัวส่งยิ้มให้กัน งานเสร็จแล้ว ทุกตัวจึงนำงานไปส่งคุณครูแพะทันเวลา
ครูแพะ แบะๆๆ โอ้โฮ ! วาดรูปสวยจังเลย เก่ง เก่งจังเลย ไหนใครมีปัญหา
อะไรบ้างครับ
กบ โอ๊บ ๆๆๆๆ ไม่มี ไม่มีครับ
ครูแพะ แบะๆ ดีแล้วละ ไหนเด็กๆได้อะไรบ้างจาการทำงานกลุ่มครั้งนี้
สุนัข โฮ่ง ๆๆๆ แต่ละตัวมีความสามารถไม่เหมือนกันครับ
ชะนี ผัว ๆๆๆ เราต้องช่วยเหลือกัน ต้องพึ่งพากันครับ
กา กา ๆๆๆ ทุกตัวต้องมีส่วนร่วมครับ
กบ โอ๊บ ๆๆๆๆ ต้องให้อภัยกันครับ
ครูแพะ แบะๆ นั่นแหละคือความสามัคคี การทำทุกอย่างเพื่อให้อยู่ร่วมกันได้
หนักนิดเบาหน่อยต้องอภัยให้กัน ครูภูมิใจมากที่พวกเธอเป็นเด็กดี
เอ๊าไปเล่นได้ครับ
เพื่อนๆ อย่าลืมนะครับ ความสามัคคีทำให้เราอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข รู้จักขอโทษ รู้จักให้อภัย รอยยิ้มประสานไมตรี วันนี้คุณส่งยิ้มให้เพื่อนๆหรือยังครับ สวัสดีครับ
