มนุษย์มีความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุด หยุดเมื่อตาย ฉะนั้น..ความสุขควรอยู่ที่หยุดพอใจไว้แค่นั้น จะถามหาความสุขคืออะไร น่าจะถามใจเราดีกว่าว่า..มีความพอใจแค่ไหน..

 

 

 

 

 

  

ความสุขมีหลายองค์ประกอบ 

แต่หลักใหญ่อยู่ที่ใจ มุมมอง และความคิดของเรา 

เพียงแค่เราเข้าใจและพอใจในชีวิต 

เท่านี้ก็ทำให้เราได้สัมผัสความสุขได้ไม่ยาก 

บางครั้งความสุขก็หล่นหายไปจากชีวิตของเรา 

เพราะเราตั้งกฏเกณฑ์และข้อแม้ให้กับชีวิต 

เรามัวแต่พะวงคาดหวังกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

จนมองข้ามไปว่า  ความสุขไม่ได้อยู่ที่ปลายทางเสมอไป 

แต่อาจอยู่ระหว่างทางที่เรากำลังก้าวเดิน 

วันนี้แค่เราหยุดตั้งสติและให้เวลากับตัวเองสักนิด  เราอาจพบว่า 

แท้ที่จริงแล้ว..ความสุข..อยู่ที่ใจ..ใกล้ๆตัวเรานี่เอง..