เมื่อบาดเจ็บก็ต้องเยียวยาและรักษา

ช่วงต้นกันยายนเป็นต้นมาลูกศิษย์ผู้ชายที่ครูนกดูแล...เกิดอาการซนเกินขีดจำกัด ทำให้ต้องเข้าเฝือก เดินกระเผลก ถึง 5 คนในช่วงเวลาเดียวกัน(จากจำนวนนร.39 คน) ทำให้เวลาเขาเดินตามกันครูนกจะเรียก..ตระกูลเดี้ยง และจะประกาศหรือบอกใครๆว่า ลูกครูนะมีแต่พิการ  สาเหตุที่บาดเจ็บเนื่องจากว่า นร.ชายนิยมเล่นฟุตบอล หรือบาสเกตบอล ทั้งที่ช่วงนี้ต้องเรียนหนัก และมีงานเยอะ แต่ครูนกว่ากีฬาทำให้เขาแจ่มใส และผ่อนคลายจากเรื่องการเรียนได้ แต่ไม่ได้ห้ามปราบ...แต่ช่วงท้ายๆ บอกว่า ถ้าเล่นถึงขั้นต้องเข้าเฝือกกัน..เพลาๆหน่อย ขอแนะนำ 5 เดี้ยงให้รู้จักนะค่ะ

เดี้ยง 1 (คนถือไมค์นี้ละ)เป็นอดีตหน.ห้อง ปัจจุบันได้รับตำแหน่งใหม่ล่าสุดเป็นประธานคณะกรรมการนร.โครงการ SMA เขามีนร.ที่มากความสามารถทั้งด้านการเรียน และกีฬา โดยเฉพาะวอลเลย์บอล....แต่ที่ครูนกห่วงเขาคือเขาทำกิจกรรมหลายด้าน ทำให้เวลาในห้องเรียนของเขาน้อยลง...เลยทำให้ผลการเรียนซึ่งควรจะทำได้ดีมากกว่าปัจจุบันนี้ แต่อย่างไรเจ้าตัวคงทราบว่า จุดเหมาะสมอยู่ตรงไหน

เดี้ยง 2 (คนนั่งกลางค่ะ ทางขวามือสุดก็เดี้ยง4)เป็นคนที่ทำอะไรมักจะอิสระ..โดดเด่นตั้งแต่ผิวจนกระทั่งความคิด ล่าสุดครูนกเห็นเขาไปนั่งออกแบบทำรถกระดาษเพื่อแข่งขันระยะทางไกล...

เดี้ยง 3 เป็นนร.ที่ขี้โรคที่สุดของครูนก...ไม่ว่าวันไหนจะต้องป่วย หรือดูหมดเรี่ยวหมดแรง จนครูนกบอกว่า...กำลังกายก็ออก พักผ่อนพอหรือเปล่า....ผอมแบบนี้ครูคิดถึงน้าห้อยน้าโหนแล้วนะ

เดี้ยง 4 เป็นเดี้ยงที่มีความพยายามที่สุด ขณะมีไม้ค้ำยันยังจะรวมเล่นเกมกับน้องในกิจกรรมสายสัมพันธ์เมื่อเร็วๆ นี้ และเป็นเดี้ยงที่คอยส่งเสียงแซวบรรดาครูอยู่ตลอดเวลา

เดี้ยง 5 เป็นเดี้ยงยักษ์ใหญ่ใจดีของห้อง...คนนี้เป็นนักบาสฯทีมสีแสดที่ครูนกดูแลอยู่...เล่นได้ดีใจเย็น...ใครมากระแทกก็เหมือนเจอตึกสิบชั้นดีๆนี้เอง

สุดท้าย....ก็ขอให้ทุกๆเดี้ยงหายในเร็วๆนี้นะจ้ะโอกาสค่อยมาเล่ากิจกรรมของลูกสาวบ้างค่ะ