ณ จุดเดิมเวลาเดิม...มองท้องฟ้าเมื่อไหร่ก็ไม่เคยซ้ำเดิม

                   

              ในช่วงที่เป็นนักเรียนเรื่องเมฆ รวมถึงการฝึกถ่ายภาพเมฆ...ทำให้เผลอมองท้องฟ้าบ่อยครั้ง...แต่ต้องยอมรับว่าโลกคือละครเวทีโรงใหญ่...ที่ฉากเปลี่ยนได้ทุกเวลา อย่างเมื่อวันที่ 21 กันยายนที่ผ่านมา...เป็นวันที่กลับมาถึงที่พักแบบไม่ได้ตั้งใจเลยว่า กลับมาแล้วจะมามองท้องฟ้าแล้วถ่ายภาพเหมือนบางวันที่ตั้งใจตั้งแต่ขับรถจากกลับที่ทำงาน....แต่ขณะก้มๆเงยๆรดน้ำต้นไม้จำนวนน้อยนิด...ต้องบอกว่า..."วันนี้ฟ้าสวยจัง" ก็เลยรีบไปคว้ากล้อง...แต่ยังไม่ได้ใช้ขาตั้งกล้อง(ซึ่งอยู่บ้านแม่)...

             ฟ้าวันนี้ดูสว่าง....เป็นสีที่ให้ความอบอุ่นดีในความรู้สึกตนเอง...เหมือนฟ้าแอบหลงรักใครบางคนอยู่