เช้านี้ตื่นมาทำหน้าที่ตามวิถีชีวิตที่เลือกเดินไว้ตามเป้าหมายแห่งมโนสำนึก

รู้สึกปวดหัวนิดๆเพราะเมื่อวานโดนฝนเล็กน้อย 

แต่ก็เป็นธรรมชาติแห่งวิถีของรูปนาม 

ก็พยายามค้นหาบางอย่างในความปวดหัว 

เพราะในนำขุ่นย่อมมีน้ำใสสะอาดอยู่เสมอ 

ทุกปรากฏการณ์ในวิถีแห่งชีวิตนี้สอนให้เราได้เรียนรู้

ในชีวิตเรา(หากยังไม่รู้เท่าทัน)มีหลายสิ่งที่อยากได้อย่างที่ใฝ่ฝัน

ต้องหาวิธีไขว่คว้ามาครองให้ได้

จนถึงกับยึดถือไว้อย่างเหนียวแน่นจนยากที่จะคลายมันออก

บางครั้งคราเวลาประสบปัญหาอุปสรรค

เพียงแค่เราคลายสิ่งที่ติดยึดนั้นเสียบ้างอย่างมีสติ

ปัญหาอุปสรรคก็คลี่คลาย แต่ทว่าเราไม่ยอมละวางสิ่งเหล่านั้น

ดังนั้นจึงเกิดผลที่ไม่พึงประสงค์ตามมาหลอกหลอนอยู่ร่ำไป

มันไม่คุ้มกันสักนิดกับสิ่งที่ยึดติดไว้

หากเราจะพึงพอใจหรือชอบสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็ตามแต่ 

ขออย่าถึงกับยึดติดจนเหนียวแน่นเกินไปจนคลายได้ยากยิ่ง

และช่วงจังหวะโอกาสที่จะหน้ามืดตามัวนั้น

มีแนวโน้มสูงมากจนถึงกับหาทางออกไม่เจอ

ปัญหาทั้งหลายในชีวิตนั้นแม้ไม่ถึงกับตัดได้ขาด

 แต่ถ้าเรารู้จักปล่อยวางบางสิ่งเสียบ้าง มันก็จะบรรเทาไปได้เยอะ

การปล่อยวางอย่างนิ่มนวลนี้

บางโอกาสหาใช่แต่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการแก้ปัญหาไม่

แต่ทว่าอาจเป็นทางออกจากปัญหาเลยทีเดียวก็เป็นได้

ธรรมะสวัสดีขอรับ..