ผู้ที่ใช้ชีวิตและทำงานอย่าง… ปล่อยวางในผล แต่...ไม่ละวางในเหตุ ย่อมเป็นผู้ที่มีความสุขแท้. นิรนาม. (^___^)
มาพบข้อคิดดีๆจากที่นี่เสมอค่ะ
ไม่ได้มาเยี่ยมเสียนานค่ะ งานยุ่งๆ
ครูอรวรรณ ทำได้เป็นบางเรื่องค่ะ
อย่างเรื่องการฝึกฝนนักเรียน ก็หวังในผลอยู่ค่ะ
มิน่าล่ะ เลยเป็นทุกข์ ... ขอบคุณ ข้อคิด...เพื่อการละวาง...
สวัสดีค่ะคุณครูอรวรรณ
อ่านแล้วยิ้มเลยค่ะ...คิดถึงคุณครูของตัวเองตอนเด็ก ๆ ค่ะ
ครูอรวรรณ ทำได้เป็นบางเรื่องค่ะ อย่างเรื่องการฝึกฝนนักเรียน ก็หวังในผลอยู่ค่ะ
หวังผลให้นักเรียนเป็นคนดี คนเก่ง มีความสุข คงไม่เป็นไรหากจะหวังผล...นะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
หลายคนใช้เหตุผลของการละวางเมื่อปล่อยปละละเลยเพื่อให้ดูดี
ผมเองก็คาดว่าน่าจะเป็นด้วย
แวะมาเยี่ยมครับ
ทำงานด้วยจิตว่าง คือทำงานแล้วไม่ยึดว่านั่นเป็นผลงาน "ของกู" อันอาจนำสิ่งต่างๆมาสู่ "ตัวกู"
ก็คือการทำโดยละวางผล
ขอบคุณค่ะ
แวะมาทักทาย
เห็นภาพนี้ใหมเพราะที่ตรงนั้นมันเกิดความว่าง
เมฆก้อนนี้จึงแทรกปรากฏอยู่ได้อย่างสง่างาม
แต่ใช่ว่าจะตั้งอยู่ถาวรก็หาไม่
,,สาธุขอรับ..
สวัสดีค่ะคุณหนานเกียรติ
อ่านคอมเม้นท์แล้ว...อมยิ้มอยู่นานมากค่ะ
หลายคนใช้เหตุผลของการละวางเมื่อปล่อยปละละเลยเพื่อให้ดูดี...ผมเองก็คาดว่าน่าจะเป็นด้วย
อ่านแล้ว สะท้อนใจตัวเอง...
หลายครั้งที่คนไม่มีราก ท้อทด...เหนื่อยเกินไปที่ต่อกรกับ...บางคน บางสิ่ง และระบบ เมื่อ ล้าหมดศรัทธา ก็ใช้วิธิการ..."ปล่อยวาง" ซึ่งที่แท้แล้ว... น่าจะเรียกได้ว่า เป็น "การปล่อยปะละเลย" ก็ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณณัฐรดา
ขอบคุณที่ให้ข้อคิดดี ๆ ค่ะ
เห็นด้วยหมดใจค่ะ...
ทำงานด้วยจิตว่าง คือทำงานแล้วไม่ยึดว่านั่นเป็นผลงาน "ของกู" อันอาจนำสิ่งต่างๆมาสู่ "ตัวกู" ก็คือการทำโดยละวางผล
ตัวกู นี้ หากละวางลงได้....การเกิดย่อมไม่มีค่ะ
(^___^)
นมัสการท่านธรรมฐิตค่ะ
สาธุ สาธุ สาธุ กับ ธรรมะที่ท่านนำมาโปรดค่ะ
เพราะที่ตรงนั้นมันเกิดความว่าง เมฆก้อนนี้จึงแทรกปรากฏอยู่ได้อย่างสง่างาม แต่ใช่ว่าจะตั้งอยู่ถาวรก็หาไม่
สรรพสิ่งล้วนเกิดจากความว่าง...เช่นนั้นใช่ไหมคะ
สวัสดีครับคุณ คนไม่มีราก ละวาง ปล่อยวางในผล แต่ไม่วางในเหตุ
มาชวนคุณคนไม่มีราก เดินบนถนนหนัง เพ่งพนิจ เรื่องชีวต ของดร. ระวี ภาวิไล พิมพ์ครั้งแรก 2527 เป็นต้นฉบับตัวเขียน เป็นหนังสือเล่มที่ได้มาเป็นสิบปีแต่ยังอ่านไม่จบ ครับ เป็นหนังสือขึ้นหิ้งที่ไม่มีมายืมครับ
ภาพขนมดอกโสนที่นึ่งสุก โรยมะพร้าวคลุกน้ำตาลทราย ภาพ ขนมดอกโสนจากเวป http://www.oknation.net/blog/print.php?id=63463
เอาขนมดอกโสนมาฝากจ่ะ
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
ตอนนี้ต้องละวางให้มากขึ้นแล้วค่ะ
หาทางแก้ที่มาของเหตุ ยุติ ละ จิตก็สงบค่ะ
สาธุ
ระลึกถึงค่ะ
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
สังเกตว่า... คนเรามักจะ ...
ไม่ปล่อยวางในผล และ...ละวางในเหตุ จึงทำให้งานไม่สำเร็จลงตามที่ต้องการ...
จะคอยอ่านสาระที่ท่านจะย่อเรื่อง "เดินบนถนนหนัง เพ่งพนิจ เรื่องชีวต" ของดร. ระวี ภาวิไล นะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณมณีวาจ
ตามไปอ่านมาแล้วค่ะ สนุกมากเลยค่ะ
ขนมดอกโสนนี้น่าทานค่ะ
ขอบคุณด้วยกาแฟค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะอ.ตุ๊กตา
ขอบคุณค่ะที่กรุณามาอ่านเสมอ ๆ
ไม่แน่ใจว่า เคยบอกหรือยังคะ ว่าคนไม่มีรากชอบภาพ "โลโก้ใหม่" ขอบอาจารย์มากค่ะ
สาวสวยขึ้นอีกหลายปีเลยค่ะ
(^___^)
คุณคนไม่มีราก ครับ
ละวาง....ก็ไม่ยึดติด
เมื่อไม่ยึดติด...ใจก็เป็นสุข
...
...
อิ่มใจ นะครับ
เที่ยงแล้ว....ไปทานข้าวกันดีกว่า นะครับ
สวัสดีค่ะคณครูใจดี
แปลกจังค่ะ คนชอบสีม่วงเหมือนกัน มักคิดคล้าย ๆ กันด้วยหรือนี่?
มีความสุขกับการสร้างเหตุที่ดี เพื่อชื่นชมกับผลที่ดีนะคะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
ชอบภาพที่นำมาฝากค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องรัก
บางครั้ง ก็ละวาง ด้วยไม่มีประโยชน์ อันใดเพิ่มขึ้นมา
บางครั้ง ก็ต้องเกลือจิ้มเกลือ จะได้เท่ากัน กับศักดิ์ศรีของความเป็นคน
บางครั้ง ก็ล้างแค้นด้วย การทำความดี
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
ดีใจค่ะ ที่ได้ยินกัลยาณมิตรบอกว่า....อิ่มใจ....
อมยิ้ม อิ่มใจ มีความสุขไปด้วยค่ะ
(^___^)
การละ ลด เลิก วาง ลงเสียได้ในโลกย์ ... เป็นสุขยิ่งใดในโลก
แต่เราก็ยังเป็นปุถุชน (คนหนา...เนื่องด้วย กิเลส)
คิดเองว่า การได้กล่าวอ้าง ได้ยกย่อง ซึ่ง "คนดี" อาจนับได้ว่าเป็น กิเลสอันประณีต...นะคะ และที่สำคัญ...
เราไม่สามารถให้สิ่งใดกับคนหนึ่งคนใดได้...หากเขาไม่มีสิ่งนั้น
มีความสุขกับอาหารเที่ยงค่ะ
(^___^)
ส่งภาพอีกภาพหนึ่งที่ชอบมากให้ค่ะ
แวะมาอีกรอบ
มารับคำชมค่ะ
พอดีว่าเป็นคนบ้ายอค่ะ
ขอบคุณนะค่ะที่ชม
พอดีว่าเพิ่งไปอบรมมาแล้วภาพมันดูดีค่ะ
ต้องขอบคุณคนที่ถ่ายภาพค่ะ
แหม...ไม่ค่อยเลยนะค่ะ..อิอิอิ