ครูอ้อย เข้าประชุมวันนี้ และรู้ข่าวการลาออกของเจ้านาย ซึ่งเหลือเวลาเพียง ปีเดียวเท่านั้น ก็จะอายุ 60 ปีด้วยเหตุผล ทำงานด้านธุรกิจ ในครอบครัว
ครูอ้อย ครุ่นคิด มันใช่หรือ
เอาล่ะสิ ไปคิดแทนท่านจนได้
ท่านคงมีเหตุผลสิน่า
ครอบครัว มีธุรกิจรองรับ
เป็นครูอ้อย ก็จะลาออกเหมือนกันล่ะ ทำงานส่วนตัว.....แสนจะสบายใจ ไม่ต้องมา...จ๊ะจ๋า เดินตาม หรือ ทำตามความคิดของคนอื่น
หากไม่ต้อง.....เตรียมเงินเสียภาษีรายปี
หรือเป็นหนี้ สร้างบ้าน ผ่อนโน่น นี่ นั่น ครูอ้อย คนเดียว ใช้เงิน ไม่ถึงหมื่น......ลาออกไปตั้งนานแล้ว
แต่เพราะ ต้อง ทำงาน หาเงิน ใช้เงิน เงินหมด ทำใหม่ ใช้ใหม่ หาใหม่ เรื่อยไป
ทุกคนมีทางออกให้ชีวิตครับ
ถ้าลาออกไปแล้วคงจะเหงานะคะ
ชีวิตคืองาน บันดาลสุข
ทำงานให้สนุก ก็มีความสุขกับการทำงานค่ะ
เห็นหัวข้อน่าสนใจ
แต่ไม่ถึงวัยก็ยังไม่ได้คิดครับ
ครูอ้อยเขียนเรื่องได้น่าอ่านนะครับ
ครูอ้อยเล็กคงไปขายของที่ร้านแม่แน่เลยถ้าลาออก..เพราะแม่ทำร้านค้าไว้กิจการดี..แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครช่วยทำอย่างจริงจัง..แม่ป่าวประกาศว่าใครอยากขายของมั่ง..เสาร์-ทิตยกรายได้ให้ 2 วันเลย..ไม่มีใครเอาเลยค่ะ..ทุกคนบอกว่าไม่สามารถ ณ ตอนนี้แต่ต่อไปไม่แน่ค่ะ...
ลาออก ก็ไม่ได้เป็นครู
แล้วชื่อ ครู ป.1 ทำไงล่ะคะ
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
สวัสดีค่ะครูอ้อย..ลาออกได้ไงค่ะรอถึง 60 ปีก่อนค่ะเพราะครูอ้อยยังมีไฟอยู่นะค่ะ มาบันทึกนี้สว่างไสวคะ
สวัสดีค่ะ น้อง เสือภูเขา
ครูอ้อย ก็เชื่อว่าทางออกของชีวิตทุกคนต้องมี แต่ ทางออกหายากจังเลยค่ะ
ขอให้อยู่ต่อไปเถอะ สงสารประเทศไทย