"ชื่อบันทึกผมเป็นลิเก" เลยครับ
เเต่ด้วยความตั้งใจ ที่อยากนำภาพมาให้เพื่อนๆได้ชมภาพเมฆต่างมุมมองดูบ้าง
ภาพที่นำมาเสนอผมถ่ายลงมาจากเครื่องบินครับ บังเอิญทั้งขาไปและกลับ ได้นั่งในมุมที่สามารถถ่ายภาพท้องฟ้าได้อย่างดี แม้ว่าบางมุมจะมีปีกเครื่องบินมาประดับบ้าง แต่ก็ดูดีครับ

ภาพทั้งหมด ...ที่ถ่าย ชวนให้เราจินตนาการถึงตอนเด็กว่า บนเมฆขาวฟูฟ่องนั้นมีเหล่าเทวา และนางฟ้าสวยๆ กระโดดโลดเต้น บินไปมาอย่างมีความสุข หลายท่านก็คงเคยจินตนาการเหมือนผมนะครับ
เครื่องบินที่ผมเดินทางกลับบ้าน เป็นเส้นทาง กรุงเทพ - เชียงใหม่ ไปกลับ ระยะทางในการเดินทางประมาณ ๑ ชั่วโมง ด้วยความเร็วขนาดนี้ เราก็สามารถพบเห็นท้องฟ้า เมฆ หมอกที่แปรปรวน สดใส แตกต่างกันตลอดเวลาที่เราเดินทาง เพลิดเพลินดีครับ
เหมือนช่วงชีวิตคนเราที่บางครั้งก็สดใสเหมือนเมฆขาวลอยฟ่องเหล่านั้น บางครั้งก็มีปัญหา ที่เปรียบเหมือนพายุ ฟ้าฝน เมฆครึ้มดำแต่อดใจรออีกไม่นาน เวลาจะทำให้เราข้ามผ่านสิ่งเลวร้ายเหล่านั้น :)
วกมามีสาระจนได้ - - -ชมภาพแล้ว ยังได้คติที่สอนใจอีกด้วย
ให้กำลังใจทุกท่านครับสำหรับการเดินทางแห่งชีวิต
ภาพแต่ละภาพ แม้ว่า ถ่ายต่างกันเพียงหนึ่งนาที สีของท้องฟ้าก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆตามสภาพอากาศครับ


ท้องฟ้า - อากาศเเจ่มใส..
จู่ๆก็พลัน มืดครึ้ม แบบนี้ครับ>>>

ฟู่ฟ่อง เมฆา..สวยนักหนา เวลาชม



เหมือน ธารน้ำเเข็ง ที่กระทบเเสงอาทิตย์ให้เเสงที่ต่างกัน

เมฆเหล่านี้ กระทบเเสงอาทิตย์ยามเย็น

ภาพนี้ถ่ายไม่ห่างกับภาพเเรกมาก แต่ให้สีที่ต่างกัน

ตอนนี้เครื่องบิน บินอยู่จุดสูงที่สุด เห็นเมฆเป็นพรมสีขาวเดียรดาษดูสวยงาม
ทั้งหมดเป็นซีรีส์ที่ลอยขึ้นไปบนฟ้า เอาเมฆามาฝากเธอครับ :)
เมฆเหล่านี้ช่าง
........................
งามแต้
งามตั๊ก
งามนัก
งามหนา
งามแม้ไม่มีเทวดา
ลอยมาล่องแจ้ง
มองท้องฟ้าคราใด...
จินตนาการมากมายเลยครับ
คิดถึงวัยเด็กเบิ่งมองท้องฟ้าเป็นรูปสิ่งต่างๆ ...
ครับ-ฟ้ายังมีที่ว่างให้เราใช้หัวใจวาดรูปได้อย่างไม่มีขีดจำกัด
สวัสดีค่ะ
พี่ไก่ชอบมองท้องฟ้ามากๆ จะมีความแตกต่าง หลากหลาย เปลี่ยนแปลงตลดเวลา
จนมีครั้งหนึ่งจำได้ว่าคุณเอกบอกว่าให้มองพื้นดินบ้าง
บันทึกนี้ถูกใจมากคะ มีโอกาสได้ไปอยู่บนท้องฟ้าทางเหนือแล้วแต่ เป็นช่วงที่ 6โมงเย็นแล้วและตอนนั้นยังกลัวความสูงอยุ่คะ ไม่กล้ามองออกนอกเครื่อง ตอนนี้หายกลัวแล้วคะ ทางใต้ไปดูมาแล้ว ทางเหนืออยากเห็นฟ้าช่วงกลางวัน เป็นความฝันนะคะ
selamat hari raya aidil fitri
งามแต๊ งามว่า
ได้ยินเสียงระนาด..นึกว่ามีลิเกจริงๆ ..ป้าชอบดูยี่เก...เตรียมหมากมาหลายคำนะเนี่ย
แต่ไหง มีแต่เมฆหมอก ไม่เห็นมีพระเอกลิเก มีแต่พ่อเอกคนเดียว พระเอกแห่งเมืองปาย
สวัสดีค่ะคุณเอก
มาอีกรอบ
สวัสดีค่ะพี่เอก
โอ้โห.....บันทึกนี้ได้ใจเอ๋สุดๆค่ะ
สวรรค์ของมวลเมฆจริงๆ สงสัยว่าพี่เอกจะติดใจน้องเมฆเข้าให้แล้ว
เชิญชวนพี่เอกไปทำแบบทดสอบ ว่าหลงรักมวลเมฆหรือยังในบันทึกพี่ชิวนะคะ
ขอบคุณมากมายค่ะพี่เอก
สวัสดีค่ะ คุณเอก
ไม่น่าเชื่อว่า แม้แต่การล่องไปในท้องฟ้า ยังมีสาระชีวิตแฝงอยู่
เปรียบเหมือนพายุ ฟ้าฝน เมฆครึ้มดำแต่อดใจรออีกไม่นาน เวลาจะทำให้เราข้ามผ่านสิ่งเลวร้ายเหล่านั้น :)
คนมองก็ช่างมองเห็นได้ น่านับถือจริงๆ
แวะมาชมภาพเมฆครับ
ขอโทษทีที่ทั้งเช้าและเย็นมิได้รับโทรศัพท์
เมื่อเช้ายังไม่ตื่นครับ
เมื่อคืนกลับถึงบ้านเกือบตีห้า กว่าจะได้นอนฟ้าก็เริ่มรุ่งแล้ว
ตอนเย็นไม่ได้รับอีก เพราะพาเฌวาไปปลูกข้าวหน้าบ้านครับ
ได้ข้าวจาก ดร.แสวงมา
ผมโทรหา แต่ไม่ติด เข้าใจว่าคงปิดเครื่องเร่งทำงาน
ขอให้ลุล่วงโดยเร็วนะครับ
สวย
...อลังการ..วิมานเมฆ...ขอบคุณกับของฝากจากฟากฟ้า.....
ขอบคุณมากครับพี่ ณัฐรดา
ใช่ครับ งามเเต้ งามว่า...
ภาพชุดนี้ขากลับ กทม.ครับ มีฝนบางช่วงของการเดินทาง เมฆเลยดูแปรปรวนเห็นหลายๆแบบ น่าสนใจดีครับ :)
ขอบคุณมกาครับที่มาชมเมฆของผมครับ
คุณแผ่นดิน
คำสวยจังครับ
"ฟ้ายังมีที่ว่างให้เราใช้หัวใจวาดรูปได้อย่างไม่มีขีดจำกัด"
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์เอก ออย สรพ . ค่ะ งามแต้ ๆ ค่า ถ่ายรูปได้สวยมาก ๆ "ฟ้ายังมีช่องว่างให้เราใช้หัวใจวาดรูปได้อย่างไม่มีขีดจำกัด"เด็ดมาก ๆ ค่ะอาจารย์
ครูคิม
ขอบคุณครับพี่คิมที่เข้ามาชม ตอนนี้ไม่ต้องทำลิงค์เเล้วนะครับ gotoknow มีการปรับหน้า home ทำให้หากันเจอเเล้วครับ:)
สวัสดีน้องเอก...Time@Being เป็นลิเกได้ยังไง ไม่ได้ๆ..อย่าแย่งกันนะ ใบเฟิร์นขอร้อง.....
โอกาสของนั่งเครื่องบิน นำมาซึ่งโอกาสของภาพ "เมฆ" งาม ๆ ครับ
มีโอกาส ก็ใช้โอกาสให้เต็มที่
ขอบคุณครับ ;)